Καλώς ήρθατε στην διαδικτυακή μας κοινότητα.
Εδώ μπορείτε να συζητήσετε και να ενημερωθείτε για θέματα που αφορούν την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.
Για να συμμετέχετε και να μπορείτε να κατεβάσετε αρχεία και εικόνες που βρίσκονται στα μηνύματα πρέπει να εγγραφείτε.
Η εγγραφή είναι δωρεάν και θα σας αποσταλεί άμεσα ένα e-mail για την ενεργοποίηση της εγγραφής σας.
Εάν δεν το λάβετε σε λίγα λεπτά ελέγξετε το φάκελο ομαδικής αλληλογραφίας ή το φάκελο SPAM ή το φάκελο ανεπιθύμητης αλληλογραφίας καθώς μπορεί να βρεθεί εκεί από λάθος του λογισμικού ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Εάν έχετε ξεχάσει τον κωδικό σας, μπορείτε να ζητήσετε να σας ξανασταλεί από εδώ.
24 Ιανουαρίου 2020, 12:24:07

Αποστολέας Θέμα: Πληρώνουμε πολλά ή λίγα στο κράτος;  (Αναγνώστηκε 1719 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

27 Δεκεμβρίου 2014, 20:54:08
Αναγνώστηκε 1719 φορές
Αποσυνδεδεμένος

Argirios Argiriou

Moderator
21/12/2014. Καθημερινή.
του Νίκου Τατσου, Καθηγητή Δημόσιας Οικονομικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο.


Τ​​α στατιστικά στοιχεία δεν αντανακλούν πάντοτε όλη την αλήθεια. Οχι μόνο γιατί εμπεριέχουν ένα περιθώριο σφάλματος ή γιατί χρησιμοποιούνται ενίοτε κατά το δοκούν, αλλά γιατί, εξεταζόμενα μεμονωμένα, δεν αποκαλύπτουν όλες τις πτυχές τού υπό εξέταση προβλήματος. Για παράδειγμα, ακούμε συχνά ότι η φορολογία στην Ελλάδα, ως ποσοστό του ΑΕΠ, είναι χαμηλή. Ιδιαίτερα στη φορολογία εισοδήματος, τα αντίστοιχα ποσοστά που επικαλούνται συχνά οι αρμόδιοι δείχνουν ότι η επιβάρυνση στην Ελλάδα υπολείπεται κατά πολύ αυτής άλλων χωρών. Είναι πράγματι έτσι;

Μια διαφορετική εικόνα αποκτά κανείς αν δεν περιοριστεί στους εθνικούς μέσους όρους, όπου σε ένα «καλάθι» μπαίνουν οι πάντες (άνεργοι, φοροφυγάδες, συνεπείς φορολογούμενοι κ.λπ.), αλλά εξετάσει τη φορολογική επιβάρυνση ενός «αντιπροσωπευτικού», συνεπούς, φορολογούμενου. Δηλαδή ενός πολίτη ο οποίος δεν φοροδιαφεύγει και του οποίου οι αποδοχές έχουν ορισθεί επισήμως ως «τυπικές» αποδοχές των εργαζομένων στη χώρα.

Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, οι μεικτές αποδοχές ενός τέτοιου εργαζομένου, με δύο παιδιά, ανέρχονταν το 2009 στην Ελλάδα σε 30.174 ευρώ. Λόγω κρίσης, το 2013, το ποσό αυτό μειώθηκε στις 24.725, γεγονός που θα περίμενε κανείς να οδηγήσει σε μείωση του φόρου. Υπαγόμενα όμως τα αντίστοιχα καθαρά εισοδήματα στις φορολογικές κλίμακες των ετών στα οποία αναφέρονται, προκύπτει φόρος 2.837 και 3.155 αντίστοιχα.

Δηλαδή, σε μειωμένο εισόδημα 18,0%, προκύπτει επιπλέον φόρος 11,1%. Ή αλλιώς, ενώ το 2009 η φορολογία στην Ελλάδα απορροφούσε το 9,4% των αποδοχών ενός αντιπροσωπευτικού εργαζόμενου, το 2013 το ποσοστό αυτό αυξήθηκε στο 12,8%. Στην πραγματικότητα βέβαια, η αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης είναι αρκετά μεγαλύτερη γιατί τα παραπάνω ποσά φόρου προέκυψαν από την υπαγωγή των καθαρών αποδοχών στη φορολογική κλίμακα, χωρίς να ληφθούν υπόψη εκπτώσεις εισοδήματος και μειώσεις φόρου (ενοίκιο κατοικίας, ιατρικές δαπάνες, τόκοι στεγαστικών δανείων κ.λπ.), οι οποίες περιορίσθηκαν σημαντικά ή καταργήθηκαν πλήρως, τελευταία.

Ας δούμε όμως τη φορολογική επιβάρυνση και από μια άλλη οπτική γωνία. Αυτήν της διαφοράς που υπάρχει ανάμεσα στο ποσό που καταβάλλουν στις διάφορες χώρες οι εργοδότες για έναν εργαζόμενο και του ποσού που απομένει στα χέρια των εργαζομένων. Η διαφορά αυτή οφείλεται βασικά σε τέσσερις παράγοντες: στη φορολογία, στις εισφορές ασφαλισμένων και στις εισφορές εργοδοτών, οι οποίες επενεργούν αρνητικά στο εισόδημα των εργαζομένων και στις τυχόν οικονομικές ενισχύσεις του κράτους για την οικογένεια, οι οποίες επενεργούν θετικά. Αν μελετήσουμε τις επιδράσεις αυτές στο εισόδημα των εργαζομένων, διαπιστώνουμε ότι από όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ, το κράτος απορροφά, με εντυπωσιακή διαφορά, το μεγαλύτερο ποσοστό στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, ενώ στην Ελλάδα το ποσοστό που απορροφά το κράτος για έναν αντιπροσωπευτικό εργαζόμενο με δύο παιδιά αποτελεί το 44,5% αυτού που καταβάλλει ο εργοδότης, στις χώρες του ΟΟΣΑ το αντίστοιχο ποσοστό είναι μόνο 26,4%. Ή αλλιώς, ενώ στις χώρες του ΟΟΣΑ για κάθε 100 ευρώ που καταβάλλει ο εργοδότης φτάνουν στον εργαζόμενο 73,6 ευρώ, στην Ελλάδα φτάνουν μόνο 55,5 ευρώ. Η διαφορά αυτή οφείλεται πρωτίστως στις ασφαλιστικές εισφορές, οι οποίες είναι στην Ελλάδα πολύ υψηλές, και λιγότερο στη φορολογία. Εργοδότες όμως και εργαζομένους λίγο τους ενδιαφέρει πώς ονομάζεται αυτό που πληρώνουν στο κράτος.

Μια άλλη ενδιαφέρουσα πτυχή του προβλήματος είναι ότι ενώ στις χώρες του ΟΟΣΑ αυτό που αφαιρεί τελικά το κράτος, αν συνυπολογισθούν φόροι, ασφαλιστικές εισφορές και οικονομικές ενισχύσεις προς τους φορολογουμένους, για έναν άγαμο αντιπροσωπευτικό εργαζόμενο αποτελεί το 35,9% του ποσού που καταβάλλει ο εργοδότης, το ποσοστό αυτό για έναν εργαζόμενο με τις ίδιες αποδοχές και δύο παιδιά μειώνεται στο 26,4%. Δηλαδή, στις άλλες χώρες, το κράτος μεριμνά για την οικογένεια και τη στηρίζει οικονομικά. Στην Ελλάδα η τάση είναι αντίστροφη. Ενώ το κράτος απορροφά για τον «αντιπροσωπευτικό» άγαμο εργαζόμενο το 41,6% του ποσού που καταβάλλει γι’ αυτόν ο εργοδότης, για τον αντίστοιχο εργαζόμενο με δύο παιδιά απορροφά το 44,5%. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το κράτος στην Ελλάδα ουδέποτε στήριξε ουσιαστικά την οικογένεια. Και βέβαια με τις περσινές φορολογικές ρυθμίσεις η κατάσταση έγινε ακόμη χειρότερη. Οφείλεται επίσης στο γεγονός ότι ενώ στις άλλες χώρες το κόστος της κοινωνικής πολιτικής για την ενίσχυση της οικογένειας το φέρει το κράτος, στην Ελλάδα τον ρόλο αυτό τον έχει αναθέσει στους εργοδότες με την καταβολή από αυτούς στους εργαζόμενους φορολογούμενων οικογενειακών επιδομάτων. Αυξανομένου όμως, έστω και λίγο, με την καταβολή επιδομάτων του φορολογητέου εισοδήματος, αυξάνουν, λόγω προοδευτικότητας της φορολογικής κλίμακας, ακόμη περισσότερο φόρος και ασφαλιστικές εισφορές, με συνέπεια το κράτος να απορροφά στην Ελλάδα μεγαλύτερο ποσοστό γι’ αυτούς που έχουν οικογένεια από ό,τι για τους άγαμους.

Τα παραπάνω δείχνουν ότι όσοι δεν φοροδιαφεύγουν/εισφοροδιαφεύγουν κάθε άλλο παρά λίγα πληρώνουν  στην  Ελλάδα. Δείχνουν επίσης  ότι  η  οικογένεια  δεν  αποτελεί στην Ελλάδα κριτήριο κατανομής των  βαρών  και  άσκησης  κοινωνικής πολιτικής. Μάλιστα, από αυτούς που έχουν οικογένεια -ανάμεσα στις χώρες του ΟΟΣΑ- απορροφά το κράτος στην Ελλάδα το μεγαλύτερο ποσοστό.

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος
« Τελευταία τροποποίηση: 27 Δεκεμβρίου 2014, 21:16:14 από Argirios Argiriou »
Before ordering a test decide what you will do if it is (1) positive, or (2) negative. If both answers are the same, don't do the test. Archie Cochrane.

28 Δεκεμβρίου 2014, 09:30:48
Απάντηση #1
Αποσυνδεδεμένος

GirousisN


Μια σημαντική διάσταση του θέματος της υπερφορολόγησης, είναι και ο τρόπος διάθεσης των φόρων από την πολιτεία. Βελτιώσεις σε 2 μόνο τομείς ( υγεία - παιδεία) θα είχαν σημαντικό αντίκτυπο στο πώς οι πολίτες αντιλαμβάνονται την φορολόγηση τους. Είναι τελείως διαφορετικό να ξέρεις ότι οι φόροι που πληρώνει ο καθένας , χρησιμοποιούνται για να επανέλθουν οι συντάξεις των δικαστικών και των ενστόλων σε επίπεδα >2000 Ε/μήνα, σαν ένα μόνο ενδεικτικό παράδειγμα της κακοδιαχείρισης των διαθέσιμων πόρων.

28 Δεκεμβρίου 2014, 14:34:11
Απάντηση #2
Αποσυνδεδεμένος

pzogr


Τι διαφορά δημιουργεί η προσέγγιση με το μέσο όρο σε σχέση με τον "αντιπροσωπευτικό εργαζόμενο";

Λέξεις κλειδιά: φορολογία Ελλάδα εφορία 
 

Σχετικά θέματα

  Τίτλος / Ξεκίνησε από Απαντήσεις Τελευταίο μήνυμα
0 Απαντήσεις
1849 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 10 Ιανουαρίου 2010, 13:22:51
από Αγωνιστική Παρέμβαση
0 Απαντήσεις
996 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 13 Σεπτεμβρίου 2010, 09:35:50
από Argirios Argiriou
1 Απαντήσεις
4054 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 30 Μαΐου 2016, 23:55:56
από Argirios Argiriou
0 Απαντήσεις
1463 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 28 Νοεμβρίου 2013, 19:50:42
από Gatekeeper
0 Απαντήσεις
6850 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 27 Φεβρουαρίου 2018, 21:48:33
από Argirios Argiriou