Forum Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας
Θέματα Εργασίας => Εμπειρίες κατά την εργασία στην ΠΦΥ => Μήνυμα ξεκίνησε από: Argirios Argiriou στις 6 Ιουνίου 2026, 07:03:49
-
Ο Δωδεκάλογος του Λοιμωξιολόγου Γιάννη Καβαλιώτη.
Η Ιατρική είναι επιστήμη και τέχνη, Ένα καθημερινό πεδίο μάχης, τα θύματα πολλά και ο αγώνας διαρκής.
Σκύψτε πάνω στον άρρωστο. Τα 2/3 της ιατρικής μαθαίνονται στην κλίνη του ασθενούς.
Μην παραλείπετε την κλινική εξέταση. Με σωστή σειρά και παρατηρητικότητα πάντα θα βρείτε σημεία που μπορεί να σας οδηγήσουν στη διάγνωση.
Ένα καλό ιστορικό είναι ο βασικός άξονας για τον γιατρό και τον ασθενή.
Μην επιτρέπετε στην ΑΙ να αντικαταστήσει τη σκέψη σας. Μην επιτρέπετε από ανθρώπινη οντότητα να γίνετε χειριστές τεχνητών βοηθημάτων.
Κάθε άρρωστος είναι μοναδικός. Μην εφαρμόζετε τις κατευθυντήριες οδηγίες το ίδιο σε όλους.
Χρησιμοποιείτε όσο το δυνατόν λιγότερα αντιβιοτικά. Το φάσμα ενός αντιβιοτικού πρέπει να είναι ευρύ όσο είναι αναγκαίο, στενό όσο είναι δυνατόν.
Χρησιμοποιείστε την κλινική εικόνα του αρρώστου σαν οδηγό σημείο. Μη στηρίζεστε μόνον στα εργαστηριακά ευρήματα. Τα λάθη είναι συχνά.
Ο άρρωστος θέλει πάντα μια καλή κουβέντα, ένα χαμόγελο. Μην τα ξεχνάτε. Είναι φάρμακα πιο δραστικά από τα χημικά παρασκευάσματα.
Από ασθενή σε ασθενή πλένετε τα χέρια σας και καθαρίζετε τα εργαλεία εξέτασης.
Μην αγνοείτε τις παρατηρήσεις των συνόδων των ασθενών.
Γράφετε μια συνταγή απλά, αναλυτικά, σαν να απευθύνεσθε σε παντελώς αγράμματο. Δεν έχει σημασία το επίπεδο του ασθενούς. Δεν είναι γιατρός.