11
Τελευταία μηνύματα
12
Εργασία στο δημόσιο τομέα / Ο χρόνος υπηρεσίας ιατρών σε ΤΟΜΥ θα προσμετράται πλέον για κάθε περαιτέρω εξέλι
« Τελευταίο μήνυμα από Argirios Argiriou στις 15 Απριλίου 2026, 19:54:07 »Αντιγράφω ανάρτηση του συναδέλφου Γενικού - Οικογενειακού Ιατρού, Όμηρου Γεωργίου, σε ιατρική ομάδα του facebook στις 12/04/2026:
Ο χρόνος υπηρεσίας ιατρών σε ΤΟΜΥ θα προσμετράται πλέον για κάθε περαιτέρω εξέλιξη στο ΕΣΥ.
Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά σε όλους.
Στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υγείας που αναρτήθηκε στην πλατφόρμα δημόσιας ηλεκτρονικής διαβούλευσης χθες Μ. Σάββατο 11/04/26 (Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος) , υπάρχει ένα άρθρο που ενδιαφέρει όλους τους γιατρούς που εργάστηκαν ή εργάζονται σε ΤΟΜΥ.
Μια διαχρονική αδικία φαίνεται ότι θα αποκατασταθεί σύντομα, καθώς ο χρόνος υπηρεσίας ιατρών σε ΤΟΜΥ θα προσμετράται πλέον για κάθε περαιτέρω εξέλιξη στο ΕΣΥ.
8+ χρόνια μετά την ίδρυση των ΤΟΜΥ, αυτή η αδικία που υπήρχε φαίνεται ότι εξαλείφεται. Κάλλιο αργά παρά ποτέ...
Ο χρόνος υπηρεσίας ιατρών σε ΤΟΜΥ θα προσμετράται πλέον για κάθε περαιτέρω εξέλιξη στο ΕΣΥ.
Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά σε όλους.
Στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υγείας που αναρτήθηκε στην πλατφόρμα δημόσιας ηλεκτρονικής διαβούλευσης χθες Μ. Σάββατο 11/04/26 (Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος) , υπάρχει ένα άρθρο που ενδιαφέρει όλους τους γιατρούς που εργάστηκαν ή εργάζονται σε ΤΟΜΥ.
Μια διαχρονική αδικία φαίνεται ότι θα αποκατασταθεί σύντομα, καθώς ο χρόνος υπηρεσίας ιατρών σε ΤΟΜΥ θα προσμετράται πλέον για κάθε περαιτέρω εξέλιξη στο ΕΣΥ.
8+ χρόνια μετά την ίδρυση των ΤΟΜΥ, αυτή η αδικία που υπήρχε φαίνεται ότι εξαλείφεται. Κάλλιο αργά παρά ποτέ...
13
Εργασία στο δημόσιο τομέα / Όταν το σύστημα επιβραβεύει τα παράσιτα.
« Τελευταίο μήνυμα από GirousisN στις 15 Απριλίου 2026, 19:16:59 »Παρασιτισμός είναι η σχέση όπου ένας οργανισμός ζει σε βάρος κάποιου άλλου.
Αντλεί πόρους, εκμεταλλεύεται δομές, ωφελείται — χωρίς να προσφέρει τίποτα. Και συχνά, χωρίς να γίνεται άμεσα αντιληπτός. Δεν είναι (μόνο) θέμα ηθικής. Είναι μηχανισμός. Όταν όμως βλέπεις ανθρώπους να καταλαμβάνουν θέσεις που απαιτούν πτυχία και μεταπτυχιακά χωρίς να τα διαθέτουν, να χρησιμοποιούν το σύστημα για προσωπικό όφελος και να υποδύονται με θράσος ότι όλα είναι «κανονικά», τότε δεν μιλάμε απλώς για πολιτικό λάθος.
Μιλάμε για μια συμπεριφορά που λειτουργεί ακριβώς με τους ίδιους όρους με τα παράσιτα: Εκμετάλλευση ενός συστήματος που άλλοι στηρίζουν με κόπο. Απορρόφηση κύρους που άλλοι κέρδισαν με θυσίες. Υπονόμευση της αξιοκρατίας, που είναι ο «ιστός» της κοινωνίας.
Και το πιο προκλητικό;
Αυτό συμβαίνει μπροστά στα μάτια:
– των μαθητών που δίνουν Πανελλήνιες,
– των φοιτητών που παλεύουν να πάρουν το πτυχίο τους,
– των νέων επιστημόνων που επενδύουν χρόνια σε διδακτορικά.
Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ξεκάθαρο: «Το σύστημα δεν επιβραβεύει την προσπάθεια. Επιβραβεύει την εκμετάλλευσή του.» Στη φύση, όταν αφήσεις τα παράσιτα ανενόχλητα οδηγούμαστε σε αρρώστιες (φανταστείτε έναν σκύλο με χιλιάδες τσιμπούρια επάνω του). Το ίδιο συμβαίνει και στην κοινωνία. Και είναι ντροπή.
Ντροπή απέναντι στα παιδιά που σε έναν μήνα δίνουν Πανελλήνιες.
Ντροπή απέναντι στους φοιτητές που παλεύουν με εξεταστικές και ενοίκια (και με τη δαμόκλειο σπάθη της διαγραφής που ΑΥΤΗ η κυβέρνηση έσπευσε να νομοθετήσει και ο υπουργός πανηγύριζε).
Ντροπή απέναντι στους νέους επιστήμονες που λιώνουν σε διδακτορικά, με μισθούς πείνας και αβεβαιότητα.
Γιατί αυτό τους λέει:
«Δεν χρειάζεται να κοπιάζεις.
Δεν χρειάζεται να αξίζεις.
Αρκεί να έχεις «άκρες.»
Αυτό δεν είναι απλώς παρατυπία.
Είναι ευθεία επίθεση στην αξιοκρατία.
Είναι χαστούκι στην εκπαίδευση.
Είναι περιφρόνηση της ίδιας της γνώσης.
Και όσο παραμένει στη θέση του;
Η ντροπή δεν είναι μόνο δική του.
Είναι κυβερνητική.
Είναι θεσμική.
Είναι συλλογική.
Κάθε λεπτό που περνάει, η λέξη είναι μία: ΝΤΡΟΠΗ..
Ο Σπύρος Γκέλης είναι Kαθηγητής στο Τμήμα Βιολογίας ΑΠΘ.
Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος
Αντλεί πόρους, εκμεταλλεύεται δομές, ωφελείται — χωρίς να προσφέρει τίποτα. Και συχνά, χωρίς να γίνεται άμεσα αντιληπτός. Δεν είναι (μόνο) θέμα ηθικής. Είναι μηχανισμός. Όταν όμως βλέπεις ανθρώπους να καταλαμβάνουν θέσεις που απαιτούν πτυχία και μεταπτυχιακά χωρίς να τα διαθέτουν, να χρησιμοποιούν το σύστημα για προσωπικό όφελος και να υποδύονται με θράσος ότι όλα είναι «κανονικά», τότε δεν μιλάμε απλώς για πολιτικό λάθος.
Μιλάμε για μια συμπεριφορά που λειτουργεί ακριβώς με τους ίδιους όρους με τα παράσιτα: Εκμετάλλευση ενός συστήματος που άλλοι στηρίζουν με κόπο. Απορρόφηση κύρους που άλλοι κέρδισαν με θυσίες. Υπονόμευση της αξιοκρατίας, που είναι ο «ιστός» της κοινωνίας.
Και το πιο προκλητικό;
Αυτό συμβαίνει μπροστά στα μάτια:
– των μαθητών που δίνουν Πανελλήνιες,
– των φοιτητών που παλεύουν να πάρουν το πτυχίο τους,
– των νέων επιστημόνων που επενδύουν χρόνια σε διδακτορικά.
Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ξεκάθαρο: «Το σύστημα δεν επιβραβεύει την προσπάθεια. Επιβραβεύει την εκμετάλλευσή του.» Στη φύση, όταν αφήσεις τα παράσιτα ανενόχλητα οδηγούμαστε σε αρρώστιες (φανταστείτε έναν σκύλο με χιλιάδες τσιμπούρια επάνω του). Το ίδιο συμβαίνει και στην κοινωνία. Και είναι ντροπή.
Ντροπή απέναντι στα παιδιά που σε έναν μήνα δίνουν Πανελλήνιες.
Ντροπή απέναντι στους φοιτητές που παλεύουν με εξεταστικές και ενοίκια (και με τη δαμόκλειο σπάθη της διαγραφής που ΑΥΤΗ η κυβέρνηση έσπευσε να νομοθετήσει και ο υπουργός πανηγύριζε).
Ντροπή απέναντι στους νέους επιστήμονες που λιώνουν σε διδακτορικά, με μισθούς πείνας και αβεβαιότητα.
Γιατί αυτό τους λέει:
«Δεν χρειάζεται να κοπιάζεις.
Δεν χρειάζεται να αξίζεις.
Αρκεί να έχεις «άκρες.»
Αυτό δεν είναι απλώς παρατυπία.
Είναι ευθεία επίθεση στην αξιοκρατία.
Είναι χαστούκι στην εκπαίδευση.
Είναι περιφρόνηση της ίδιας της γνώσης.
Και όσο παραμένει στη θέση του;
Η ντροπή δεν είναι μόνο δική του.
Είναι κυβερνητική.
Είναι θεσμική.
Είναι συλλογική.
Κάθε λεπτό που περνάει, η λέξη είναι μία: ΝΤΡΟΠΗ..
Ο Σπύρος Γκέλης είναι Kαθηγητής στο Τμήμα Βιολογίας ΑΠΘ.
Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος
14
Πολιτιστικό στέκι / Νίκος Κουρκούλης - Τα παιδιά των φαναριών
« Τελευταίο μήνυμα από Argirios Argiriou στις 15 Απριλίου 2026, 08:15:10 »15
Πολιτική και Κοινωνικά Θέματα / Απ: Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα.
« Τελευταίο μήνυμα από Argirios Argiriou στις 14 Απριλίου 2026, 17:16:22 »16
Πολιτική και Κοινωνικά Θέματα / Afghanistan water crisis.
« Τελευταίο μήνυμα από Argirios Argiriou στις 14 Απριλίου 2026, 12:50:06 »17
Πολιτική και Κοινωνικά Θέματα / Ιδέα για να μην καίγονται οι πλαστικές δεξαμενές νερού.
« Τελευταίο μήνυμα από Argirios Argiriou στις 14 Απριλίου 2026, 09:54:45 »Ιδέα για να μην καίγονται οι πλαστικές δεξαμενές νερού:
Σκάβουμε στο έδαφος, και τις καλύπτουμε μετά, σχεδόν εξ΄ολοκλήρου, με χώμα.
Σκάβουμε στο έδαφος, και τις καλύπτουμε μετά, σχεδόν εξ΄ολοκλήρου, με χώμα.
18
Πολιτική και Κοινωνικά Θέματα / Πρόβατα για αποψίλωση οικοπέδων.
« Τελευταίο μήνυμα από Argirios Argiriou στις 14 Απριλίου 2026, 07:54:21 »Στη Γερμανία (και γενικά στην Ευρώπη) τα πρόβατα χρησιμοποιούνται για “φυσικό κούρεμα” χόρτων σε:
πάρκα και δημόσιους χώρους
πρανή δρόμων
εκτάσεις προστασίας φύσης
ακόμα και μέσα σε πόλεις.
Αυτό γίνεται γιατί:
είναι πιο οικολογικό (λιγότερο CO₂)
βοηθά τη βιοποικιλότητα
συχνά είναι και πιο οικονομικό.
ο κτηνοτρόφος επιδοτείται για “διαχείριση γης μέσω βόσκησης”, και αυτό έμμεσα λειτουργεί σαν “κούρεμα χόρτων”.
Έτσι στηρίζονται και οι κτηνοτρόφοι (οι οποίοι είναι μια επαγγελματική ομάδα που μειώνεται).
Μήπως να το σκεφτόμασταν αυτό και για την Ελλάδα, ώστε να μειωθούν με πιο εύκολο, οικονομικό και οικολογικό τρόπο οι κίνδυνοι για πυρκαγιές και να μειωθούν επίσης και τα βαριά πρόστιμα για τα ακαθάριστα οικόπεδα;
πάρκα και δημόσιους χώρους
πρανή δρόμων
εκτάσεις προστασίας φύσης
ακόμα και μέσα σε πόλεις.
Αυτό γίνεται γιατί:
είναι πιο οικολογικό (λιγότερο CO₂)
βοηθά τη βιοποικιλότητα
συχνά είναι και πιο οικονομικό.
ο κτηνοτρόφος επιδοτείται για “διαχείριση γης μέσω βόσκησης”, και αυτό έμμεσα λειτουργεί σαν “κούρεμα χόρτων”.
Έτσι στηρίζονται και οι κτηνοτρόφοι (οι οποίοι είναι μια επαγγελματική ομάδα που μειώνεται).
Μήπως να το σκεφτόμασταν αυτό και για την Ελλάδα, ώστε να μειωθούν με πιο εύκολο, οικονομικό και οικολογικό τρόπο οι κίνδυνοι για πυρκαγιές και να μειωθούν επίσης και τα βαριά πρόστιμα για τα ακαθάριστα οικόπεδα;
19
Πολιτιστικό στέκι / Σβήνουν τ' άστρα ένα ένα
« Τελευταίο μήνυμα από Argirios Argiriou στις 14 Απριλίου 2026, 07:29:10 »Στίχοι: Μάνος Λοΐζος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Ερμηνεία: Χαρούλα Αλεξίου
Ποιος το ξέρει, ποιος το ξέρει
Dm Am A# Gm
πού γυρνάς τη νύχτα αυτή
C Gm C Gm
Ποιος καημός και ποιο νυχτέρι
C Gm Dm C Gm Dm
σου ματώνουν την ψυχή
D Gm Dm
Σβήνουν τ’ άστρα ένα-ένα
A Dm
κι όσα σου ’χα ειπωμένα
A# F Gm A
γίναν δάκρυα παγωμένα, γίνανε σιωπή
Gm Dm
Kρύβει η νύχτα το φεγγάρι
A Dm
κι ούτε φως, ούτε λυχνάρι
Gm Dm A Dm A Dm
να μας βγάλει απ’ το ψέμα κι από την ντροπή
Ποιος βοριάς την πόρτα ανοίγει
και για σένα με ρωτά
Τούτη η νύχτα πώς θα φύγει
δίχως φως, χωρίς φωτιά
D Gm Dm
Σβήνουν τ’ άστρα ένα-ένα
A Dm
κι όσα σου ’χα ειπωμένα
A# F Gm A
γίναν δάκρυα παγωμένα, γίνανε σιωπή
Gm Dm
Kρύβει η νύχτα το φεγγάρι
A Dm
κι ούτε φως, ούτε λυχνάρι
Gm Dm A Dm A Dm
να μας βγάλει απ’ το ψέμα κι από την ντροπή
Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Ερμηνεία: Χαρούλα Αλεξίου
Ποιος το ξέρει, ποιος το ξέρει
Dm Am A# Gm
πού γυρνάς τη νύχτα αυτή
C Gm C Gm
Ποιος καημός και ποιο νυχτέρι
C Gm Dm C Gm Dm
σου ματώνουν την ψυχή
D Gm Dm
Σβήνουν τ’ άστρα ένα-ένα
A Dm
κι όσα σου ’χα ειπωμένα
A# F Gm A
γίναν δάκρυα παγωμένα, γίνανε σιωπή
Gm Dm
Kρύβει η νύχτα το φεγγάρι
A Dm
κι ούτε φως, ούτε λυχνάρι
Gm Dm A Dm A Dm
να μας βγάλει απ’ το ψέμα κι από την ντροπή
Ποιος βοριάς την πόρτα ανοίγει
και για σένα με ρωτά
Τούτη η νύχτα πώς θα φύγει
δίχως φως, χωρίς φωτιά
D Gm Dm
Σβήνουν τ’ άστρα ένα-ένα
A Dm
κι όσα σου ’χα ειπωμένα
A# F Gm A
γίναν δάκρυα παγωμένα, γίνανε σιωπή
Gm Dm
Kρύβει η νύχτα το φεγγάρι
A Dm
κι ούτε φως, ούτε λυχνάρι
Gm Dm A Dm A Dm
να μας βγάλει απ’ το ψέμα κι από την ντροπή
Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος
20