Μπορούν οι Γενικοί Ιατροί να εργαστούν ως Ιατροί Εργασίας σε επιχείρηση;

Ρώτησα στην Επιθεώρηση Εργασίας του Νομού Καβάλας όπου μου έδωσαν τους εξής νόμους:

Ν. υπ´ αριθμ. 3144/2003 (ΦΕΚ 111/Α/8-5-2003) όπου στο Άρθρο 9 γράφει μεταξύ άλλων:
……………….
…………………………………
1. ”Ο ιατρός εργασίας πρέπει να κατέχει και να ασκεί την ειδικότητα της ιατρικής της εργασίας, όπως πιστοποιείται από τον οικείο ιατρικό σύλλογο. Όπου στην κείμενη νομοθεσία αναφέρεται ο όρος ”ιατρός εργασίας” νοείται εφεξής ο ιατρός που διαθέτει την ειδικότητα της ιατρικής της εργασίας.”
2. Κατ´ εξαίρεση, τα καθήκοντα του ιατρού εργασίας, όπως αυτά προβλέπονται στο Ν. 1568/1985 (ΦΕΚ 177 Α´) ”Υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων” έχουν δικαίωμα να ασκούν:

α) Οι ιατροί χωρίς ειδικότητα, οι οποίοι κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου έχουν συνάψει συμβάσεις παροχής υπηρεσιών ιατρού εργασίας με επιχειρήσεις και αποδεικνύουν την άσκηση των καθηκόντων αυτών συνεχώς επί επτά τουλάχιστον έτη.

β) Οι ιατροί οι οποίοι κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου εκτελούν καθήκοντα ιατρού εργασίας χωρίς να κατέχουν ή να ασκούν τον τίτλο της ειδικότητας της ιατρικής της εργασίας, αλλά τίτλο άλλης ειδικότητας.

Οι ιατροί των περιπτώσεων α´ και β´ θα πρέπει μέσα σε πέντε (5) έτη από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου να αποκτήσουν τον τίτλο ειδικότητας της ιατρικής της εργασίας αφού ολοκληρώσουν τον κύκλο της εκπαίδευσής τους με βάση τις διατάξεις του Π.Δ. 415/1994 ”Περί του χρόνου ειδίκευσης ιατρών για απόκτηση ειδικότητας” (ΦΕΚ 236 Α´) και του Π.Δ. 213/1986 ”Καθιέρωση της ιατρικής ειδικότητας της ιατρικής της εργασίας” (ΦΕΚ 87 Α´) για την απόκτηση του τίτλου της ειδικότητας της ιατρικής της εργασίας. Με απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας, που εκδίδεται ύστερα από γνώμη του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕ.Σ.Υ.), καθορίζονται για τους ιατρούς της περίπτωσης β´ οι όροι και οι προυποθέσεις για την απόκτηση της ειδικότητας, τα αντικείμενα και ο τρόπος εκπαίδευσης ανάλογα με την ειδικότητα την οποία ήδη κατέχουν και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια. Οι ιατροί των περιπτώσεων α´ και β´ υποχρεούνται να καταθέσουν αίτηση για εκπαίδευση προς απόκτηση της ειδικότητας μέσα σε προθεσμία έξι (6) μηνών από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου. Μετά την πάροδο της πενταετίας δεν επιτρέπεται σε ιατρό που δεν κατέχει τον τίτλο της ειδικότητας της ιατρικής της εργασίας και δεν την ασκεί να εργάζεται και να προσφέρει υπηρεσίες ως ιατρός εργασίας.
……………………….
…………………………………

Ο παραπάνω νόμος συμπληρώθηκε από τον Ν. 3227/2004 (ΦΕΚ 31/Α/24-12-2004) ο οποίος στο άρθρο 29 γράφει:

Η προθεσμία των έξι μηνών εντός της οποίας οι ιατροί των περιπτώσεων α και β της παραγράφου 2 του άρθρου 9 του Ν. 3144/2003 υποχρεούνται να καταθέσουν αίτηση για εκπαίδευση παρατείνεται σε δεκαοκτώ μήνες από τη δημοσίευση του παρόντος.

Η περίπτωση β της παραγράφου 2 του άρθρου 9 του Ν. 3144/2003 (ΦΕΚ 111 Α) αντικαθίσταται ως εξής:

”β) Οι ιατροί οι οποίοι κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου εκτελούν καθήκοντα ιατρού εργασίας χωρίς να κατέχουν ή να ασκούν τον τίτλο της ειδικότητας της Ιατρικής της Εργασίας, αλλά τίτλο άλλης ειδικότητας, καθώς και ιατροί άλλων ειδικοτήτων οι οποίοι αναλαμβάνουν και εκτελούν καθήκοντα Ιατρού Εργασίας μέχρι τη λήξη της προθεσμίας του παρόντος για την κατάθεση αίτησης για εκπαίδευση για απόκτηση ειδικότητας της Ιατρικής της Εργασίας.”

Με άλλα λόγια: Οι ειδικοί Γενικής Ιατρικής που δεν εργάζονται ήδη σαν ιατροί εργασίας δεν μπορούν τώρα να ξεκινήσουν να εργάζονται σαν ιατροί εργασίας.

Πρόβλημα όμως υφίσταται και για αυτούς που εργαζόταν ως ιατροί εργασίας όταν βγήκαν οι παραπάνω νόμοι ακόμη και αν αυτοί οι Ιατροί έκαναν αίτηση για μετεκπαίδευση στο προβλεπόμενο από τους νόμους χρονικό περιθώριο. Αυτό διότι, όπως μου είπαν από την επιθεώρηση εργασίας της Καβάλας, η προβλεπόμενη από τους παραπάνω νόμους μετεκπαίδευση δεν διοργανώθηκε ποτέ από το Ελληνικό Κράτος (!). Οι ιατροί που ζήτησαν άρα να μετεκπαιδευτούν δεν έχουν φυσικά μετεκπαιδευτεί ενώ η προθεσμία για να έχουν αποκτήσει μέσω μετεκπαίδευσης την ειδικότητα της ιατρικής της εργασίας έληξε στις 8/5/2008 !

Από ότι κατάλαβα κανείς δεν γνωρίζει τι πρόκειται να γίνει. Το πιο πιθανό είναι ότι αυτοί οι Γενικοί Ιατροί που ήδη εργάζονται σαν Ιατροί Εργασίας θα συνεχίσουν να εργάζονται σαν Ιατροί Εργασίας. Θα είχε βέβαια ενδιαφέρον να βλέπαμε τι θα γινόταν σε περίπτωση που κάποιος ειδικός Γενικός Ιατρός που δεν έχει εργαστεί ποτέ μέχρι τώρα ως Ιατρός Εργασίας δοκίμαζε να πιάσει δουλειά ως τέτοιος σε μια επιχείρηση. Θα θεωρηθεί παράνομος; Ποιος θα το ελέγξει αυτό; Και τι κυρώσεις θα έχει σε αυτή την περίπτωση; Και αν θεωρηθεί παράνομος αυτός δεν πρέπει να θεωρηθούν παράνομοι μετά τις 8/5/2008 και όλοι οι άλλοι που εργάζονται ήδη σε επιχειρήσεις σαν Ιατροί Εργασίας χωρίς όμως να κατέχουν επίσημα την ειδικότητα της Ιατρικής Εργασίας αν στο μεταξύ δεν βγεί κάποιος καινούριος νόμος;

Επίσης στον πρώτο νόμο που ανέφερα, γράφει σε κάποιο σημείο:
..Με απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας, που εκδίδεται ύστερα από γνώμη του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕ.Σ.Υ.), καθορίζονται για τους ιατρούς της περίπτωσης β´ οι όροι και οι προυποθέσεις για την απόκτηση της ειδικότητας, τα αντικείμενα και ο τρόπος εκπαίδευσης ανάλογα με την ειδικότητα την οποία ήδη κατέχουν και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια...
Γνωρίζει κανείς εάν βγήκε τελικά κάποια απόφαση για το τί χρειάζεται να συμπληρώσει ένας ειδικευμένος Γενικός Ιατρός ώστε να αποκτήσει την ειδικότητα της Ιατρικής της Εργασίας, και αν ναι ποιό είναι το περιεχόμενο αυτής της απόφασης;