Θέματα Εργασίας > Εργασία στο δημόσιο τομέα
Εφημερίες ΕΣΥ -ΥΥ-ΚΑ και Ε.Ε.
flone:
Έσο έτοιμος.
Για το πονεμένο θέμα της ετοιμότητας έχουν ειπωθεί αρκετά στο forum και έχει εξηγηθεί το νόημα και ο πραγματικός σκοπός της. Δε νομίζω ότι διαφωνεί κανείς.
Δεν ήθελα να ανεβάσω το πρόγραμμα του δικού μου νοσοκομείου, όχι για τίποτε άλλο, παρά για να μην παρεξηγηθώ ‘επί προσωπικού’. Δείτε το πρόγραμμα του ΓΝ Κοζάνης για το μήνα Μάρτιο 2008, που υπάρχει δημοσιευμένο στο site του Νοσοκομείου
(Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links).
Εγγραφή ή Είσοδος). Δείτε ότι τρεις κλινικές βασικών ειδικοτήτων λειτουργούσαν και με ετοιμότητες. Παράδειγμα είναι. Θα βρούμε κι άλλα, ίσως πολλά. Γιατί;
Διότι:
Από την πλευρά των κυβερνήσεων, τα νοσοκομεία δεν υπάρχουν για να θεραπεύουν, αλλά για να μαζεύουνε ψήφους. Και ο Μαυρογιαλούρος, αλλά πολύ περισσότερο ο Γκρούεζας. Εγώ που δεν θα πάω το παιδί μου σε παιδιατρική κλινική που λειτουργεί με δύο ειδικούς και δύο αγροτικούς είμαι αρκετά έξυπνος ώστε να τους είμαι αδιάφορος. Αν όμως βάλω μπροστά τη γιαγιά με το ‘εγκεφαλικό’ και τσεπώνω κάθε μήνα το επίδομα παραπληγίας και κυκλοφορώ με αφορολόγητο αυτοκίνητο και επιδοτούμενα καύσιμα, αν κάνω στο νοσοκομείο όλες τις εξετάσεις που ζητήσει ο ιδιώτης γιατρός που με είδε και που είναι κολλητός μέσω κόμματος με το νοσοκομείο αλλά δεν με έστειλε για νοσηλεία, μόνο για τις εξετάσεις, άμα παρκάρω τη γιαγιά Χριστούγεννα-Πάσχα-καλοκαίρι για να κάνω διακοπές σαν άνθρωπος, άμα παρακάμπτω ουρές, αναμονές, ραντεβού και λοιπά και λοιπά, τότε είμαι ο ιδανικός ψηφοφόρος. Που, συνήθως, δεν είμαι ασθενής. Μόνο ψηφοφόρος.
Γι’ αυτό έχουμε μπήξει στην Ελλάδα σε κάθε ρεματιά κι ένα ‘γενικό’ νοσοκομείο και σε κάθε ραχούλα κι ένα ‘κέντρο’ υγείας. Φαντάζεστε τι θα γίνει αν αρχίσουν και συγχωνεύονται ‘κλινικές’ σε επίπεδο περιφέρειας, όχι για λόγους οικονομίας, αλλά τι λένε τα διεθνή πρότυπα, βρε αδερφέ, αυτό που λένε θα κάνουμε…
Ποιος τα έθιξε αυτά; Ας τολμήσει!
Από τη δικιά μας πλευρά, έχουμε μάθει να ανερχόμαστε (άλλοι, να επιβιώνουμε) όχι με τις γνώσεις και τις ικανότητες και την ‘επιστημοσύνη’, όχι με τη δουλειά, αλλά με τα κόμματα και τις ‘άκρες’, με τη δουλεία. Ποιοι συνυπογράφουνε τα προγράμματα; Ο ΔΙΥ τι είναι, γιατρός ή εξωγήινος; Τα επιστημονικά τι είναι, γιατροί ή τουρίστες; Αλλά υπογράφουνε, γιατί τα ιδρύματά μας είναι χώροι άσκησης υψηλής διπλωματίας και πάρε-δώσε. Είμαι αναπληρωτής, υποψήφιος για τη θέση του διευθυντή, στην κλινική μου έχουμε μείνει δύο, αφού η θέση του διευθυντή εκκρεμεί. Πόσες εφημερίες θα κάνω (ετοιμότητας φυσικά); 15. Κι άμα ο βήτα την κάνει γι’ αλλού, κάνω και 30. Γιατί οι συνυποψήφιοί μου δεν φτάνονται στα προσόντα, που ήρθανε να μου πάρουνε και τη θέση. Ή: είμαι ντουβάρι, δεν τα παίρνω τα γράμματα βρε παιδάκι μου, τώρα πώς έγινα γιατρός και μπήκα και στο ΕΣΥ, μη ρωτάς. Κανονικά έπρεπε να δουλεύω στο τηλεφωνείο. Πόσες ετοιμότητας θέλετε, για να μην κλείσει το τμήμα (το κλειστό); Πάρτε. Ή… Ή…
Ποιος τα κουβέντιασε αυτά; Μην και τολμήσει!
Ναι, θα μας βοηθήσουνε και τα ΠΔ και οι Οδηγίες και το Ελεγκτικό.
Αν όμως δεν βάλουμε ξεκάθαρους στόχους, για το τι είδους σύστημα θέλουμε και τι δουλειά θέλουμε να κάνουμε εκεί, ποτέ δεν θα βγει άκρη.
Ζητήσαμε ποτέ να πάρουνε πόδι οι κομματάνθρωποι από τα νοσοκομεία, να μπορεί η ιατρική υπηρεσία να βάζει το μαχαίρι όπου θέλει, να κρινόμαστε για το πραγματικό έργο μας και να οργανωθεί το δίκτυο του συστήματος με βάση τις ανάγκες και όχι την κάλπη;
ΥΓ Ιδού και το αντι-παράδειγμα. Αφού τολμήσανε οι καρδιολόγοι να κλείσουνε την κλινική με την έγκριση της Διοίκησης (Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links).
Εγγραφή ή Είσοδος) θυμόμαστε μετά από ένα χρόνο ότι η Διοίκηση είναι ανεπαρκής (Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links).
Εγγραφή ή Είσοδος) όταν ο κόσμος βγήκε -και καλά έκανε- να φωνάξει (Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links).
Εγγραφή ή Είσοδος).
Να για την κλινική, μόνο να μη φωνάζουνε πριν τις εκλογές.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ε, μα δεν σας είπα κύριε υπουργέ; Είμαι του κόμματος. Από τόσο δα μικράκι στο κόμμα. Αγωνίζομαι για το κόμμα. Ιδρώνω για το κόμμα. (Γκρούεζας)
πρώτη & καλύτερη:
Είναι αλήθεια κουραστικό να γράφεις τώρα που όλοι γνωρίζουμε τι έχει συμβεί... Αλλά αφού διαβάζω ωραίες κουβέντες, θα γράψω κι εγώ, έτσι για το γαμώτο...
Λέει ο flone Αν όμως δεν βάλουμε ξεκάθαρους στόχους, για το τι είδους σύστημα θέλουμε και τι δουλειά θέλουμε να κάνουμε εκεί, ποτέ δεν θα βγει άκρη. Και εδώ νομίζω βρίσκεται όλη η ουσία.
Το "κίνημα" ξεκίνησε όταν κάποιοι τρελοί, χριστιανοί, αναρχικοί, ρομαντικοί (δε τους γνωρίζω καν) ζήτησαν να εφαρμοσθεί η κοινοτική οδηγία, γιατί πολύ απλά δεν άντεχαν να δουλεύουν 36 ώρες συνεχόμενα και πάνω από 100 ώρες την εβδομάδα. Και τότε, ήταν μια χρυσή ευκαιρία για να θιγούν ζητήματα που επί χρόνια σέρνονται σε ένα σύστημα φαύλο, διεφθαρμένο, αναξιοκρατικό, γεμάτο φακελλάκια, χωρίς εκπαίδευση και το κυριότερο χωρίς έλεγχο. Αντί να δούμε το "ώριμο νοσοκομειακό κίνημα" (καλά τρελή φράση εεε??) να συζητά αυτονόητα πράγματα, να ζητά σύστημα εφημερίας, να θέλει οργάνωση των ΤΕΠ, οργάνωση ΠΦΥ, κλπ, είδαμε το κίνημα να ζητά αφορολόγητο, πλαφόν, και μη ελαστικό (sic) ωράριο. Δεν καταλαβαίνω, γιατί πρέπει να ζητάμε αφορολόγητο. Δεν έχω καμία διάθεση να πληρώνομαι αφορολόγητο μισθό. Θέλω να πληρώνομαι αυτό που δουλέυω, και να φορολογούμαι όπως το κράτος που με πληρώνει ορίζει με νόμους. Γιατί οι γιατροί πρέπει να πληρωνόμαστε αφορολόγητα? Το ελαστικό ωράριο, εν τω μεταξύ, μπήκε αυτούσιο σα φράση στο νόμο, ο οποίος ξεκινά ως εξής: κανένα ελαστικό ωράριο δεν πρόκειται να εφαρμοστεί. Ειρωνία, αλλά έτσι λέει ο νόμος. Μια φράση που διατυπώθηκε από τους νοσταλγούς του πρώην ανατολικού μπλοκ, έχει περάσει σα νόμος του κράτους. Αυτό είναι το επίπεδο δημόσιας συζήτησης σήμερα στην Ελλάδα.
Προφανώς, υπάρχει ένα ζήτημα ωριμότητας. Και δε μπορούμε να ζητάμε ωριμότητα από το κίνημα, αφού σπάνια τη συναντάς. Για μένα, δύο συμπεράσματα βγαίνουν:
1) Οι αντιθέσεις στο ΕΣΥ είναι πολύ διακριτές πια. Δε με νοιάζει αν δηλώνεις αριστερός, δεξιός, παναθηναϊκός, οπαδός του Τσοβόλα, του Στάλιν ή του Γκάντι. Παίρνεις πλαστές? Βγάζεις μαύρα? Ανελίχτηκες με σκιοπνίχτες μπλε ή πράσινους?
και 2) Η πιο αισιόδοξη εικόνα, είναι κάποιοι πιτσιρικάδες τελειόφοιτοι που βγήκαν λίγο στην εκπαίδευση και το σύστημα των κουτόφραγκων και ποστάρουν καμιά φορά στο greekmeds ειρωνευόμενοι τη γελειότητα του ελληνικού συστήματος. Πραγματικά, όταν έξω ερευνούν πως το 48ωρο επηρεάζει την εκπαίδευση των χειρουργικών ειδικοτήτων, εμείς αρνούμαστε το 48ωρο, γιατί πίσω από αυτό είδαμε την παγκόσμια συνωμοσία του καπιταλιστικού συστήματος που θέλει στους έλληνες γιατράρες να εφαρμόσει ελαστικό ωράριο. Ουόξωωωω...
Δημήτρης Μακρέας:
Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΛΑΒΕ ΤΕΛΟΣ?
Από ότι φαίνεται μια πολύ ενδιαφέρουσα περίοδος για τους ανθρώπους που εργάζονται στο ΕΣΥ έφτασε στο τέλος της .Οι τίτλοι έπεσαν με ανάμικτα συναισθήματα και εντελώς διαφορετικές εκτιμήσεις για το τελικό αποτέλεσμα. Εδώ και καιρό ήθελα να γράψω , αλλά φοβάμαι ότι απλώς θα επαναληφθώ. Η γνώμη μου είναι ότι το αποτέλεσμα ήταν αυτό που μας άξιζε! Καλό – κακό, νίκη –ήττα, ηρωικός αγώνας – ξεπούλημα , εγώ πιστεύω ότι αυτό μας άξιζε, άντε και κατιτίς καλύτερο που όμως σε καμία περίπτωση δε διαμόρφωνε μια ριζικά διαφορετική κατάσταση. Πολύ περισσότερο δε θα μπορούσαν να λυθούν τα τεράστια προβλήματα του ΕΣΥ.
Το πρόβλημα είναι βαθύ και έχει να κάνει με την ανυπαρξία χειραφετημένου λόγου και μιας μόνιμης συζήτησης για τη δημόσια υγεία ,τόσο ανάμεσα στους υγειονομικούς όσο και στο σύνολο της κοινωνίας. Βεβαίως ,θα μπορούσε κανείς να αντιτάξει ότι η κοινωνία δε συζητάει για τίποτα ,οπότε γιατί να συζητήσει για τη δημόσια υγεία! Αν κάτι προέκυψε ελπιδοφόρο ,είναι ότι σήμερα υπάρχει μια στοιχειώδης συζήτηση για το τι κάνουμε από εδώ και πέρα και τον τρόπο με τον οποίο το ζήτημα του 48ωρου δε θα χαθεί οριστικά. Η κατάσταση που περιγράφει ο flone σχετικά με την ανυπαρξία ανθρώπων που θα μπορούσαν να «τραβήξουν» την ιστορία επιμένοντας στις δηλώσεις μη συναίνεσης είναι η ίδια τουλάχιστον στα Χανιά ,αλλά και σε όλη την Ελλάδα έχω την εντύπωση. Το γεγονός αυτό αποδικνείει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι τελικά πήραμε ότι μας άξιζε! Δυστυχώς οι γιατροί που ήταν απόλυτα πεισμένοι για την ορθότητα διεκδίκησης του 48ωρου ήταν λίγοι και χωρίς να είναι αποφασισμένοι να ρισκάρουν την έστω πρόσκαιρη μείωση των αποδοχών τους . Με αυτές όμως τις συνθήκες κινήματος (μη κινήματος καλύτερα) το 48ωρο ήταν χαμένο από χέρι! Το ανάθεμα στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία αποτελεί απλώς το συλλογικό άλλοθι. Στη δική μου τουλάχιστον λογική πολιτικής κίνησης, (από τη στιγμή που πρόσβαση στα κέντρα εξουσίας δεν έχω) κυρίαρχος παράγοντας και αποκλειστικό μου ενδιαφέρον είναι το τι γίνεται στη βάση. Και η κατάσταση ήταν επιεικώς τραγική. Στα Χανιά η συνέλευση μου έδινε την εντύπωση ότι περίμενε με αγωνία το εντέλλεσται για να μη διασαλευτεί η βαθειά ριζωμένη ρουτίνα! Μάλιστα αυτή η λογική δεν αφορούσε τους γιατρούς που βρίσκονται από την άλλη πάντα(αυτοί έτσι κι αλλιώς δεν ήταν στη συνέλευση) αλλά ανθρώπους που και αγώνες έχουν δώσει και υπερασπίζονται στην πράξη τον κοινωνικό τους ρόλο.
Αυτό που κατά τη γνώμη μου έχει σημασία σήμερα είναι αφ’ ενός να συρρικνωθεί η γκρίζα ζώνη ανάμεσα στις δύο πάντες ,που πολύ εύστοχα περιγράφει η Αγωνιστική Παρέμβαση, να γίνει απολύτως κατανοητό ότι η στήριξη του ‘δημόσιου’ χαρακτήρα και η υπεράσπιση του κοινωνικού ρόλου του δημόσιου γιατρού είναι όσο ποτέ άλλοτε απαραίτητη. Από την άλλη πρέπει μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων που γέρασαν στο ΕΣΥ υπερασπιζόμενοι την «ασφαλή εφημερία» να καταλάβουν ότι δεχόμενοι να πραγματοποιούν ατελείωτες εφημερίες για να μην καταρρεύσει το σύστημα, στην πραγματικότητα συμβάλλουν στην οριστική και άνευ επιστροφής κατάρρευσή του!
Όσον αφορά τη συνέχεια των διεκδικήσεων , προσωπικά θα στηρίξω κάθε προσπάθεια διεκδίκησης του 48ωρου ακόμα και από μεμονωμένα άτομα, γιατί θεωρώ το αίτημα απόλυτα δίκαιο και έχω την εντύπωση ότι μπορεί να είναι και ο μόνος τρόπος να συνεχίσει το 48ωρο να είναι στο προσκήνιο. Επίσης στη συνέλευση στα Χανιά έκανα την παρακάτω πρόταση. Με το σκεπτικό ότι η κυβέρνηση μας εξαναγκάζει σε παράνομη υπερεργασία παρά τη θέλησή μας ,επικαλούμενη λόγους υπέρτατου δημόσιου συμφέροντος, αναγνωρίζοντας στην πραγματικότητα τον εξαιρετικά σημαντικό κοινωνικό ρόλο της εργασίας μας, ενώ την ίδια στιγμή την αποτιμά με 5-6 ευρώ την ώρα, να διεκδικήσουμε δικαστικά αποζημίωση 1000 ευρώ για κάθε εφημερία που υπερβαίνει το 48ωρο. Δε μπορεί να επιστρατευόμαστε και να παίρνουμε 5 ευρώ την ώρα. Εννοείται ότι η δικαστική αυτή διεκδίκηση δεν έχει καμία τύχη ,πιθανώς όμως να μπορεί να συμβάλλει στη δημιουργία ενός κλίματος που θα αναδικνείει τις εξευτελιστικές τιμές της εφημερίας.
Ελπίζω ότι η συζήτηση θα συνεχιστεί αν και βλέπω το ενδιαφέρον να μειώνεται!
Δ. Κουναλάκης:
Εγώ είπα πάντως στην επίτροπο μας ότι έχω στείλει χαρτί στο διοικητή ότι δεν επιθυμώ παραβίαση του 48ωρου και είμαι περίεργος να δω τι θα κάνει.
Μια και αναφέρθηκε παραπάνω, στον νέο νόμο δεν επιτρέπεται η μετατροπή των ενεργών σε ετοιμότητας ή δεν το διαβάσατε αυτό κ. διοικητά με τα λουκουμάκια;
Να βάλω άραγε μια δημοσκόπηση στο φόρουμ με ερώτηση: "Εφόσον επιθυμείτε 48ωρο, θα ενημερώνατε την επίτροπο για αυτής σας την απόφαση;" να δούμε πόσοι θα το έκαναν;
flone:
Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links).
Εγγραφή ή ΕίσοδοςΜια και αναφέρθηκε παραπάνω, στον νέο νόμο δεν επιτρέπεται η μετατροπή των ενεργών σε ετοιμότητας ή δεν το διαβάσατε αυτό κ. διοικητά με τα λουκουμάκια;
--- Τέλος παράθεσης ---
Πράξη 1η
Σκηνή 3η (η 2η σκηνή δόθηκε περιληπτικά από την Αγωνιστική Παρέμβαση, για λόγους κοσμιότητας)
Στο ραφείο του Διοικητή
Μονοειδικότητα (λαχανιασμένος και κρατώντας τα εισιτήρια για το ρεποτετραήμερο): Μα, κ. Διοικητά, με το νέο νόμο δεν επιτρέπεται η μετατροπή των ενεργών σε ετοιμότητας...
Διοικητής (ξεσκονίζει το νόμο από την άχνη που έπεσε από τα λουκουμάκια): Προφανώς αναφέρεστε στο τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 5 του νόμου "Άλλες διατάξεις και ρύθμιση ωρών απσχόλησης ιατρών ΕΣΥ", που ξεκάθαρα αναφέρεται στην κατάσταση που θα προκύψει ΑΦΟΥ και ΟΤΑΝ γίνουν αυτά που προβλέπει το άρθρο, δηλαδή οι προσλήψεις σε υποστελεχωμένα τμήματα κλπ. Αυτό σημαίνει το "έτσι ώστε". Πρέπει να γίνει το πρώτο για να ισχύει το δεύτερο. Το πότε θα γίνουν αυτά, βέβαια, δεν μπορώ να το ξέρω. Η ημερομηνία που αναφέρεται είναι τελείως ενδεικτική. Πάντως, όταν γίνουν, τότε θα πρέπει από τις 11 τις 7 να σας τις βάζω ενεργές, εφόσον βέβαια έχω τις αντίστοιχες εισηγήσεις από το ΕΣ και το ΔΙΥ ότι η ειδικότητά σας στο νοσοκομείο αυτό πρέπει να είναι σε ενεργό εφημερία, αλλιώς τι να "μετατρέψω". Θα σας συνιστούσα να μην κλείνετε έτσι αεροπορικά εισιτήρια, εκτός αν θέλετε να ενισχύσετε τη νεά Ολυμπιακή. Να έχετε κατά νου ότι όλοι οι νόμοι μπορούν να τροποποιηθούν εκ των υστέρων. Εδώ με τροπολογίες δεν εφαρμόζεται κοτζάμ ευρωπαϊκή οδηγία και νομίζετε ότι είναι πρόβλημα να παραταθεί η έναρξη ισχύος του άρθρου αυτού με τέτοια τροπολογία για 6 μήνες και άλλους 6 μήνες και άλλους 6 μήνες? Επίσης, θα ήθελα να προσθέσω ότι αν εφημερεύετε Πέμπτη, δεν μπορείτε να πάρετε 24ωρη ανάπαυση την Παρασκευή, γιατί το 24ωρο πιάνει και λίγο Σάββατο, που δεν είναι εργάσιμη. Αν δεν εφημερεύετε την Πέμπτη, μπορεί να ξεκινήσει η 24ωρη από την Πέμπτη στις 3 μέχρι την Παρασκευή στις 3, για να πάρετε δυνάμεις για το ΠΣΚ, που θα κάνετε φυσικά ετοιμότητας. Ακόμα και κλινική να είχατε, αφού δεν θα μπορώ να σας βάλω παραπάνω από 7 ενεργές, ΠΣΚ ετοιμότητας, τι να κάνω? Όσο για τις Δευτέρες, μια καλή ιδέα θα ήταν να ξεκινάει η 24ωρη στις 3 μέχρι την Τρίτη στις 3, ώστε να μου ρθειτε ξεκούραστος για την εφημερία της Τρίτης... Μονοειδικότητα, είστε καλά? Μονοειδικότητα...Μονοειδικότητα... (σηκώνει το τηλέφωνο) Παιδιά, έναν καρδιολόγο και έναν αναισθησιολόγο στο γραφείο μου ΤΩΡΑ...
(ξεφυσάει) Να πάρει, δεν πρόλαβα να του πω ότι δεν απαγορεύεται η μετατροπή των ενεργών σε μικτές, που δεν δίδουνε ρεπό. Δεν πειράζει, θα το πώ στον καρδιολόγο και τον αναισθησιολόγο να του το πούνε μετά τη θρομβόλυση, κάτσε να δω αν εφημερεύει ο αξονικός σήμερα...
Πλοήγηση
[0] Λίστα μηνυμάτων
[#] Επόμενη σελίδα
Μετάβαση στην πλήρη έκδοση