Σχολιάζει πολύ εύστοχα Κλινικός Ψυχολόγος με εμπειρία πολλών ετών σε ΤΕΠ και Κλινική Ψυχιατρικής, σε συζήτηση στο facebook σχετικά με αυτή την συνέντευξη του Βαρουφάκη:

Μπορεί απολύτως να προκαλέσει οξύ ψυχωτικό επεισόδιο ακόμη και μετά από μία χρήση.

Αυτό το βλέπουμε εύκολα στα ΤΕΠ και στις κλινικές μετά από ένα πάρτυ για παράδειγμα φοιτητών που κυκλοφορεί εύκολα το ‘αθώο’ κατά τα άλλα χασίς σε οργανισμούς που ήδη έχουν καταναλώσει μπόλικο αλκοόλ.

Η κάνναβη όπως γράφετε δεν προκαλεί σχιζοφρένεια στον γενικό πληθυσμό αυξάνει όμως τον κίνδυνο, επισπεύδει την εκδήλωση ή επιδεινώνει την πορεία σε ευάλωτα άτομα.

Αλλά στην κλινική πράξη δεν μας ενδιαφέρει μόνο η στατιστική αιτιότητα.. Μας ενδιαφέρει ότι μπορεί να σου τινάξει τη ζωή στον αέρα

Μπορεί να ανοίξει επεισόδιο που δεν κλείνει εύκολα. Μπορεί να γίνει το πρώτο επεισόδιο μιας μακράς πορείας

Ή σχετικοποίηση του είναι επικίνδυνη ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με ‘ατρόμητους’έφηβους.

Στο παιδιά μου και στα παιδιά του καθενός την συγκεκριμένη συνέντευξη θα την είχα απαγορευτική και χαρακτηρισμένη ως επικίνδυνη!

13/01/2026
ΣΟΦΙΑ ΓΙΑΝΝΑΚΑ

Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, σύντομα όλο και λιγότεροι συμπολίτες μας θα πιστεύουν πως η Μαρία Καρυστιανού μπορεί να σταθεί πολιτικά.

Κατ' αρχάς, αν επαληθευτoύν τα πρόσωπα στο team της Καρυστιανού [μάντεις, αστρολόγοι, αντιεμβολιαστές, θρησκόληπτοι, φερτά υλικά άλλων κομμάτων], τότε θα μιλάμε για κωμωδία, όχι για «κίνημα κάθαρσης». «Ό,τι είναι άστεγο πολιτικά και στο περιθώριο, γλείφουν τη Μαρία μπας και τους πάρει στο κόμμα. Πολιτικοί απαρχαιωμένοι και πεταμένοι στο περιθώριο από τα πρώην κόμματά τους. Αυτό είναι το καινούργιο και το άφθαρτο και η κάθαρση;» αποκάλυψε πρόσφατα και ο Πλακιάς σε ανάρτηση [9/1].

Η ίδια η Καρυστιανού «υπόσχεται» φυλάκιση πολιτικών που ευθύνονται για τα Τέμπη και δήμευση περιουσιών. «Πάμε για κάτι μεγάλο», στόχος να είμαστε «πρώτο κόμμα», διαβεβαιώνει, θυμίζοντας έτσι τον άτυχο Κασσελάκη, ο οποίος, μετά την απόλυσή του από τον στρατό, τον Μάρτιο του 2024, δήλωνε: «Είμαι έτοιμος να γίνω πρωθυπουργός»! Επιπλέον, Καρυστιανού και Κασσελάκης μοιράζονται το ίδιο αφήγημα: μια πολιτική χωρίς πολιτικούς. Κινούνται στη λογική ότι όλο το πολιτικό σύστημα είναι «για πέταμα», ότι ήρθε η ώρα να λογοδοτήσει και να τιμωρηθεί, από ένα κίνημα αγνό, άσπιλο και ηθικά άμεμπτο. Μια πολύ επικίνδυνη ρητορική που έχουμε δει να χρησιμοποιείται κυρίως από ακροδεξιά ρεύματα.

Το φιλόδοξο εγχείρημα της Καρυστιανού κουβαλάει αρκετά αρνητικά: Πρώτον, κάνοντας κόμμα αποδεικνύει πως έχουν δίκιο όσοι την κατηγορούν ότι εκμεταλλεύεται το πένθος για προσωπικό συμφέρον. Δεύτερον, πατάει πάνω στον πόνο των άλλων γονέων του Συλλόγου των Τεμπών, οι οποίοι πλέον την αποκηρύσσουν. Τρίτον, εκμεταλλεύτηκε χιλιάδες Έλληνες, κάθε πολιτικού χρώματος, τους οποίους κατέβασε στους δρόμους και στις πλατείες δήθεν για συμπαράσταση και τιμωρία των ενόχων. Αυτοί, πλέον, έχουν κάθε λόγο να νιώθουν εξαπατημένοι, αφού η Καρυστιανού επανειλημμένως είχε διαβεβαιώσει πως δεν θα ασχοληθεί με την πολιτική, γιατί «αυτός είναι ο δρόμος της εξαργύρωσης ενός αγώνα». Ποιος να εμπιστευθεί ένα πρόσωπο που μετέτρεψε το προσωπικό πένθος και το λαϊκό αίσθημα συμπόνιας σε εργαλείο ανέλιξης;

Για ένα διάστημα η «μητέρα των Τεμπών» είχε αποκτήσει τέτοια πολιτική αίγλη, που πίστεψε ότι θα γκρεμίσει την κυβέρνηση και όλο το πολιτικό σύστημα. Είχε μετατρέψει την κριτική σε μίσος και είχε αντικαταστήσει το αίτημα για δικαιοσύνη σε μόνιμη καταγγελία. Γέμιζε τις νέες πλατείες των αγανακτισμένων με χιλιάδες κόσμο, ιδίως από την Αριστερά. Απεδείχθη ότι την ίδια ώρα ετοίμαζε κρυφά κόμμα με έναν αντιεμβολιαστή, μια δικηγόρο της «Νίκης», μια γερόντισσα από τη Συρία, δύο πρώην στελέχη της ΝΔ και ένα στέλεχος του Αρτέμη Σώρρα, όπως ισχυρίζεται ο Καραχάλιος. Εκείνη που διαβεβαίωνε με ταπεινότητα πως δεν την ενδιαφέρουν τα πολιτικά παιχνίδια, τελικά είχε στόχο, μιας και αθόρυβα κατέστρωνε ολόκληρο πολιτικό σχέδιο: επαφές, συμμαχίες, logos, συνθήματα, όνομα - πληροφορίες που δεν έχουν διαψευστεί. Πώς να μη νιώθουν απογοητευμένοι σήμερα όσοι είχαν μετατρέψει την Καρυστιανού σε πασιονάρια της Αριστεράς και έκαναν όνειρα να ανατρέψουν μαζί της τον Μητσοτάκη;

Στο μεταξύ, με τα περί νέου κόμματος έχουμε ξεχάσει τους νεκρούς στα Τέμπη, διά των οποίων η Καρυστιανού αναδείχθηκε. Τα επιχειρήματα που αναπτύχθηκαν γύρω από το μοιραίο δυστύχημα δείχνουν, πλέον, αμφισβητούμενα εργαλεία για προσωπικό κέρδος. Η τραγωδία έχει αφομοιωθεί, απονευρωθεί, μετατραπεί σε καύσιμο φιλοδοξιών. Από την άποψη αυτή, το κόμμα Καρυστιανού θα προσφέρει μεγάλη υπηρεσία στον Μητσοτάκη, ο οποίος θα έχει κάθε λόγο να ισχυρίζεται ότι τα Τέμπη ήταν μια σκηνοθετημένη παράσταση καιροσκόπων.

Με την εμπλοκή της στην πολιτική, η Καρυστιανού ξεγυμνώνει κυρίως την επιπόλαιη αντιπολίτευση που ακούμπησε πάνω της και την έκανε σύμβολο. Ακόμη και το ΠΑΣΟΚ ενστερνίστηκε τις θεωρίες για ξυλόλια και χαμένα βαγόνια στα Τέμπη, χάνοντας σε σοβαρότητα. Η Ζωή τής κρατούσε το χέρι σε κάθε παραληρηματικό επιχείρημα. Το ΚΚΕ του Κουτσούμπα, ο Σαμαράς, ακόμη και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος έφτασαν στο έσχατο σημείο λαϊκισμού και αντιμητσοτακικής υστερίας να... αγωνιούν στην πλατεία Συντάγματος για το «δικαίωμα της εκταφής».

Από την άλλη, να θυμίσω πως αρκετοί, ακόμη και μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου, είχαν πείσει τον Μητσοτάκη ότι πρέπει να αντιμετωπίζει σαν Άγιο Δισκοπότηρο την πρόεδρο του Συλλόγου των συγγενών. Τον Μάκη Βορίδη και τον Άδωνι Γεωργιάδη, που είχαν τολμήσει να εκφράσουν ενστάσεις, ο πρωθυπουργός τούς είχε θέσει σε καραντίνα. Επιπόλαια, ο Άκης Σκέρτσος είχε εκφράσει την επιθυμία να κατέβει στην πορεία για τα Τέμπη, εναντίον της κυβέρνησης, με την Καρυστιανού! Η επικρατούσα άποψη στην ελληνική κοινωνία και εντός του Μαξίμου ήταν ότι κλίνουμε το γόνυ στη χαροκαμένη μάνα, παρότι η ίδια έκανε συνεχώς απαράδεκτες πολιτικές παρεμβάσεις, αμφισβητούσε τους θεσμούς της Δημοκρατίας, ζητούσε να καταργηθεί η Δικαιοσύνη και να πάνε φυλακή προκαταβολικά οι μισοί υπουργοί.

Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα, είχα κι εγώ ταλαιπωρηθεί, απειληθεί και χλευαστεί από τους οπαδούς της Καρυστιανού όταν έγραψα ότι πίσω από τα δάκρυα κρύβονται σκοπιμότητες [Φεβρουάριος 2025]. Για το άρθρο «Μαρία Καρυστιανού, μήπως το έχει παρακάνει», κάποιοι με οδήγησαν στο πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ για... ασέβεια προς τη βαρυπενθούσα μητέρα. Υποκρισία, ανοησία και πολιτική τύφλωση μαζί. Ένα θέατρο από ολόκληρη την αυτοαποκαλούμενη «προοδευτική κοινότητα» που συνειδητά επιχείρησε να επωφεληθεί από το πένθος. Αποδεικνύεται ότι και λίγα είχα γράψει τότε.

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος

Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος

Στα θέματα της Υγείας (και όχι μόνο), η Ελλάδα είναι πιο κοντά προς τις ΗΠΑ παρά προς την αναπτυγμένη Ευρώπη. Και αυτός είναι ο λόγος που εξακολουθώ να παρακολουθώ ένα κατεξοχήν αμερικάνικο ιατρικό blog το kevinmd.com :

Yousuf Zafar, MD Physician  September 17, 2025

When cancer costs too much: Why financial toxicity deserves a place in clinical conversations

Cancer care has long been associated with physical, emotional, and psychological hardship. But for many patients, a quieter burden (the financial strain of treatment) shapes their experience in equally profound ways. Increasingly referred to as financial toxicity, this form of distress is emerging as a key determinant of cancer outcomes. Yet it remains under-recognized in day-to-day clinical care.

The high price of staying alive

Financial toxicity describes the economic hardship caused by the cost of cancer treatment. It encompasses not just out-of-pocket medical bills, but also indirect costs such as time off work, transportation, lodging, and child care. For many families, the financial toll begins at diagnosis and continues long after treatment ends.

Research paints a sobering picture. Patients with cancer are more likely than their peers to face debt, bankruptcy, and employment loss. A study published in JAMA Oncology found that over forty percent of cancer patients have depleted their life’s savings within two years of diagnosis, a figure that has likely grown with the rising costs of care and shifts in insurance design.

But the financial burden is not just a side effect; it can directly compromise treatment adherence. Some patients skip appointments or delay filling prescriptions. Others forgo recommended treatments altogether. These decisions, made under financial duress, can alter the trajectory of care.

The hidden cost: lack of transparency

One of the most frustrating aspects of financial toxicity is the unpredictability. Patients often do not know the cost of a scan, a lab test or a chemotherapy drug until after the bill arrives. Cost estimators, when available, are often vague. In many cases, patients feel forced to make life-altering decisions without the information they need to make informed choices. This lack of transparency can lead to shame, silence, and delay in seeking help. Financial stress is frequently internalized even though it is just as deserving of clinical attention as fatigue, pain, or nausea.

Why it is time to talk about money

The good news: Addressing financial toxicity starts with open communication between patients and care teams. Early honest conversations about the potential cost of care can reduce surprises and connect patients with available resources. Financial counselors, patient navigators, and social workers can assist with everything from applying for grants to negotiating payment plans. Yet many patients do not know these supports exist or feel too uncomfortable to ask.

It is time for clinicians to initiate these conversations proactively. Just as physicians routinely assess for side effects and social support, they should ask about financial strain and guide patients to help. When cost concerns are acknowledged and addressed, patients are more likely to complete their treatments and maintain quality of life.

Moving toward a more sustainable cancer care experience

While systemic reforms are needed to make cancer care more affordable and transparent, small shifts at the clinical level can make a meaningful difference today. Viewing financial toxicity as a modifiable risk factor and treating it with the same urgency as other complications could help more patients navigate treatment without sacrificing their financial health. Cancer is hard enough. Managing the costs should not be something patients have to face alone.



Yousuf Zafar is a nationally recognized oncologist, health care executive, and population health researcher with more than 20 years of experience in cancer care, informatics, and value-based delivery. He is a practicing oncologist and adjunct professor at Duke University and chief medical officer at AccessHope, where he focuses on expanding access to expert cancer care knowledge for patients treated in the community. Dr. Zafar is helping to facilitate knowledge-sharing within the oncology community by partnering with National Cancer Institute-Designated Comprehensive Cancer Centers to remotely deliver the latest cancer knowledge to the people and places who need it most: bridging a critical gap for those who do not have access to specialized centers.

Previously, he was senior vice president of medical informatics at Optum and Change Healthcare and held leadership roles at Duke Cancer Institute, where he led development of an AI-driven cancer risk model that reduced readmissions by 50 percent and doubled appropriate hospice referrals.

Dr. Zafar has authored over 100 peer-reviewed publications, which are available on ResearchGate, and has led research funded by the National Institutes of Health and the American Cancer Society. His expertise spans clinical trials, real-world evidence, precision medicine, and health equity.

He is a fellow of the American Society of Clinical Oncology and serves on advisory boards including Health Evolution, the Personalized Medicine Coalition, and WCG IRB. In addition, he is a board member of Family Reach, a nonprofit helping families manage the financial burdens of cancer care. Dr. Zafar also shares professional insights and updates on LinkedIn and X @yzafar.


Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος