Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος

Wrist Splinting versus a Placebo Soft Bandage for Carpal Tunnel Syndrome

Authors: Isam Atroshi, M.D., Ph.D., Jesper Nordenskjöld, M.D., Ph.D., and Kamelia Möllestam, M.D., Ph.D.Author Info & Affiliations

Published March 24, 2026

NEJM Evid 2026;5(4)

DOI: 10.1056/EVIDoa2500261

VOL. 5 NO. 4

Copyright © 2026

Abstract

Background

Wrist splinting is a common treatment for carpal tunnel syndrome (CTS), but there is little evidence supporting its efficacy.

Methods

In this parallel-group clinical trial, patients with primary idiopathic CTS with symptoms for at least 1 month and no previous treatment were randomly assigned to wear either a rigid wrist splint or placebo soft bandage (allowed full wrist motion) for 6 weeks. If symptoms persisted after 6 weeks, treatment was continued for 4 more weeks. If symptoms persisted after 12 weeks, surgery was considered. Co-primary outcomes were change in the six-item CTS symptoms score (range 1–5, higher score indicates worse symptoms, minimal clinically important difference, 0.9) from baseline to 12 weeks and proportion of patients undergoing surgery at 1 year. Adverse events were assessed at 6 weeks and 1 year.

Results

Seventy patients were randomly assigned to the rigid splint group and 72 patients to the placebo bandage group. The mean CTS symptoms scores were as follows: rigid splint: baseline, 2.81 and 12 weeks, 2.45 (unadjusted mean difference, −0.36 [95% confidence interval (CI), −0.51 to −0.21]) and placebo bandage: baseline, 2.80 and 12 weeks, 2.52 (unadjusted mean difference, −0.28 [95% CI, −0.45 to −0.11]). The adjusted mean difference in the 12-week change in scores between the two groups was 0.08 (95% CI, −0.15 to 0.31; P=0.478). At 1 year, 40 (57.1%) patients in the rigid splint group and 37 (51.4%) patients in the placebo bandage group had surgery (adjusted relative risk, 1.10 [95% CI, 0.81–1.48]). Minor local adverse events were reported by 12 patients in each group. There were no serious adverse events.

Conclusions

Among patients with CTS randomly assigned to treatment with a rigid wrist splint versus placebo soft bandage, the change of symptom scores after 12 weeks was not significantly different and the proportion undergoing surgery within 1 year was similar between the two groups. (Funded by a Southern Healthcare Region Research and Development Grant, Swedish Governmental Funding for Clinical Research [ALF], and Lions Foundation Skåne; ISRCTN number, ISRCTN81836603.)

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος

Explained | World's Water Crisis | FULL EPISODE | Netflix

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος

Παρασιτισμός είναι η σχέση όπου ένας οργανισμός ζει σε βάρος κάποιου άλλου.

Αντλεί πόρους, εκμεταλλεύεται δομές, ωφελείται — χωρίς να προσφέρει τίποτα. Και συχνά, χωρίς να γίνεται άμεσα αντιληπτός. Δεν είναι (μόνο) θέμα ηθικής. Είναι μηχανισμός. Όταν όμως βλέπεις ανθρώπους να καταλαμβάνουν θέσεις που απαιτούν πτυχία και μεταπτυχιακά χωρίς να τα διαθέτουν, να χρησιμοποιούν το σύστημα για προσωπικό όφελος και να υποδύονται με θράσος ότι όλα είναι «κανονικά», τότε δεν μιλάμε απλώς για πολιτικό λάθος.

Μιλάμε για μια συμπεριφορά που λειτουργεί ακριβώς με τους ίδιους όρους με τα παράσιτα: Εκμετάλλευση ενός συστήματος που άλλοι στηρίζουν με κόπο. Απορρόφηση κύρους που άλλοι κέρδισαν με θυσίες. Υπονόμευση της αξιοκρατίας, που είναι ο «ιστός» της κοινωνίας.

Και το πιο προκλητικό;

Αυτό συμβαίνει μπροστά στα μάτια:
– των μαθητών που δίνουν Πανελλήνιες,
– των φοιτητών που παλεύουν να πάρουν το πτυχίο τους,
 – των νέων επιστημόνων που επενδύουν χρόνια σε διδακτορικά.
Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ξεκάθαρο: «Το σύστημα δεν επιβραβεύει την προσπάθεια. Επιβραβεύει την εκμετάλλευσή του.» Στη φύση, όταν αφήσεις τα παράσιτα ανενόχλητα οδηγούμαστε σε αρρώστιες (φανταστείτε έναν σκύλο με χιλιάδες τσιμπούρια επάνω του). Το ίδιο συμβαίνει και στην κοινωνία. Και είναι ντροπή.
Ντροπή απέναντι στα παιδιά που σε έναν μήνα δίνουν Πανελλήνιες.
Ντροπή απέναντι στους φοιτητές που παλεύουν με εξεταστικές και ενοίκια (και με τη δαμόκλειο σπάθη της διαγραφής που ΑΥΤΗ η κυβέρνηση έσπευσε να νομοθετήσει και ο υπουργός πανηγύριζε).
Ντροπή απέναντι στους νέους επιστήμονες που λιώνουν σε διδακτορικά, με μισθούς πείνας και αβεβαιότητα.

Γιατί αυτό τους λέει:
«Δεν χρειάζεται να κοπιάζεις.
Δεν χρειάζεται να αξίζεις.
Αρκεί να έχεις «άκρες.»
 Αυτό δεν είναι απλώς παρατυπία.
 Είναι ευθεία επίθεση στην αξιοκρατία.
 Είναι χαστούκι στην εκπαίδευση.
Είναι περιφρόνηση της ίδιας της γνώσης.
 Και όσο παραμένει στη θέση του;
Η ντροπή δεν είναι μόνο δική του.
Είναι κυβερνητική.
 Είναι θεσμική.
Είναι συλλογική.
Κάθε λεπτό που περνάει, η λέξη είναι μία: ΝΤΡΟΠΗ..

Ο Σπύρος Γκέλης είναι Kαθηγητής στο Τμήμα Βιολογίας ΑΠΘ.

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος

Ertnews, 14-04-2026

ΔΝΤ για ελληνική οικονομία: Βλέπει ανάπτυξη 1,8% το 2026 και αυξημένο πληθωρισμό στο 3,5%

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος