1. Τη δυνατότητα διακοπής της εργασίας στο Δημόσιο χωρίς την απώλεια της θέσης εργασίας. Δηλαδή, οι δημόσιοι υπάλληλοι θα μπορούν να φεύγουν, εφόσον το επιθυμούν, και να εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα. Ωστόσο δεν θα χάνεται η θέση τους και θα μπορούν να επιστρέψουν σε αυτήν κάποια στιγμή. Με τον τρόπο αυτόν, το Δημόσιο δεν θα καταβάλλει μισθούς και εισφορές, ενώ όταν θα επιστρέφει στο Δημόσιο ο υπάλληλος θα έχει μεγαλύτερη εμπειρία.
Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, θα
νομίζουν ότι μπορούν να εργαστούν στον ιδιωτικό τομέα.
Το ζητούμενο είναι το δεύτερο, η μη καταβολή μισθών/εισφορών. Σου λέει, αν βρει δουλειά βρήκε, εγώ να μην πληρώνω...
2. Την εγκαθίδρυση του θεσμού της μερικής απασχόλησης σε εθελοντική βάση. Το μέτρο αυτό δεν θα αφορά τους εν ενεργεία υπαλλήλους. Όμως οι νεοπροσλαμβανόμενοι, αναλόγως βέβαια και με τις ανάγκες της εκάστοτε δημόσιας υπηρεσίας, θα μπορούν να προσλαμβάνονται για μερική απασχόληση. Δηλαδή, part time απασχόληση.
Γιατί, αφού και τώρα ισχύει κανονικότατα (μη τήρηση ωραρίου, φεύγω & πάω για ψώνια, τα ξύνω 12-2, μακροχρόνια άδεια για ιατρικούς/εκπαιδευτικούς/ψυχολογικούς λόγους, κλπ). Μάλλον τώρα θα το επεκτείνουν και στους νέους που δεν έχουν προλάβει να "ποτιστούν" με το σαράκι του δημοσίου...
