Θέματα Εργασίας > Εμπειρίες κατά την εργασία στην ΠΦΥ

Σχετικά με το όψιμο ενδιαφέρον μας για την Παχυσαρκία.

(1/1)

Argirios Argiriou:
Ανάρτηση του καλού συναδέλφου, Γενικού Ιατρού, Δημήτρη Μακρέα σε Ιατρική ομάδα του facebook στις 14/12/2025. Την αναδημοσιεύω μετά από άδειά του:

Έχω μια τεράστια και ειλικρινή απορία:

Εξαφανίστηκαν οι υπόλοιπες ασθένειες και απέμεινε μόνο η παχυσαρκία στον πλανήτη και το ενδιαφέρον της Γενικής Ιατρικής?

Και το ενδιαφέρον για την "επιδημία" της παχυσαρκίας τυχαία συμπίπτει με την ανάπτυξη και κυκλοφορία των φαρμάκων κατά της παχυσαρκίας.

Μήπως αντί να υπηρετούμε την κοινότητα υπηρετούμε την αγορά?

schumifer:
Μήπως εξασκεί ιδιωτική ιατρική ο συνάδελφος ή έχει πολύ επαφή με ασθενείς που πάνε σε ιδιώτες; Στην ιδιωτική ιατρική βλέπω συνέχεια η παροχή υπηρεσιών να εξαρτάται από τη μόδα, και να ορίζεται από τις απαιτήσεις του ασθενούς σε ποσοστό μεγαλύτερο από τις ιατρικές του ανάγκες. Οπότε αν εννοείς ότι του έρχονται 45άρες με ΒΜΙ 27 και θέλουν φάρμακο για να κάνουν θραύση στο reunion, τον καταλαβαίνω.

Η παχυσαρκία όμως ήταν, είναι και θα είναι ένα τεράστιο ιατρικό πρόβλημα. Αν μπορούμε παράλληλα με τις λοιπές ανάγκες του ασθενούς να τον βοηθήσουμε evidence based και δομημένα να χάσει βάρος και μαζί ένα επιπλέον παράγοντα κινδύνου για ένα κάρο παθήσεις, τότε δε βλέπω το πρόβλημα (εφόσον δε θεωρεί και ο ασθενής το κόστος πρόβλημα).
Ήμουν πολύ πιο αρνητικός προς τις φαρμακευτικές προσεγγίσεις πριν διαβάσω/θυμηθώ τις συννοσηρότητες της παχυσαρκίας. Νομίζω ότι η έλευση των φαρμάκων απλά μας έδωσε κάτι παραπάνω να κάνουμε για ένα πρόβλημα που ως τώρα το αντιμετωπίζαμε με ευχολόγια.
Αν κάποιος έχει δοκιμάσει ξανά και ξανά, και έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος των 45 ετών του υπέρβαρος, τι περιμένουμε να κάνει άλλη μία παραίνεση;
Μακάρι να είχαμε και άλλα ισάξια όπλα στη φαρέτρα μας, αλλά η φαρμακοβιομηχανία δε δημιούργησε την πανδημία, την εκμεταλλεύεται όμως στο έπακρο.

Στις φωτογραφίες μετρήσεις λιπιδίων πριν και κατά τη διάρκεια χρήσης GLP1 analogue, χωρίς άλλη αγωγή, με ταυτόχρονη πάντα παρέμβαση σε διατροφή, άσκηση και συμπεριφορική τροποποίηση σε σχέση με το φαγητό. Είναι σε mmol/lt αλλά κάτι μου λέει ότι πιάνετε το νόημα. Μόλις 10 κιλά απώλεια βάρους σε 5-6 μήνες, ούτε κρύο ούτε ζέστη ο ρυθμός αυτός, αλλά σαφώς ασφαλής.
non HDL από 6.6 σε 2.7. Χωρίς στατίνη (βασικά κανένα άλλο φάρμακο δεν έχει η ασθενής).

Argirios Argiriou:
Αντιγράφω, μια εύστοχη, κατά την γνώμη μου, σκέψη ενός συναδέλφου από Ιατρική ομάδα του facebook:

Θεωρώ ότι η μακροχρόνια αντιμετώπιση της Παχυσαρκίας δεν περνάει μέσα από τα φάρμακα αλλά από αλλαγή διατροφικής συμπεριφοράς και lifestyle.
Και ίσως πιο σημαντικό να είναι κάποιος ψυχολόγος ...
όπως επίσης δεν περνάει μέσα από τα υποθερμιδικά τέλεια προκάτ διαιτολόγια πολλών Διαιτολόγων, όπου όλα αυτά έχουν ημερομηνία λήξης της χρήσης τους.

schumifer:
Αδιαμφισβήτητο, και ακόμη και με τα φάρμακα απαραίτητες προϋποθέσεις επιτυχίας. Αλλά και πάλι στα 45, αν ήταν να πετύχει θα είχε πετύχει.

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων