Θέματα Εργασίας > Εμπειρίες κατά την εργασία στην ΠΦΥ
Απ: Στη χώρα της πολυφαρμακίας
Δ. Κουναλάκης:
χμμμμμ
- Είναι αποδεδειγμένο ότι όσο αυξάνονται οι γιατροί αυξάνεται και η φαρμακευτική δαπάνη χωρίς να βελτιώνονται εξίσου και οι δείκτες υγείας.
- Το ότι η φαρμακο-λαγνεία έχει τα πάνω της ευθύνονται αποκλειστικά αυτοί που σφραγίζουν την κάθε συνταγή. Κανένας άλλος.
- ούτε ηθική, ούτε δεοντολογία υπάρχει. αυτό είναι σίγουρο και εδώ βάλε και τους φαρμακοποιούς εάν θέλεις.
- Η συνταγογραφία δεν ελέγχεται. ότι θέλει γράφει καθένας, τα ταμεία δεν ξέρουν τι πρέπει να εφαρμοστεί, αντικρουόμενοι κανόνες, αντικρουόμενοι ρόλο, κοκ
- Η ευθύνη των ταμείων είναι μεγάλη για μένα σε ένα θέμα αλλά έχουμε και ευθύνη εμείς οι γιατροί: Γιατί η αποζημίωση για ένα φάρμακο, με τι διάγνωση και με τι ποσοστό δεν είναι ιατρικό θέμα. Ο ιατρός γράφει την συνταγή και το τι πάσχει ο ασθενής, ο ασθενής πάει στο φαρμακοποιό αγοράζει τα φάρμακα και το ταμείο επιστρέφει χρήματα με τους κανόνες που αυτό θεωρεί σωστούς. Όλα τα υπόλοιπα είναι να μην πω τι.
EzeΤΡΟΛ:
Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links).
Εγγραφή ή Είσοδος- Το ότι η φαρμακο-λαγνεία έχει τα πάνω της ευθύνονται αποκλειστικά αυτοί που σφραγίζουν την κάθε συνταγή. Κανένας άλλος.
--- Τέλος παράθεσης ---
Mε το μπαρδόν, αλλά πώς μπορούμε ν΄απαλλάξουμε από την ευθύνη του το Ταμείο (εν προκειμένω το Ίδρυμα) που έρχεται και εγκρίνει τη δαπάνη που προκαλεί ο κάθε ιατρός σφραγίζοντας μια συνταγή;
Π.χ., γιατί θα πρέπει να κάνει δεκτή και να πληρώσει κάθε ξεγυρισμένη συνταγάρα που γράφω μόνο και μόνο για να κάνω τζίρο στο φίλο μου φαρμακοποιό; (Παράδειγμα φέρνω, τα δικά μου φρονήματα είναι γνωστά, αλλά ποιός μπορεί ν΄αποκλείσει περιπτώσεις όπου οι σχέσεις είναι φιλικές ή ακόμη συγγενικές και οπωσδήποτε αμοιβαία επωφελείς; )
Επίσης: Όλοι (οι εργαζόμενοι στο ΕΣΥ) έχουμε ζήσει την παγκόσμια πρωτοτυπία να μας επισκέπτονται ασφαλισμένοι κρατώντας στο χέρι συνταγές ιδιωτών μη συμβεβλημένων με το ΙΚΑ γραμμένες σε λευκό χαρτί (άντε και με την επωνυμία ή το λογότυπο του ιατρείου) και οι οποίοι μας ζητούν να τις "περάσουμε" σε συνταγή του ΙΚΑ. Γιατί να επιτρέπεται αυτό; Και τί κάνεις, όταν μάλιστα έχουν ήδη πάρει τα φάρμακα από τον πάντα πρόθυμο κι εξυπηρετικό φαρμακοποιό; Δεν τους δίνεις συνταγή του ΙΚΑ; Τους διώχνεις; Πώς; Με φωνές; Ποιούς; Πόσους; Για πόσο; Πολύ θά΄θελα να ήμουν μπροστά σε μια τέτοια σκηνή.
Νομίζω ότι κάποτε ο καθημερινός καβγάς αρχίζει και κουράζει και τελικά συμβιβάζεσαι με το ρόλο τον οποίο σου επιφυλάσσει και περιμένει από σένα η Κοινωνία. Δηλαδή, στο παραπάνω παράδειγμα φταίει ο ιατρός που εγκλωβισμένος βάζει τη σφραγίδα του; Ή μήπως κατά σειρά φταίνε πρώτοι α) το πλαίσιο που θέτει το ΙΚΑ β) ο ασφαλισμένος και γ) ο φαρμακοποιός που σπεύδει να προχορηγήσει τα φάρμακα, προεξοφλώντας ότι εγώ κατόπιν θα δώσω τη συνταγή του ΙΚΑ (Και στερώντας μου τα όποια περιθώρια φασοναρίσματος, αν είμαι από αυτούς που κοιτάνε να φασονάρουν πάνω στη συνταγή του συναδέλφου ιδιώτη πριν ο ασφαλισμένος φτάσει στο Φαρμακείο.)
Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links).
Εγγραφή ή Είσοδος- Η ευθύνη των ταμείων είναι μεγάλη για μένα σε ένα θέμα αλλά έχουμε και ευθύνη εμείς οι γιατροί: Γιατί η αποζημίωση για ένα φάρμακο, με τι διάγνωση και με τι ποσοστό δεν είναι ιατρικό θέμα. Ο ιατρός γράφει την συνταγή και το τι πάσχει ο ασθενής, ο ασθενής πάει στο φαρμακοποιό αγοράζει τα φάρμακα και το ταμείο επιστρέφει χρήματα με τους κανόνες που αυτό θεωρεί σωστούς. Όλα τα υπόλοιπα είναι να μην πω τι.
--- Τέλος παράθεσης ---
Εδώ τουλάστιχον, συμφωνώ απόλυτα.
Koterakis:
.
EzeΤΡΟΛ:
Με τόσο καλά λόγια, νιώθω ελάστιχος απέναντι σε όλους...
Το πρόβλημα της έλλειψης σωματικών και άλλων προσόντων για τσαμπουκά / νταηλίκι αλλά και τετ-α-τετ προφορικά μπινελικώματα με ασφαλισμένους, το έχω, όπως ξέρεις, κι εγώ. Κατά καιρούς έχω καταφύγει σε gyms-σφιχτάδικα και σε ειδική διατροφή (όπως έχω παραθέσει κάπου αλλού), αλλά χωρίς αποτέλεσμα κι έτσι τα παράτησα και στράφηκα σ΄αυτό που φαινεται αριστερά.
Οπωσδήποτε, αν στο Ιατρείο σου έχεις μόνιμους θαμώνες-κάτοικους που σε γνωρίζουν και σε ακούνε, είναι πολύ καλύτερα τα πράγματα, ακόμη και στον τομέα της Πολυφαρμακίας. Τί γίνεται όμως αν το Ιατρείο σου βρίσκεται πάνω σε οδικό κόμβο ή σε κοντινή απόσταση από ένα μεγάλο αστικό κέντρο και συγκεντρώνει άγνωστους, περαστικούς ασφαλισμένους που θέλουν μόνο τη σφραγίδα σου και τίποτε άλλο;
Θυμάμαι μια φορά που ήθελα να βουτήξω απ΄το σβέρκο έναν ασφαλισμένο που περνώντας από την Εθνική οδό έκανε στάση πρώτα στα LIDL και μετά πέρασε και από το Ιατρείο κρατώντας μαζί του τις σακούλες με τα ψώνια στο ένα χέρι και τσιγάρο στο άλλο. Επειδή ήθελε να χρησιμοποιήσει την τουαλέττα (που θα καθάριζα κατόπιν εγώ) χωρίς να χάσει τη σειρά του, μπούκαρε στο Ιατρείο τη στιγμή που εξέταζα άλλον ασφαλισμένο για να μου πει πως αφήνει τις σακούλες του στην αίθουσα αναμονής και πάει τουαλέττα. Όταν βγήκε, μου ζήτησε:
- 4-5 σελίδες συνταγές με φάρμακα σε καθένα από τα τρία βιβλιάρια που είχε μαζί του, "Επειδή στην πόλη πρέπει να κλείσεις ραντεβού και δεν σου τα γράφει όλα ο ίδιος γιατρός". Πολλά από τα φάρμακα ήταν εντελώς κουκουρούκου, αλοιφές, αντιβιώσεις, παστίλιες για το λαιμό, παναντόλ, λεξοτανίλ, λοναρίντ, νταφλόν, προκτοσυναλάρ, όλος ο συρφετός σε στοκ μηνών, ξέρετε...
- μια άδεια για κυνηγετικό όπλο για τον ίδιο
- ένα πιστοποιητικό υγείας για σχολικό αθλητισμό για τον εγγγονό του
κι όλα αυτά, χρησιμοποιώντας προστακτική έγκλιση και ενικό πρόσωπο "Γράψε ...δώσε ...κόψε...μέτρα ...κάνε..."
Εκεί που δεν άντεξα και αρπάχτηκα μαζί του ήταν όταν με κατηγόρησε για δυσπιστία όταν του ζήτησα το ΕΚΑΣ λέγοντας μου "Έλα τώρα, γράψε ΕΚΑΣ εκεί πέρα, άκουσες;"...
Ήταν το κερασάκι στην τούρτα με έναν ασφαλισμένο που δεν αναγνώριζε σχέση ασθενή-ιατρού ανάμεσα μας, παρά μόνο σχέση παίχτη-προποτζή ή και ακόμη χειρότερα, γιατί ούτε στο προποτζήδικο έχεις το ύφος "οφείλεις-να-με-εξυπηρετείς-σε-ό,τι-ζητάω". Έτσι κι εγώ αποφάσισα να του βγω με τεχνικούς όρους "προβλεπόμενος", που σημαίνει ότι:
- δεν χορηγώ συνταγή αν πρώτα δεν εξετάσω τον ασφαλισμένο, δηλαδή τέρμα η συνταγογραφία δι΄αντιπροσώπου
- φυσικά ούτε λόγος για κυνηγετικά άδεια και πιστοποιητικό υγείας.
Σε μια ρετροσκόπηση, πιστεύω ότι έκανα ορθά που δεν εξυπηρέτησα τον ασφαλισμένο σε όλα όσα ζητούσε. Έλα που όμως δεν μπορώ να αρπάζομαι κάθε μέρα με ασφαλισμένους... Και αυτό ακριβώς είναι κατά τη γνώμη μου το λεπτό σημείο που πρέπει όλοι να δούμε πώς μπορεί να διευθετηθεί, γιατί όπως και να το κάνουμε, γιατρός που αρπάζεται με ασφαλισμένο δίνει πολύ κακή εντύπωση...
Koterakis:
.
Πλοήγηση
[0] Λίστα μηνυμάτων
[#] Επόμενη σελίδα
Μετάβαση στην πλήρη έκδοση