Ακολουθεί, πάντως και μια ενδιαφέρουσα συζήτηση σε Ιατρική ομάδα του facebook, πάνω στο θέμα αυτό:
- Με τα glp1s, τα μίγματα και τα basal bolus στο ΣΔτ2 αποτελούν στην πλειονότητα των περιπτώσεων παρελθόν
Χωρίς υπογλυκαιμίες με σχεδόν επιπεδομενες αναφορές agp
Το βλέπουμε συνέχεια στην πράξη
Μόνο σε μια μειονοτητα Σδ τ2 με ινσουλινοπενία ή που τρώνε ότι να ναι χρειάζεται γευματικη ινσουλίνη
Οι σουλφονυλουρίες κάνουν υπογλυκαιμίες και μετά από λίγο διάστημα χάνουν τη δράση τους λόγω εξάντλησης του Β κυττάρου
Λίγες φορές χρειάζονται πλέον και προτιμάται η γλικλαζιδη γιατί κάνει λιγότερες υπογλυκαιμίες και είναι ασφαλέστερη για την καρδιά
Οι sglt2 είναι απίστευτα φάρμακα αν δεν κάνουν μυκητιάσεις και ουρολοιμώξεις σ αυτούς που τα παίρνουν βλέπουμε σημαντική μείωση της λευκωματινουρίας.
- Όντως πολύ αποτελεσματικά τα glp1 , ειδικά όμως όταν υπάρχει και παχυσαρκία. Όμως βλέπω πάρα πολλούς ασθενείς με σδ που μετά από κάποια χρόνια ( 5-10), αδυνατούν χωρίς πλήρως εντατικοποημενο σχήμα ινσουλίνης, να επιτύχουν τους στόχους. Δεν φαίνεται προς το παρόν να μπορεί να αντικατασταθεί το σχήμα αυτό στα δύσκολα περιστατικά, που δυστυχώς καθώς εξελίσσεται ο διαβήτης, με τα χρόνια, προκύπτει ινσουλινοπενια .
- εγω βλεπω πολλους που έπαιρναν μιγματα ή basal bolus να μην τα χρειαζονται μετα την προσθηκη glp1
Τα μιγματα δεν εχουν πλεον καμία θεση στη θεραπευτικη
Ασθενεις μου που εκαναν απιστευτες υπογλυκαιμίες με τρεις δοσεις μιγματων ρυθμιστηκαν τελεια με βασικη glp1 και μετφορμινη κι sglt2 όπου ειχε ενδειξη
Επισης ασθενεις μου σε basal bolus…
Συνηθισμενο λαθος ηταν με τη λεγομενη αστοχία των δισκιων να κοβονται όλα τα po, και η μετφορμινη, και να δινεται basal bolus!
Ηλικιωμενη 90 ετων που επαιρνε τεραστιες δοσεις ινσουλινης τα έκανε όλα λαθος (μιλαμε πληρης άγνοια τεχνικής και τιτλοποιησης) και φοβοταν να κοιμηθει λογω υπογλυκαιμιων ρυθμιστηκε άριστα με βασικη ινσουλινη μετφορμίνη και dpp4 αναστολέα!!!
Ουσιαστικά κανένας ασθενής με αντισταση στην ινσουλινη δεν ρυθμιζεται καλα χωρίς φαρμακα που δρουν εκεί πάντα σε συνδυασμο με διαιτα κι ασκηση…
Πρακτικα μονο τρεις ασθενεις μου με ΣΔτ2 αυτη τη στιγμη χρειαζονται ακομα γευματική
- Πιθανόν επειδή έχω μεγαλύτερο εύρος παρακολούθησης διαβητικών, έχω τουλάχιστον 30-40 ασθενείς με βασική και γευματική, μαζί με pos και glp1. Συμφωνώ βέβαια για τη μείωση της αξίας των μειγματων ,αν και έχω ασθενείς που ρυθμίζονται με μείγματα.
- Και οι SUs, που τις άφησαν εκτός παιχνιδιού
- Οι SU ναι, μεν είναι αρκετά αποτελεσματικές, αλλά η αίσθησή μου είναι ότι κάνουν αρκετές υπογλυκαιμίες (σχεδόν περισσότερες από τις σύγχρονες ινσουλίνες μακράς δράσης).
- τις άφησαν γιατί τα νεώτερα έχουν αποδείξει περισσότερα οφέλη σε καρδιαγγειακό, καλύτερη προστασία του παγκρέατος από απόπτωση αφού δεν είναι ινσουλινοεκκριταγωγά, δε χρειάζονται κάποιο συγχρονισμό με φαγητό (είναι "εξυπνότερα") και έτσι δεν κάνουν και υπογλυκαιμίες. Σαφώς τα νεότερα έχουν καλύτερο μαρκετιγκ (αφού έχουν πατέντες - είδαμε τι σιγή επικρατεί για τα DPP4s και τις Γλιταζόνες) και τελικά οι SU στη θεραπευτική μας έχουν νόημα σε πολύ λιγότερες περιπτώσεις ή όταν θέλει κανείς να δώσει πολύ φτηνή και αποτελεσματική αγωγή σε κοινό με ικανότητα κατανόησης των παρενεργειών τους που δε θέλουν ή δεν είναι ικανά για ενέσιμη αγωγή.
-
Θέμα: Χονδρικά υπάρχουν δύο φάρμακα για τον ΣΔΙΙ : Η Μετφορμίνη και η Ινσουλίνη. (Αναγνώστηκε 627 φορές)
12 Ιουλίου 2012, 15:08:48