Καλώς ήρθατε στην διαδικτυακή μας κοινότητα.
Εδώ μπορείτε να συζητήσετε και να ενημερωθείτε για θέματα που αφορούν την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.
Για να συμμετέχετε και να μπορείτε να κατεβάσετε αρχεία και εικόνες που βρίσκονται στα μηνύματα πρέπει να εγγραφείτε.
Η εγγραφή είναι δωρεάν και θα σας αποσταλεί άμεσα ένα e-mail για την ενεργοποίηση της εγγραφής σας.
Εάν δεν το λάβετε σε λίγα λεπτά ελέγξετε το φάκελο ομαδικής αλληλογραφίας ή το φάκελο SPAM ή το φάκελο ανεπιθύμητης αλληλογραφίας καθώς μπορεί να βρεθεί εκεί από λάθος του λογισμικού ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Εάν έχετε ξεχάσει τον κωδικό σας, μπορείτε να ζητήσετε να σας ξανασταλεί από εδώ.
29 Νοεμβρίου 2020, 15:45:24

Αποστολέας Θέμα: Το θέατρο του παραλόγου ή αλλιώς «αίμα, σπέρμα, στέμμα!»  (Αναγνώστηκε 1311 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

29 Μαρτίου 2018, 18:46:02
Αναγνώστηκε 1311 φορές
Αποσυνδεδεμένος

Argirios Argiriou

Moderator
25-03-2018
Του Παιδίατρου Νίκου Βαράκη.


Στη συγκεκριμένη δίκη δεν δικάζονται τέσσερις παιδίατροι, αλλά η σύγχρονη παιδιατρική!

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος
Before ordering a test decide what you will do if it is (1) positive, or (2) negative. If both answers are the same, don't do the test. Archie Cochrane.

30 Μαρτίου 2018, 12:33:15
Απάντηση #1
Αποσυνδεδεμένος

Ορθοπαιδικός


Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος
25-03-2018
Του Παιδίατρου Νίκου Βαράκη.


Στη συγκεκριμένη δίκη δεν δικάζονται τέσσερις παιδίατροι, αλλά η σύγχρονη παιδιατρική!
...
   Απόσπασμα:
Παράθεση
Ένας ιατροδικαστής, αποφαίνεται ότι το πύον κατέβηκε από το λαιμό και πήγε στον πνεύμονα και στα άλλα όργανα! Πουθενά, από ότι προκύπτει από την δικογραφία, δεν υπήρχε πύον, που και να υπήρχε, δε θα μεταφερόταν έτσι. Ισχυρίστηκε ότι αν έκαναν νωρίτερα εξετάσεις θα φαινόταν το πρόβλημα (κυρίως για αυτό το λόγο διώκουν την πρώτη παιδίατρο, την ειδικευόμενη του νοσοκομείου). Δηλαδή με απλή λογική, ενώ εξελίσσεται η νόσος και μάλιστα επιδεινώνεται σε βαθμό να καταλήξει ο ασθενής, τα εργαστηριακά αρχικά θα ήταν άσχημα και καθώς ο ασθενής χειροτέρευε τα εργαστηριακά του θα έφτιαχναν, για να φτάσουν την ημέρα που πέθανε ο ασθενής να είναι καλά! Σε άλλο σημείο, ισχυρίστηκε ότι τα μικρόβια σκοτώνουν, οι ιοί όχι! Το AIDS δε σκοτώνει, η ιλαρά, η ευλογιά, ο έμπολα, ο αιμορραγικός πυρετός, ο SARS ή ακόμα και αυτή η γρίπη που μόνο πρόπερσι σκότωσε κοντά 200 ανθρώπους στην Ελλάδα, σύμφωνα με τον ιατροδικαστή που κατέθετε ανερυθρίαστα και με θράσος, δεν σκοτώνουν!

Ακούσαμε και τι δεν ακούσαμε από έναν εμφανώς άσχετο γιατρό και μάλιστα ιατροδικαστή, σε βαθμό να αναγκαστούμε να τον καταγγείλουμε στον ιατρικό του σύλλογο, απλά περιγράφοντας τα ιατρικώς ανυπόστατα που ακούσαμε από το στόμα του. Όλοι οι παιδίατροι, η Παγκρήτια Παιδιατρική Εταιρεία και ο Σύλλογος Ιδιωτών Παιδιάτρων Κρήτης, συνυπόγραψαν την καταγγελία μόλις διάβασαν αυτά που ισχυριζόταν ο «συνάδελφος». Όλα αυτά όμως τα ακούνε οι δικαστές που δεν είναι γιατροί, και προσπαθούν να βγάλουν άκρη. Που είναι η αλήθεια και που η παραπλάνηση
   Πέρασαν αρκετές μέρες από τότε και θα ήμουν περίεργος να μάθω την κατάληξη της καταγγελίας στον άγνωστο ΙΣ. Για να πω την αλήθεια δεν είμαι αισιόδοξος. Οι ΙΣ ούτε τη δύναμη έχουν ούτε τη διάθεση να ασχοληθούν....
   Μάλλον ζηλεύω την περίπτωση του Υγειονομικού Συμβουλίου της Σουηδίας, που ανέφερε ο Αργύρης σε άλλο θέμα και που γνωματεύει (σχεδόν τελεσίδικα) για τέτοιες περιπτώσεις. Το να κρίνουν ψιλοάσχετοι (νομικοί) ιατρικά θέματα είναι παράλογο....
   Στην περίπτωση αυτή που περιγράφει το άνω, οι γιατροί - αν καταδικαστούν - Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος

16 Απριλίου 2018, 17:02:50
Απάντηση #2
Αποσυνδεδεμένος

Argirios Argiriou

Moderator
15-04-2018

Ένα γράμμα για την Πέλλα από μια παιδίατρο.

Θα ήθελα να είμαι σαν την Πελαγία. Θα ήθελα να μπορώ να ασκώ την ιατρική με τέτοια ικανότητα, ευαισθησία και ευσυνειδησία. Να μπορώ να δουλεύω ακούραστα, χαμογελαστά κι αγόγγυστα όση δουλειά κι αν έχω να κάνω και να υποδέχομαι κάθε παιδί και την οικογένειά του σαν να είναι το πρώτο της ημέρας. Να δείχνω την ίδια φροντίδα, προσοχή κι επιμέλεια σε κάθε περιστατικό, όποιος κι αν είναι ο λόγος προσέλευσης του. Να κάνω το μικρό ασθενή μου να με αγαπάει, έτσι όπως ανεπιφύλακτα χαρίζουν τα μικρά παιδιά την αγάπη τους, απλά και μόνο με την κλινική μου εξέταση. Να εξηγώ με απέραντη υπομονή στους γονείς τι συμβαίνει με την υγεία του παιδιού τους, να τους καθησυχάζω όταν δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, να τους αφυπνιζω χωρίς να τους αναστατώνω όταν υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Να οργανώνω τη θεραπευτική μου προσέγγιση με προτεραιότητα στη σωστή άσκηση της ιατρικής, στη μικρότερη ταλαιπωρία του παιδιού και στην ανακούφιση της οικογένειας με αυτή τη σειρά και μην λαμβάνοντας καθόλου υπόψη την προσωπική μου διευκόλυνση. Να μην περιορίζομαι στις ατελείωτες ώρες εργασίας μου στο νοσοκομείο αλλά να το κάνω και στον ελεύθερο χρόνο μου για αυτούς που είναι έξω από το σύστημα υγείας. Να μην φοβάμαι να αναλάβω ασθενείς με δύσκολες χρόνιες ασθένειες και να τις στέλνω στο επόμενο νοσοκομείο μόνο και μόνο επειδή είναι “δύσκολες” και απαιτητικές. Να είμαι ο άνθρωπος αυτών των παιδιών στο Ρέθυμνο, αυτός που και ξέρει και μελετά και δεν τα χάνει σε μια αναποδιά της αρρώστιας και συνεργάζεται με τους ειδικούς που τα παρακολουθούν ώστε να έχουν την καλύτερη φροντίδα με τη μικρότερη ταλαιπωρία.

Θα ήθελα να είμαι σαν την Πέλλα στην εφημερία.

Να μην τα χάνω μπροστά στο περιστατικό όποιο κι αν είναι αυτό. Να είμαι ορθή, γρήγορη και αποτελεσματική χωρίς φωνές και φασαρίες και να τα κάνω όλα να φαίνονται εύκολα, να ρέουν απρόσκοπτα. Να μην αφήνω το ζόρι του περιστατικού να επηρεάσει στο ελάχιστο τις ιατρικές μου ενέργειες. Να επιτρέπω στον εαυτό μου να νιώσει κούραση, φόβο, άγχος μόνο όταν όλα έχουν τακτοποιηθεί. Να μην μεταδίδω ένταση κι εκνευρισμό ούτε στον ασθενή και την οικογένειά του, ούτε στους συνεργάτες μου. Να βρίσκω πάντα το χρόνο και να εκμεταλλεύομαι κάθε αφορμή να μεταδώσω αυτά που ξέρω στους νεότερους, στους ειδικευόμενους. Και να είμαι πάντα εκεί να λύσω τις απορίες, να αποσοβήσω εντάσεις, να αναλάβω την ευθύνη του περιστατικού.

Πολύ θα επιθυμούσα να έμοιαζα στην Πελαγία στην επιθυμία για διαρκή επιμόρφωση, για επιστημονική αρτιότητα, για απόκτηση καινούριων γνώσεων και δεξιοτήτων, για συνεχή ενημέρωση πάνω στις εξελίξεις και αλλαγές της παιδιατρικής ώστε να εφαρμόζω πάντα την ιατρική lege artis. Μα πιο πολύ θα ήθελα να είχα τη δύναμη της. Μετά από ένα τέτοιο γεγονός, την κατάληξη ενός υγιούς παιδιού στα χέρια μου,παρ’ όλες τις προσπάθειες μου να μπορούσα να “ξανακολυμπήσω στα βαθια.” Να ξανακάνω τα ίδια ακριβώς πράγματα που ξέρω να κάνω και να σώσω άλλα παιδιά που βρέθηκαν σε καταστάσεις απειλητικές για τη ζωή τους. Να μην τρομάξω, να μη λουφάξω, να μην αποσυρθώ στα πιο εύκολα, στα πιο ανώδυνα, στα μετόπισθεν.

Ευτυχώς ήρθαν μια εισαγγελέας κι τρεις δικαστές να μου εξηγήσουν την πλάνη μου και τον άτοπο θαυμασμό μου και να διδάξουν και σε αυτή και σε μένα και σε όλους τους παιδιάτρους τι σημαίνει σωστή ιατρική:

Aρχικά κατάλαβα ότι όταν ένα παιδί εξεταστεί για δεύτερη φορά, οφείλω να κάνω εξετάσεις, όταν παρατείνονται τα συμπτώματα και οι εξετάσεις μπορούν να θεωρηθούν “ντεμί” πρέπει να το μεταφέρω σε εντατική μονάδα προληπτικά μήπως συμβεί κάτι απρόβλεπτο.

Ξέχασα να ρωτήσω τι θα γίνει όταν καλυφθούν τα 6-7 κρεβάτια της εντατικής παίδων στο Ηράκλειο…

Μετά μου διευκρίνισαν ότι όλα είναι θέμα υγρών. Με έμαθαν να τα υπολογίζω και να τα χορηγώ και μου έδειξαν ότι ένα παιδί μπορεί να πεθάνει σε λίγες ώρες από αφυδάτωση μέσα στο νοσοκομείο ακόμα κι αν παίρνει ενδοφλέβια υγρά, ακόμα κι αν έχει μόνο μια ελαφρά αυξημένη ουρία, ακόμα κι όταν κρεατινίνη κάλιο νάτριο είναι απολύτως φυσιολογικά, ακόμα κι όταν το παιδί έχει ουρήσει μέσα στην ημέρα και έχει ούρα στην κύστη του. Μπερδεύτηκα λίγο γιατί τα υγρά που υπολόγισαν ήταν λίγο λιγότερα από όσα πήρε το παιδί που πέθανε, πως εξηγείται αυτό; Ίσως εννοούσαν ότι έπρεπε να δοθούν όλα μαζί κι όχι στη διάρκεια του εικοσιτετραώρου, αλλά πάλι αυτό δεν θα προκαλούσε θάνατο από υπερφόρτωση; Μπα, αυτοί ξέρουν.

Αυτούς θα θαυμάζω κι αυτούς θα συμβουλεύομαι από δω και μπρος.

Θα ασκώ την ιατρική με βάση τον αριθμό προελεύσεων του ασθενούς και τις επιθυμίες των γονιών του, θα κάνω εξετάσεις τουλάχιστον δυο φορές για να έχω δυνατότητα σύγκρισης, μια ακτινογραφία για παν ενδεχόμενο, και ότι άλλο μου ζητηθεί.

Αν κάποιος θέλει να εισαχθεί στο νοσοκομείο, θα το κάνω για όσο διάστημα ευχαριστεί τον ασθενή και την οικογένεια. Γι αυτό άλλωστε υπάρχουν και τα ράντζα, για την περίπτωση που δεν επαρκούν οι κανονικές κλίνες.

Βέβαια η τρίτη προσέλευση δεν θα επιβάλλει εισαγωγή αλλά διακομιδή στο Ηράκλειο.

Έτσι θα πορεύομαι και δεν χρειάζεται να παρακολουθώ τις εξελίξεις γιατί τα παλιά κλασσικά συγγράμματα τα λένε όλα και οι εξελίξεις των τελευταίων 15-20 χρόνων (βλέπε ποσοτική CRP, StrepTest) είναι επισφαλείς και με βάζουν σε μπελάδες.

Άλλωστε, ήμουν κι εγώ μια ύποπτη…
Είμαι ένοχη. Κι εγώ το ίδιο θα έκανα

Όλγα Γραφάκου,
Διευθύντρια Παιδιατρικής,
Κ.Υ. Σπηλίου

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος
Before ordering a test decide what you will do if it is (1) positive, or (2) negative. If both answers are the same, don't do the test. Archie Cochrane.

20 Απριλίου 2018, 13:25:20
Απάντηση #3
Αποσυνδεδεμένος

Ορθοπαιδικός


   Το αποτέλεσμα του δικαστηρίου είναι εξοργιστικό. Καταδικάστηκε μία συνάδερφος χωρίς να ξέρει κανείς (ούτε και η ίδια, ίσως ούτε και οι δικαστές) γιατί. Ιατρικά λάθη πάντα γίνονται. Άλλα όλα δείχνουν πως ΟΧΙ στην προκείμενη περίπτωση. Αλλά οι δικαστές ως ειδικότεροι των ειδικών είχαν αντίθετη άποψη...
   Γράφτηκαν πολλά:
Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος... 
 
Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος...
 
Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος...
 
  Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος...

   Μεταφέρω και την άποψη συναδέρφου παιδιάτρου από το Ρέθυμνο. Ελπίζω κάτι κάπως κάποτε να γίνει....

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος
Με πόνο, θυμό αλλά κυρίως έκπληξη δεχτήκαμε την καταδίκη μας από το τριμελές πλημμελειοδικείο Ρεθύμνου.

Μια βυζαντινή έκφραση συμπληρώνει τον επίλογο της μαραθώνιας δικαστικής διαδικασίας: Μείναμε αποσβολωμένοι!

Δηλώσαμε από την πρώτη στιγμή ότι για εμάς  η δίκη δεν ήταν δίκη προσώπων. Ήταν σαφώς δίκη του τρόπου που ασκούμε όλοι μας το ιατρικό λειτούργημα. Και ναι,λοιπόν, το να είσαι παιδίατρος σημαίνει να αγαπάς γνήσια και σε βάθος τους μικρούς ασθενείς και τις οικογένειές τους, να είσαι πάντα εκεί στην ανατροφή των παιδιών μας, και συγχρόνως με την ίδια αστείρευτη λαχτάρα να μελετάς όλα τα σύγχρονα ιατρικά δεδομένα και να παντρεύεις αρμονικά την προσωπική εμπειρία με κάθε νέα τεκμηριωμένη γνώση.

Θεωρήσαμε ότι με ισάξιο τουλάχιστον ενδιαφέρον και επιστημοσύνη θα αντιμετώπιζε και η δικαιοσύνη την υπόθεσή μας.

Πιστέψαμε ότι πρόκειται για μια δίκαιη διαδικασία που διέπεται από τον νόμος της λογικής σκέψη και αποφαίνεται με βάση τεκμηρίων. Με αυτή την απλοϊκή σκέψη επικαλεστήκαμε το ένα και μοναδικό όπλο που έχουμε στα χέρια μας ( από την καθημερινή άσκηση του λειτουργήματός μας μέχρι και την αίθουσα του δικαστηρίου), την ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΜΑΣ.

Θέσαμε στην διάθεση του δικαστηρίου με απόλυτη σαφήνεια και ακρίβεια όλη την σύγχρονη ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία που αποδεικνύει, πέρα από κάθε αμφιβολία την Lege Artis αντιμετώπιση του περιστατικού

Κατέθεσαν με τρόπο καταλυτικό καθηγητές παιδιατρικής, διευθυντές παιδιατρικών κλινικών που με μία φωνή απάντησαν, και κανείς εξ υμών δεν θα έπραττε διαφορετικά στο συγκεκριμένο περιστατικό. Και αφού συμπυκνώσαμε γνώσεις και κλινική εμπειρία ετών, καταφέραμε να αποδείξουμε ότι καμία από τις μηνυτήριες κατηγορίες δεν είχαν την παραμικρή ιατρική ή λογική υπόσταση. Δεν υπήρχε κανείς μέσα στην αίθουσα που διατηρούσε αμφιβολίες ότι ο ασθενής δεν κατέληξε από την όποια μικροβιακή λοίμωξη ή επιπλοκή αυτής και ότι στην αντιμετώπιση των ιώσεων δεν χορηγούμε αντιβιωτικά

Το κατηγορητήριο κατέρρευσε!!!

Πιστέψαμε για λίγο ότι οι δικαστές ήταν πρόθυμοι να δικάσουν βάσει τεκμηρίων και αποδείξεων. Και έρχεται η εισαγγελική πρόταση να πει «Ένοχη επειδή δεν ενυδάτωσε σωστά τον ασθενή»

Λοιπόν αξιότιμη κα εισαγγελέα,

Στην απορία που εκφράσατε επαλειμμένα με φαινομενικά ειλικρινές ενδιαφέρον  «Δεν μπορώ να καταλάβω πως……;;;;;»: Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να καταρρεύσει μέσα σε λίγη ώρα, Πώς δεν μπορεί να κάνει ο γιατρός αιτιολογική θεραπεία για τις ιώσεις, Πώς διακρίνεις ιογενή από μικροβιακή λοίμωξη. Πώς; Πώς; Πώς; Σας απαντάμε ότι αυτό είναι το δικό μας σύμπαν,που για να το κατακτήσουμε έχουμε δώσει πολλά χρόνια από την ζωή μας, πολύ κόπο, πολλά ξενύχτια, πολύ διάβασμα, πολύ καρδιοχτύπι.

Γι’ αυτό καλά θα κάνατε να μένατε μέχρι εκεί που φτάνει η δική σας επιστήμη και να μην επιχειρούσατε να δώσετε απάντηση για την αιτία θανάτου του ασθενούς, πράγμα που δεν αποτόλμησαν καταξιωμένοι Καθηγητές Παιδιατρικής.

Όταν καταλαγιάσει ο θυμός μας για τον ατυχή αυτοσχεδιασμό – διάγνωση(!!!!!), που όρισε ως αιτία θανάτου ενός ανθρώπου τον 21ο αιώνα : την μη επαρκή ενυδάτωση, ο οποίος βρισκόταν σε  θάλαμο παιδιατρικής κλινικής και λαμβάνε ενδοφλέβια υγρά, η πρότασή σας για την καταδίκη μας θα αποτελεί ασφαλώς το καλύτερο ανέκδοτο στα δικαστικά και ιατρικά χρονικά.

Αλήθεια πώς το σκεφτήκατε;

Αλήθεια πώς ρωτούσατε με τόσο ειλικρινές ενδιαφέρον τι σημαίνει όψη πάσχοντος; Τι άλλο θα μπορούσε να σημαίνει πέρα από αυτό ακριβώς που λέει;

Αλήθεια πώς μπορείτε να πιστέψετε ότι 7 παιδίατροι σε διάρκεια 7 ημερών έβλεπαν ένα παιδί να πεθαίνει και το έδιωχναν να πάει σπίτι του;

Αλήθεια πώς πιστεύετε ότι είναι η όψη οποιουδήποτε παιδιού 23:00 τη νύχτα στον διάδρομο του νοσοκομείου. Πιστεύετε ότι παίζει και χοροπηδάει; Ε λοιπόν όχι ! Είναι στην αγκαλιά της μαμάς και θέλει να πάει σπίτι για ύπνο.

Αισθάνεστε πολύ ωραία όταν μετά από 6 δικάσιμες, κατηγορείτε ανθρώπους για κάτι εντελώς άσχετο από τον λόγο για τον οποίο παραπέμφθηκαν, χωρίς να δώσετε την δυνατότητα να απολογηθούν γι’ αυτό και να σας απαντήσουν;

Αυτό είναι για εσάς υπηρετώ την δικαιοσύνη;

Αυτή την αντιμετώπιση θα θέλατε να είχατε η ίδια αν ήσασταν στην θέση τους;
Η συνείδησή σας είναι ήσυχη;

Βέβαια πρέπει να θυμόμαστε πάντα ότι εσείς είστε ο δημόσιος κατήγορος και οφείλετε να εξαντλείτε κάθε όριο αυστηρότητας στην ετυμηγορία σας, άρα μάλλον θα πρέπει να το πάρουμε όλοι απόφαση ότι από το στόμα σας πάντα θα βγαίνει «Ένοχος όπως κατηγορείται» ή ακόμα καλύτερα «Ένοχος και όπως ΔΕΝ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΤΑΙ»

Αυτό όμως που πραγματικά συγκλόνισε κάθε νου, ήταν η απόφαση της έδρας!

Γιατί κύριοι δικαστές εξετάσατε τους μάρτυρες; Γιατί διαβάσατε τις πραγματογνωμοσύνες; Γιατί μας αφήσατε να πιστέψουμε ότι σας νοιάζει πραγματικά να μάθετε την αλήθεια; Πώς μας καταδικάσατε για κάτι που δεν κατηγορηθήκαμε;

Πώς τολμήσατε στην χώρα που πρωτοίδρυσε τον Άρειο Πάγο και βασικές έννοιες της δικαιοσύνης, να μας δώσετε την ευκαιρία να αισθανθούμε ότι όντως ζούμε σε απόλυτα ολοκληρωτικά καθεστώτα;

Πώς μας κοιτάξατε (ή δεν μας κοιτάξατε) στα μάτια και είπατε «Ένοχος»;

Ήταν άραγε τόσο δύσκολο για εσάς να δικάσετε δίκαια και όχι σαν να βρίσκεστε σε πάνελ τηλεδίκης; Τόσο βάραινε η κοινή γνώμη – τηλεθέαση που αποφασίσετε να μας παρουσιάσετε την μοντέρνα εκδοχή της «Ιφιγένειας εν Αυλίδι»;

Λέξεις κλειδιά:
 

Σχετικά θέματα

  Τίτλος / Ξεκίνησε από Απαντήσεις Τελευταίο μήνυμα
0 Απαντήσεις
1589 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 29 Σεπτεμβρίου 2010, 08:00:18
από Argirios Argiriou
1 Απαντήσεις
1479 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 16 Οκτωβρίου 2011, 16:21:01
από eliastheod
0 Απαντήσεις
2561 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 13 Ιανουαρίου 2013, 08:43:58
από Argirios Argiriou
0 Απαντήσεις
1285 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 15 Φεβρουαρίου 2015, 09:29:14
από ΚΥΡΙΛΛΟΣ
1 Απαντήσεις
7912 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 3 Μαρτίου 2019, 02:27:13
από schumifer