Φάκελος ευθανασία.

[Argirios Argiriou]

06/09/2016
Του Δημήτρη Αλικάκου.

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος

[Αδαμάντιος Σκούφαλος]

06/09/2016
Του Δημήτρη Αλικάκου.

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο που λύνει κάποιες απορίες.
Βέβαια το

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, η «διαδικασία» πρέπει να ξεκίνησε λίγο μετά τα μεσάνυχτα. Μόνος.Ούτε σύριγγα υπήρξε του γιατρού, ούτε γιατρός, ούτε βοηθός. Από το πρωί της Κυριακής, τα τηλέφωνα που πίστευε ότι θα ήταν ανοιχτά, ήταν όλα απενεργοποιημένα. Κρατήστε το αυτό. Αλλιώς τα σχεδίασε και αλλιώς του ήρθαν. Το σχέδιο του φόβου, της ανευθυνότητας και της ανηθικότητας κάποιων ανθρώπων ήταν πιο ισχυρό από το δικό του.

δείχνει περισσότερο προσπάθεια να μην κατηγορηθεί κανένας.

Θα ήταν ενδιαφέρουσα η  άποψη του Αναστάσιου αν συνδεθεί και το δει κάποια στιγμή για το αν υπάρχουν νομικά ζητήματα και πιθανές ευθύνες κάποιων.

[Αρχίατρος]

Θα ήταν ενδιαφέρουσα η  άποψη του Αναστάσιου αν συνδεθεί και το δει κάποια στιγμή για το αν υπάρχουν νομικά ζητήματα και πιθανές ευθύνες κάποιων.

Είναι προφανές ότι έχουμε να κάνουμε με αυτοκτονία, οπότε είναι λογικό να μην θέλει (ή τουλάχιστον να μην φανεί) ότι συμμετέχει γιατρός.

[Αρχίατρος]

Εδώ μπορεί να δει κανείς τι φάρμακα χρησιμοποιούνται στις ΗΠΑ κατά τις εκτελέσεις θανατοποινιτών.

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος

Χορηγούνται συνδυασμοί 2-3 φαρμάκων, συνήθως ένα ηρεμιστικό (βαρβιτουρικά, οικογένεια βενζοδιαζεπινών, Μιδαζολάμη) και στο τέλος κάποιο παράγωγο της μορφίνης ή Κάλιο.

Σε μια Πολιτεία χορηγείται μόνο Προποφόλη.

[Αρχίατρος]

Τα γράφαμε και παραπάνω:

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος

[Argirios Argiriou]

Θυμάμαι στο Πανεπιστήμιο του Lund της Σουηδίας όπου έκανα τις βασικές μου σπουδές στην Ιατρική που είχαμε διαλέξεις από Καθηγητές της Φιλοσοφίας (δεν ήταν Ιατροί) οι οποίοι δήλωναν μάλιστα ότι είχαν εξειδίκευση σε ζητήματα Βιοηθικής. Μιλούσαν με τις ώρες και ένιωθες ότι τα πράγματα ήταν πολύ περιπλεγμένα.

Αργότερα όταν δούλεψα με Σουηδούς Ιατρούς στην πράξη συνειδητοποίησα ότι όταν κάθονται γύρω από ένα στρογγυλό τραπέζι ο Ιατρός, ο  Ασθενής (αν είναι σε θέση να συμμετέχει σε συζήτηση), ο πιο στενός Συγγενής του Ασθενή, και η Νοσηλεύτρια και μιλούν ανοικτά, τότε σχεδόν πάντα καταλήγουν αρκετά εύκολα σε κοινό τόπο: Ότι το βασικό για τον Ασθενή είναι να μην πονάει. Και Δόξα τω Θεό στην εποχή μας έχουμε αναλγητικά που βοηθούν πολύ καλά αρκεί να ξέρεις να τα χρησιμοποιείς και να μην τα φοβάσαι. Είναι χαρακτηριστικό ότι για την Μορφίνη οι Σουηδοί λένε ότι δεν υπάρχει ανώτατη δόση. Ανεβάζουν την δόση σταδιακά μέχρι ο Ασθενής να μην πονάει ενώ παράλληλα δίνουν φάρμακα που να αμβλύνουν τις παρενέργειές της. Δείτε και το Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδοςο.  Δείτε επίσης Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος και Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος. Χορηγούν επίσης στη μέγιστη επιτρεπτή δόση τα υπόλοιπα φάρμακα της αναλγητικής κλίμακας δηλαδή την Παρακεταμόλη και NSAID μαζί ίσως και με μία Πραζόλη. Τα δύσκολα γίνονται ξαφνικά αρκετά απλά.

Όσοι είμαστε Ιατροί που έχουμε ασχοληθεί στην πράξη με ανθρώπους που πεθαίνουν γνωρίζουμε καλά ότι τα πράγματα δεν είναι άσπρο ή μαύρο:  Bασανιστικός θάνατος ή Ευθανασία. Στην πράξη πρόκειται για ένα φάσμα όπου τα όρια μεταξύ Παρηγορητικής Ιατρικής στο ένα άκρο και Κλασικής Ευθανασίας στο άλλο άκρο είναι αρκετά δυσδιάκριτα. 

Άντε τώρα να τα εξηγήσεις αυτά σε έναν Έλληνα Δημοσιογράφο ή σε έναν Έλληνα Εισαγγελέα.

[Αρχίατρος]

Θα συμφωνήσω με τα παραπάνω.
Παρότι δεν έχω κάνει σε "πεθαμενατζίδικη" Κλινική (συνήθως τους στέλναμε στην Παθολογική) έχω διαχειριστεί ασθενείς σε τελικό στάδιο.
Δεν ξέρω από που προκύπτει το ότι ένας ασθενής με Ca τελικού σταδίου θα υποφέρει τους αφόρητους πόνους, εγώ τουλάχιστον δεν το έχω δει να συμβαίνει (κρατάω και μια επιφύλαξη φυσικά, καθώς όπως προείπα δεν είχα και το τεράστιο δείγμα).
Απλά από ένα σημείο και μετά, λίγο πριν φύγει, δεν έχει νόημα να κτυπάς συναγερμούς και κωδικούς, όπως δεν έχει νόημα η μεταφορά στην ΜΕΘ και η διασωλήνωση, αυτό το γνωρίζαμε ολοι, ιατροί, συγγενείς, και φυσικά εντατικολόγοι.
Ακόμα και σε ασθενείς τελικού σταδίου, υπάρχουν κατάλληλες αγωγές που τους επιτρέπουν να μην πονάνε, και θα συμφωνήσω σε ένα πράγμα, το οποίο λέω σε όλους τους ασθενείς μου από τότε που ξεκίνησα να ασκώ την Ιατρική:
βασική αποστολή του Ιατρού (εκτός φυσικά την ίαση, όπου αυτή είναι δυνατή) είναι να μην πονάει ο ασθενής του.

[Αρχίατρος]

Μία άλλη άποψη απ' την οπτική της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Μη υποβοηθούμενη ευθανασία για αιώνιο θάνατο

Γράφει η Νίκη Μπάρλα για την Romfea.gr
Δρ Κανονικού Δικαίου Πανεπιστημίου Στρασβούργου

Παρακολουθούμε τις ημέρες αυτές μια πρωτοφανή υποστήριξη μέρους της πολιτικής ηγεσίας της χώρας μας προς την πράξη απόγνωσης ενός ασθενούς συμπατριώτη μας, ο οποίος μη θέλοντας να φέρει το βάρος της ασθένειας αποφάσισε να επιλέξει τον τρόπο που θα τερματίσει τη ζωή του και μάλιστα παρουσιάζοντάς το δημόσια.

Είναι αναμφισβήτητο το δικαίωμα κάποιου να κάνει επιλογές και να τις εκφράζει δημόσια ακόμη και όταν η προπαγάνδα που κάνει είναι φανερή.

Τίθενται όμως κάποια ερωτήματα...

Γιατί ενώ όλοι γνώριζαν ότι ο άνθρωπος αυτός θα προβεί σε αυτή την πράξη δεν τον εμπόδισαν από το να το διαφημίζει με τρόπο σχεδόν ειδυλλιακό; Σε αντίθετη περίπτωση ίσως τον οδηγούσαν στο ψυχιατρείο.

Το δεύτερο ερώτημα που τίθεται είναι γιατί δεν ακούσαμε να αναζητώνται ευθύνες από τον ιατρό που του χορήγησε το φάρμακο;

Ποιός είναι και πόσους άλλους ασθενείς είναι ίσως διατεθειμένος να «βοηθήσει» σε στιγμή απόγνωσης;

Το γεγονός ότι ο ίδιος ο αυτόχειρας έκανε την ένεση στον εαυτό του για να φύγει από τη ζωή δεν απαλλάσσει τον ιατρό τουλάχιστον ηθικά από τις ευθύνες του.

Είναι πολύ περίεργη η πολιτική στήριξη της συγκεκριμένης αυτοχειρίας όταν μάλιστα είναι γνωστό ότι σε κάποιες χώρες του Συμβουλίου της Ευρώπης εξετάζεται ακόμη και το θέμα νομιμοποίησης της παιδικής ευθανασίας.

Γιατί δεν παρουσιάστηκε από την αρχή ως αυτοκτονία και έλαβε το γλωσσικό ένδυμα της «μη υποβοηθούμενης ευθανασίας»;

Από πότε θεωρείται επαινετική πράξη η παραίτηση από τη ζωή και όχι ο αγώνας για ζωή;

Ένα τελευταίο ερώτημα είναι τα όρια άσκησης της «οικονομίας» σε περίπτωση αυτοχειρίας.

Μάλιστα ο θανών αρνήθηκε γραπτώς τον Σταυρό του Χριστού αλλά ήθελε να έχει Εξόδιο ακολουθία.

Από την Εκκλησία του Χριστού δεν επιλέγουμε ό,τι μας αρέσει και είναι στα μέτρα μας.

Ο ίδιος ο Χριστός μας έδωσε την απόλυτη ελευθερία να τον αρνηθούμε, να τον λοιδορήσουμε, να τον αμφισβητήσουμε ή να τον αγαπήσουμε αλλά μας γνωστοποίησε και τις συνέπειες της επιλογής μας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει ρυθμίσει το θέμα της αυτοχειρίας αλλά και της επιείκειας.

Στις κανονικές αποκρίσεις του Αγίου Τιμοθέου Αλεξανδρείας (14) θα δούμε την προτροπή του να είναι προσεκτικοί οι κληρικοί για να μην πέσουν σε κρίμα κάνοντας αδιακρίτως «οικονομία» σε περίπτωση αυτοχειρίας.

Η «μη υποβοηθούμενη ευθανασία» δηλαδή η καθαρή αυτοκτονία δεν πρέπει να απασχολεί τον αληθινά Ορθόδοξο Χριστιανό.

Ο Χριστιανός έχει την ελπίδα στο Χριστό που είναι ο Αρχηγός της Ζωής και του Θανάτου και γι΄αυτό σηκώνει το σταυρό της ασθενείας και της οποιαδήποτε δυσκολίας και περιμένει παρηγορία από Εκείνον, υπακούοντας στο θέλημα Του, και όχι από ενέσεις που θα τον οδηγήσουν σε έναν αιώνιο θάνατο.

Η μόνη ένεση που θα οδηγήσει τον Ορθόδοξο Χριστιανό στον αληθινά καλό θάνατο και μάλιστα στην σωτηρία και την αθανασία είναι το Τίμιο Σώμα και Αίμα του Χριστού υποβοηθούμενος των πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου και των Μαρτύρων της Πίστεως.

Πηγή: Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος

Κάτι που μου έκανε εντύπωση και δεν ξέρω αν κάποιος άλλος το παρατηρήσε: στο αρχικό κείμενο του κ.Αλικάκου μεταφέρονται λόγια του Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας (αν δεν κάνω λάθος, δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω γιατί αφαιρέθηκε), ο οποίος -υποτίθεται- δίνει την ευχή του για αυτό που σκόπευε να κάνει ο αποθανών κ.Βέλιος.
Προσωπικά θεώρησα εξ' αρχής αδιανόητο να δίνει κληρικός (και δη ιεράρχης) την ευχή του σε άνθρωπο που του γνωστοποιεί ότι πρόκειται να αυτοκτονήσει, και βλέπω ότι κατόπιν εορτής το κείμενο edit-αρίστηκε προκειμένου να αποφυγούν παρεξηγήσεις, μιας και το πιθανότερο είναι ότι κάτι τέτοιο ΔΕΝ συνέβη.

Επίσης η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν τελεί Εξόδιο Ακολουθία σε αυτόχειρες (εκτός εξαιρετικών περιπτώσεων).

[Denominator]

Πρόσεξα την υποτιθέμενη παρέμβαση του Σεβασμιωτάτου Ν. Ιωνίας.
Δε μου φάνηκε καθόλου παράξενη, διότι η Ορθόδοξη πίστη διακατέχεται από πνεύμα απόλυτου σεβασμού στις ελεύθερες επιλογές του ανθρώπου. Αυτό δε σημαίνει ότι συμφωνεί - πολύ δε περισσότερο ότι παροτρύνει σε ανάλογα εγχειρήματα.

[Αρχίατρος]

Μπορεί να μεταφέρθηκε λάθος, εξ' ού και αφαιρέθη απ΄το κείμενο.

Πάντως, αν και προσωπικά αντίθετος, είμαι υπέρ του να ανοίξει η συζήτηση για το θέμα, και αφού πάρουν θέση όλοι οι αρμόδιοι φορείς, να τεθεί (ιδανικά) σε δημοψήφισμα.

Ακόμη όμως και αν ακολουθήσουμε το παράδειγμα άλλων χωρών, ουδείς ιατρός δεν θα πρέπει να αναγκαστεί να συμμετάσχει σε κάτι τέτοιο.

Γιατί απλούστατα, κάποιοι τιμούν τον όρκο που έχουν δώσει και θέλουν να κοιμούνται ήρεμοι τα βράδια.

Υ.Γ
Bonus Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος, στο οποίο μιλάει Αμερικανός συνάδελφος με τον οποίο συμφωνώ, δώστε βάση στα λόγια του.
Το βίντεο έχει αυτό τον άσχημο ήχο για λόγους copyright.

[Αρχίατρος]

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος

[Αδαμάντιος Σκούφαλος]

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος

Ας μην ξεχνάμε ότι κάποιος γιατρός υπέγραψε το πιστοποιητικό θανάτου. Άραγε τι να έγραψε και άραγε θα έχει καμία ευθύνη;
Και δεν εμφανίζεται πλέον ο Αναστάσιος......

[Αρχίατρος]

Πως συντάσσει ένας γιατρός πιστοποιητικό θανάτου σε μια τέτοια περίπτωση χωρίς να ζητήσει την διενέργια νεκροψίας-νεκροτομής ή τελοσπάντων να ενημερώσει τις αρμόδιες Αστυνομικές Αρχές που την παραγγέλνουν ;

Ιδού η απορία.

[Argirios Argiriou]

Eγώ έχω και μια άλλη απορία. Τι περιμένουν να βρούνε τώρα από την εκταφή;

[Αδαμάντιος Σκούφαλος]

Eγώ έχω και μια άλλη απορία. Τι περιμένουν να βρούνε τώρα από την εκταφή;

Υποθέτω, ουσίες που χρησιμοποιήθηκαν σε μια θανατηφόρο ένεση και τις οποίες θα μπορούσε να προμηθευτεί, να έχει πρόσβαση και να χρησιμοποιήσει μόνο γιατρός.