Συγγνώμη αν δεν είναι τελείως μέσα στο θέμα η ερώτησή μου. Βρήκα την ευκαιρία να τη γράψω εδώ:
Προβλέπεται κάτι για αναγκαστική παύση οδήγησης σε ασθενείς με επικίνδυνες για την οδήγηση παθήσεις (ή λήψη φαρμάκων), που έχουν δίπλωμα σε ισχύ;
Αν ο ασθενής εξακολουθεί να οδηγεί, παρά την προειδοποίηση του γιατρού, υπάρχει διαδικασία για να του αφαιρεθεί το δίπλωμα ή να περάσει επιτροπή; Ποιος μπορεί να αναμιχθεί και ποιος οφείλει;
Για παράδειγμα, ο κύριος με προχωρημένο Πάρκινσον, με δυσχερή βάδιση, που έρχεται κάθε φορά με το αγροτικό και του κάνουν παρατήρηση οι συγχωριανοί του που οδηγεί ακόμη.
Ειλικρινά συνάδελφε με έχει απασχολήσει και μένα το θέμα και μετά από μελέτη της σχετικής νομοθεσίας κατέληξα στο ότι το δίπλωμα μπορεί να αφαιρεθεί μόνιμα μόνον αν ο οδηγός είναι τοξικομανής ή αν προκαλέσει ατύχημα το οποίο να αποδειχθεί δικαστικά ότι οφείλεται σε πάθηση.
Όλοι οι άλλοι πιάνονται είτε στο 65ο έτος, οπότε προσέρχονται υποχρεωτικά για ανανέωση, είτε - σε περίπτωση που είναι επαγγελματίες - στον περιοδικό έλεγχο.
Ο νόμος βέβαια αφήνει το περιθώριο να δώσεις έγκριση για μικρότερο χρονικό διάστημα αν θεωρείς ότι υφίσταται νόσος που μπορεί να εξελιχθεί.
Δεν εχω συναντήσει όμως πουθενά να προβλέπεται διαδικασία ιατρικής παρέμβασης. Π.χ. κάποιος παθαίνει ένα εκτεταμένο έμφραγμα, χειρουργείται, περνά επιτροπή που του αναγνωρίζει αναπηρία 67% για ένα χρόνο και ο θεράπων καρδιολόγος του συνιστά να μην οδηγεί για 3 μήνες. Πουθενά δεν προβλέπεται να γράφεται κάτι τέτοιο - ούτε φυσικά και να ελέγχεται.
Συνημμένα ανεβάζω το τελευταίο ΦΕΚ.