Θέματα Εργασίας > Εργασία στο δημόσιο τομέα

Εφημερίες ΕΣΥ -ΥΥ-ΚΑ και Ε.Ε.

<< < (99/295) > >>

Αδαμάντιος Σκούφαλος:
Στη μέχρι τώρα θητεία μου στο ΕΣΥ έχω δει συναδέλφους με πολλές γνώσεις και εντυπωσιακά βιογραφικά να ξεκινούν την καριέρα τους ως Β’ σε επαρχιακά νοσοκομεία γιατί παρ’ όλα τα βιογραφικά τους δεν μπορούσαν να βρουν θέση «κεντρικότερα» λόγω έλλειψης προϋπηρεσίας. Μετά από μια συνήθως θητεία κατάφερναν να βρουν θέση αλλού. Όλους αυτούς τους αποκλείουμε από διεκδικήσεις νέων και καλύτερων ενδεχομένως θέσεων και οι θέσεις αυτές μένουν στους «νέους» συναδέλφους. Θέσεις που κατά πάσα πιθανότητα θα καταλαμβάνονταν από τους παλιούς αν θεωρήσουμε ότι τα κριτήρια είναι, εν μέρει, αξιοκρατικά.
Θα μου πείτε ότι το πρόβλημα τις κάλυψης νέων θέσεων από παλιούς, ουσιαστικά δεν αυξάνει τον συνολικό αριθμό των υπηρετούντων γιατρών και αφήνει κενά στις «παλιές» τους θέσεις.
Όμως δεν μας απασχολεί γιατί οι «παλιοί» να θέλουν να αλλάξουν θέση; Μήπως γιατί θεωρούν τη νέα θέση καλύτερη και ότι ανταποκρίνεται περισσότερο στις προσδοκίες τους; Γιατί να τους αποκλείσουμε από τη διεκδίκησή των νέων θέσεων τη στιγμή που θα είχαν τις περισσότερες πιθανότητες να τις καταλάβουν;
Η λύση θα ήταν οι γρήγορες διαδικασίες προκήρυξης και επιλογής ώστε οι κενωθείσες θέσεις (από τους «μεταπηδήσαντες» παλιούς) να πληρωθούν από άλλους (που το πιθανότερο θα είναι «νέοι»).

Βαθμός εισαγωγής στο ΕΣΥ ο Επιμελητής Β':
Ποιός θα πάει πλέον στην επαρχία και σε άγονες περιοχές αν εξαλειφθεί το, μόνο ως τώρα, κίνητρο του βαθμού εισαγωγής επιμελητή Α' ή Διευθυντή;

Αγροτικοί γιατροί:
Απ' ότι φαίνεται απο τον πίνακα υπηρετούντων γιατρών στο ΕΣΥ, 1.198 αγροτικοί υπάρχουν στο σύστημα, όμως σε όλα τα τεκταινόμενα δεν αναφέρονται πουθενά.
Εκείνοι θα πάρουν κάποια αύξηση; Θα δικαιούνται ρεπό; Θα υπάρχει ανώτατο όριο στις εφημερίες; Καμία αναφορά.
Μήπως γιατί είναι αναλώσιμοι; Μπαίνουν και βγαίνουν στο σύστημα ανά 6μηνο ή 12μηνο. Άσχετο αν από τα χέρια τους (κυριολεκτικά) περνάει το μεγαλύτερο μέρος της συνταγογραφίας στην επαρχία κυρίως.

Και μια μικρή "αποκάλυψη" από τον πίνακα που είδαμε: Στους 8.780 ειδικευόμενους υπάρχον επιπλέον 469 υπεράριθμοι ειδικευόμενοι! Ποσοστό περίπου 5% επί των θέσεων ειδίκευσης. Καθόλου άσχημα (για τους υπεράριθμους) ε; Φαίνεται οι καρκίνοι και οι αλλεργίες κάνουν θραύση σ' αυτή την ειδική ομάδα εργαζόμενων!

flone:
Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή ΕίσοδοςΕπιμένω να ερωτώ:

1) Ποιές ενώσεις αποφάσισαν ότι οι ο εισαγωγικός βαθμός στο ΕΣΥ θα είναι ο επιμελητής Β και η εξέλιξη θα κρίνεται από τη γενική συνέλευση (με δημοκρατικό τρόπο)


--- Τέλος παράθεσης ---

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 13/08/2007

Η ΕΙΝΑΠ υπέρ των πολλών διευθυντών στο ΕΣΥ

«Στην αναζωογόνηση και αναγέννηση του ΕΣΥ θα προσφέρει σε βάθος χρόνου η πρόταση του υπουργού Υγείας για τις κρίσεις των διευθυντών του Συστήματος, καθώς η όποια εξέλιξη έχει προβλεφθεί μέχρι σήμερα, προβλέφθηκε τελείως ευκαιριακά. Με την πρόταση συμφωνεί και η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος και η Ενωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας-Πειραιά».
 
Τα παραπάνω δήλωσε στην «Ε» ο πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ και ΕΙΝΑΠ Στάθης Τσούκαλος, σχετικά με το θέμα των κρίσεων των διευθυντών του ΕΣΥ, σημειώνοντας ότι «βρισκόμαστε σε ένα σημείο από άποψη αξιοκρατίας που είναι ιδιαίτερα επιλήψιμο. Δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι οι κρίσεις των γιατρών του ΕΣΥ από 15ετίας και πλέον γίνονται με αξιοκρατικό τρόπο. Από εκεί και πέρα, εάν δούμε την απόδοση των γιατρών του ΕΣΥ, ασφαλώς και η απόδοση αυτή περιμένουμε να είναι πολύ καλύτερη, όταν υπάρχει το κίνητρο της προβλεπόμενης εξαρχής και οργανωμένης εξέλιξής τους μέσα στο σύστημα».

Ο κ. Τσούκαλος πρόσθεσε ότι «η όποια εξέλιξη έχει προβλεφθεί μέχρι σήμερα, προβλέφθηκε τελείως ευκαιριακά, χωρίς ποτέ το σύστημα να κερδίσει από την προσπάθεια του νοσοκομειακού γιατρού να διατηρείται καλός και ικανός. Η διαφορά σήμερα είναι ότι η πρόταση του υπουργού Υγείας Δ. Αβραμόπουλου, η οποία στοχεύει σε μία απαρχής προβλεπόμενη οργανωμένη εξέλιξη των νοσοκομειακών γιατρών, από τον εισαγωγικό μέχρι τον καταληκτικό βαθμό, είναι μία τελείως διαφορετική περίπτωση και πιστεύω απόλυτα ότι θα προσφέρει σε βάθος χρόνου στην αναζωογόνηση και αναγέννηση του ΕΣΥ, σε συνδυασμό με τις 4.500 προσλήψεις νέων γιατρών που έχει δεσμευτεί για τα επόμενα τρία χρόνια.

Η πρόταση του υπουργού Υγείας που έγινε προς την Ομοσπονδία στηρίζεται κατά βάση σε προτάσεις της ΕΙΝΑΠ και είναι τεκμηριωμένη και ολοκληρωμένη. Δεν παρουσιάζει κενά, διατηρεί την άμιλλα των νοσοκομειακών γιατρών, οι αξιολογήσεις και οι κρίσεις προβλέπεται να γίνονται από θεσμικά όργανα και ευρείας σύνθεσης και εκπροσώπησης, ώστε να μην υπεισέρχονται κομματικά κριτήρια που τόσο πολύ έχουν ταλανίσει το σώμα των νοσοκομειακών γιατρών. Πιστεύω ότι εάν τελικά η πρόταση του υπουργού Υγείας γίνει νόμος του κράτους, θα απελευθερωθούν πολιτικές δυνάμεις πολύ μεγάλες σε κάθε επίπεδο ώστε αυτές να ασχοληθούν με τα μεγάλα ζητήματα και όχι με τα ρουσφέτια τού ενός και του άλλου. Είμαι στη διάθεση οποιουδήποτε να εξηγήσω το όλο σύστημα που προβλέπει η πρόταση αυτή και θα καλούσα και την Πανελλήνια Ιατρική Εταιρεία Διευθυντών του ΕΣΥ να πάψει να ανησυχεί, τουλάχιστον ιδιαίτερα».

Ανάμεσα στις προτάσεις του υπουργού Υγείας για την αναδιοργάνωση της Ιατρικής Υπηρεσίας των Νοσοκομείων του ΕΣΥ και την εξέλιξη των νοσοκομειακών γιατρών (πολυδιευθυντικό) ήταν ότι:

- Κάθε ικανός γιατρός του ΕΣΥ εξελίσσεται μέχρι τον καταληκτικό βαθμό του διευθυντή, υπό προϋποθέσεις χρόνου προϋπηρεσίας στον κάθε βαθμό και εκπαιδευτικά-επιστημονικά κριτήρια. Η αξιολόγηση είναι ατομική.

- Οι προαγόμενοι σε βαθμό διευθυντή δεν δύνανται πλέον να διεκδικήσουν άλλη θέση.

- Οταν ένα τμήμα έχει περισσότερους από έναν διευθυντές επιλέγεται-εκλέγεται ο ένας ως συντονιστής διευθυντής με 4ετή θητεία.


ΣτΝ: ο κάδος, η πυραμίδα, και το καπέλο
ΣτΝ2: Ο καλός μαθητής δεν φτάνει να διαβάζει μονάχα το παρακάτω μάθημα, πρέπει να κάνει και επαναλήψεις!
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ κ. ΝΙΚΗΤΑ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ 

Αθήνα, 29/3/04

Κύριε Υπουργέ,

σας συγχαίρουμε για την ανάληψη των καθηκόντων σας.
(...)
Ένας άλλος σοβαρός λόγος που οδηγεί σε γήρανση το σύστημα είναι η μη πρόβλεψη από την αρχή μιας πραγματικής εξέλιξης των νοσοκομειακών γιατρών, που θα βοηθούσε στην αύξηση της παραγωγικότητάς τους. (Η μέση ηλικία της κάθε βαθμίδας έχει αυξηθεί κατά 10 χρόνια.) Για να προβλέψουμε και να θεσμοθετήσουμε πραγματική εξέλιξη απαιτούνται:
·        Νέες προσλήψεις.
·        Πύλη εισόδου στο σύστημα οι βαθμοί των Επιμελητών Β΄ και Α΄.
·        Ο τίτλος του Αναπληρωτή Διευθυντή να γίνει βαθμός.
·        Να αναπτυχθεί το πολυδιευθυντικό σύστημα.
(...)
Δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε από νοσοκομειακούς γιατρούς ηλικίας 55 ετών και πάνω να βγάζουν τις εφημερίες των νοσοκομείων. Πρέπει γιατροί από μια ηλικία και πάνω, πρέπει γιατροί από κάποιο βαθμό και πάνω, να μην εφημερεύουν σε ενεργό εφημερία πλέον.(...)
ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΕΙΝΑΠ

ΣτΝ3: ο βαθύς κάδος, η ανάστροφη πυραμίδα, και το μεγάλο καπέλο

Καλούς Αγώνες!

Nikos22:
Mε όλο το σεβασμό συνάδελφοι εξηγείστε μου παρακαλώ, γιατί δεν θέλουμε να γίνουν όλοι κάποτε Διευθυντές; Γιατί δεν θέλουμε να μας κρίνουν συνάδελφοι γνωστοί μας και συνεργάτες μας; Μέχρι σήμερα πιστεύουμε ότι οι κρίσεις από συμβούλια (αγνώστου τάχα μου προέλευσης) είναι αδιάβλητες; Γιατί είναι παράλογη η πρόταση όλοι οι Γιατροί κάποτε σε ηλικία 55 ετών να μην πραγματοποιούν ενεργείς εφημερίες; Θεωρείτε ότι είναι δυνατόν να υπάρξει αντικειμενικότερη διαπίστωση για τον καθένα μας από την ηλικία του και την προϋπηρεσία του; Πως τα δεκάδες χαρτιά και πιστοποιητικά που οικογένειες πλουσίων συναδέλφων μας άμεσα ή έμεσα προμηθεύουν στα παιδιά τους είναι αντικειμενικά διαπιστευτήρια  "καλών γιατρών";  Εγώ με συγχωρείτε που θα το πώ, αλλά θεωρώ πολύ θετικές τις προτάσεις και γενικότερα τις εξελίξεις.  Όσο για το ότι κάποιοι (ίσως και αρκετοί) από εμάς παραμένουν σε αρκετά δύσκολη θέση παρά τις εξελίξεις αυτό δυστυχώς σε κάθε περίπτωση θα ήταν αδύνατο να αποφευχθεί. Σε κάθε επάγγελμα αυτό ισχύει, στην Ιατρική ακόμα περισσότερο.

Δ. Κουναλάκης:
Καλώς ήρθες Νίκο στην παρέα μας.
Χαίρομαι ιδιαίτερα που βλέπω και την διαφορετική άποψη γιατί είχε αρχίσει να γίνεται μονόλογος η όλη συζήτηση. Θα προσπαθήσω να πω την προσωπική μου γνώμη που τις περισσότερες φορές δεν συνάδει με τα προσωπικά μου συμφέροντα.

Η πρόταση της ΟΕΝΓΕ δεν είναι το απόλυτο κακό, απλά σε αυτή την σπάνια στιγμή ίσως πολλοί από μας περιμέναμε κάτι καλύτερο και όχι ένα πισογύρισμα. Θα επικεντρωθώ μόνο στα στοιχεία που περιγράφεις.

Η ιδέα της απεμπλοκής του βαθμού από την άσκηση της "διοίκησης" είναι ένα θετικό μέτρο. Η κατάργηση του αναπληρωτή διευθυντή θα μπορούσε να πει κανείς ότι έγινε με αγνές προθέσεις να συμπεριλάβει ανθρώπους στο βαθμό του αναπληρωτή διευθυντή που είναι άξιοι και χρήσιμοι να αναλάβουν έργο διοίκησης σε μια κλινική ή μονάδα υγείας. Όμως, αυτό έχει δύο αρνητικά, δεν εισάγει μέθοδο αξιολόγησης της "διοίκησης" από τον διευθυντή και επιπλέον καταργεί την πυραμίδα που είναι η ιδέα πάνω στην οποία βασίζεται μεθοδολογικά το όλο εγχείρημα. Επίσης, εάν δει κανείς τους αριθμούς δημιουργεί δύο ισάριθμες κάστες αυτή των διευθυντών και αυτή των επιμελητών Α και Β, δηλαδή είναι η χαρά του υπουργού και του διοικητή: διαίρει και βασίλευε. Δεν είμαστε έτοιμοι πολιτισμικά να δεχτούμε τον τίτλο πχ του κλινικού διευθυντή που διοικεί την κλινική και προέρχεται είτε από τους διευθυντές είτε από τους αναπληρωτές διευθυντές, αφήνοντας τους βαθμούς διευθυντή, αναπληρωτή, επιμ Α και Β να έχουν καθαρά ρόλο μισθολογικό και γιατί όχι και οργανωτικό σε επίπεδο επιστημονικών θεμάτων και ιατρείων στην κλινική;

Τα συμβούλια κρίσης τώρα... Κατ' αρχιν δεν μνημονεύεται τίποτα για τα κριτήρια επιλογής και κρίσης. Ποια θα είναι αυτά; Θα είναι υποκειμενικά τελείως με βάση την εικόνα που έχουν για σένα; Υπάρχουν πολλές παγίδες εδώ. Το υπάρχον σύστημα με τα ΣΚΕΙΟΠΝΙ είναι αναποτελεσματικό έως επικίνδυνο αλλά περιέχει τέσσερα τμήματα στα κριτήρια του: Χρόνος προϋπηρεσίας, κλινικό έργο, επιστημονικό και εκπαιδευτικό. Το πρώτο μετρά τα χρόνια υπηρεσίας σου, το δεύτερο την γνώμη των διευθυντών σου, το τρίτο τα ερευνητικά σου αποτελέσματα και το τέταρτο τη συνεχιζόμενη σου εκπαίδευση. Που πάσχει; Το πρώτο μάλλον είναι το λιγότερο προβληματικό, στο δεύτερο αισθάνομαι τυχερός για τον διευθυντή που έχω αλλά στην συντριπτική πλειοψηφία τους οι διευθυντές ή δεν δίνουν περιγραφικές εκθέσεις προόδου ή δίνουν καρμπόν εκθέσεις προόδου, άρα οι ίδιοι οι διευθυντές το καταστρέφουν αφού βαριούνται να εξηγήσουν γιατί έβαλαν μια συγκεκριμένη βαθμολογία. Το ερευνητικό κομμάτι έχει το πρόβλημα ότι ένα διδακτορικό ή δημοσιεύσεις με άσχετο θέμα με την δουλειά για την οποία κρίνεσαι μετράνε στην επιλογή. Εδώ φταίει και η νομοθεσία αλλά και τα μέλη των ΣΚΕΙΟΠΝΙ σε κάποιες περιπτώσεις. Στην συνεχιζόμενη εκπαίδευση, δεν υπάρχει μηχανισμός που να βαθμολογεί τα διάφορα "σεμινάρια" και "εξειδικεύσεις", ούτε υπάρχει δέσμευση μεταξύ των απαιτήσεων της θέσης και των εξειδικεύσεων που έχεις, χώρια που τα διάφορα συνέδρια δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα. Επιπλέον στα ΣΚΕΙΟΠΝΙ οι ασάφειες στην νομοθεσία για τον τρόπο της αξιολόγησης και των κριτηρίων χρησιμοποιούνται πάντα για την επιλογή ημετέρων και γίνονται τα έκτροπα που ξέρουμε.
Δεν είμαι ευχαριστημένος από το υπάρχον σύστημα αλλά μήπως η έλλειψη σαφής μεθοδολογίας αξιολόγησης και επιλογής δεν είναι το κυριότερο τους πρόβλημα; Και η αλήθεια είναι ότι υπάρχει δυσκολία να γίνεις σαφής σε μια επιστήμη που συνεχώς αλλάζει. Και στο εξωτερικό, στα περισσότερα μέρη παύουν να έχουν συστήματα τύπου ΣΚΕΙΟΠΝΙ αλλά υπάρχει η προσωπική συνέντευξη με τον διευθυντή και και κάποιους από την ομάδα του. Αλλά εκεί ο διευθυντής κρίνεται για το έργο του και έχει κίνητρο να επιλέξει τον καλύτερο για να πάει καλά η κλινική γιατί τα κριτήριο πλέον είναι σε επίπεδο έργου της κλινικής. Εδώ στην πρόταση αυτή έχουμε μόνο ευχολόγια. Καταλαβαίνεις συνεπώς ότι όταν αφήσεις ανοιχτό ένα σύστημα χωρίς αξιολόγηση και κριτήρια και με μόνο κριτήριο την υποκειμενική αξιολόγηση των διπλανών σου, αυτοί θα επιλέξουν αυτόν που δεν τους ζορίζει, που δεν δημιουργεί άμιλλα, αυτό με τον οποίο μπορούν να κάνουν ένα καρτέλ. Ακόμη και η γνώμη ενός ουδέτερου κριτή που είναι εκτός του νοσοκομείου, και έχει άλλες παραστάσεις θα ήταν χρήσιμη.

Πάμε τώρα στις εφημερίες. Είμαι από τους λίγους που δεν συμφωνώ ότι κάποιοι δεν πρέπει να κάνουν εφημερίες γιατί είναι "κουρασμένοι". Είναι υποχρέωση του συστήματος να δημιουργεί συνθήκες εργασίας για όλους και στο εξωτερικό, οι μεγάλοι σε ηλικία και βαθμό κατ' επέκταση κάνουν σημαντικά λιγότερες εφημερίες από τους νεώτερους αλλά κάνουν. Ένα παράδειγμα μπορείς να διαβάσεις Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links). Εγγραφή ή Είσοδος. Όμως, δεν έχω καταλάβει τις "αγνές" προθέσεις στην πρόταση της ΟΕΝΓΕ. Ποιον δεν βολεύει το κυκλικό ωράριο; Μήπως αυτόν που κάνει πλασματικές εφημερίες; Δεν μπορούμε όμως να αποφύγουμε το κυκλικό ωράριο βοηθώντας την λειτουργία των νοσοκομείων όταν ο έλληνας πολίτης ζητάει υπηρεσίες υγείας για μη επείγονται και τις απογευματινές ώρες; Γιατί δεν σεβόμαστε αυτή την ανάγκη; Γιατί δεν χρησιμοποιούμε τις μικτές που έχουν φτιαχτεί για τακτικό έργο τις απογευματινές ώρες, παρέχοντας δωρεάν υγεία και αυξάνοντας το εισόδημα για όποιον το επιθυμεί με ταυτόχρονη αύξηση της παραγωγικότητας του νοσοκομείου και αξιοποιώντας έμπειρους ιατρούς σε μεγάλες βαθμίδες χωρίς να τους επιβάλεις να είναι στην πρώτη γραμμή τις πρώτες πρωινές ώρες; Μήπως γιατί δεν επιθυμούμε δωρεάν υγεία αλλά πλασματικές εφημερίες για λίγους; Μήπως γιατί η τεμπελιά ή τα αλλότρια χόμπι ή άλλοι λόγοι δεν επιτρέπουν την εργασία και προτιμούμε τις πλασματικές; Μήπως δεν θα μπορούσαμε να έχουμε ακόμη περισσότερες αυξήσεις στο μισθό και κατάργηση μεθοδικά των πλασματικών; Δεν θα αποσυμφορούνταν τα επείγοντα από ταχτικά περιστατικά; Γιατί η υπάρχουσα πρόταση διατηρεί τις πλασματικές καταργώντας το πλαφόν και εισάγοντας στην αξιολόγηση από τον διευθυντή σου και τους γύρω του που μπορεί και έχει κίνητρο πλέον να σε εκβιάσει να κάνεις και μερικές εφημερίες χωρίς να πληρώνεσαι στην θέση του όταν τα κονδύλια θα αρχίσουν να λιγοστεύουν (αν περιμένετε νέα κονδύλια στον προϋπολογισμό, όνειρα γλυκά)

Τελικά, ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με αγνές προθέσεις.....

D-Michalis:
Σε τι διαφωνούμε με το Σχέδιο Συλλογικής Σύμβασης?
Με αφορμή την καταχώρηση του Nikos22 θα ήταν καλό να συνοψίσουμε την πρόταση συλλογικής Σύμβασης και τα σημεία διαφωνίας (όπως τα καταλαβαίνω τουλάχιστον εγώ, αλλά και όπως φάνηκε ότι γίνονται αντιληπτά εδώ μέσα).
Θα μου συγχωρεθεί η μακρηγορία, αλλά δεν γίνεται αλλιώς να αναλύσεις τέτοια θέματα.

1. Η βασική αντίρρηση είναι ότι η πρόσφατη κινητοποίηση των γιατρών είχε ως στόχο ανθρώπινα ωράρια με επικέντρωση στο 48ωρο/58ωρο.
Το οικονομικό περιορίζονταν στο να μη μειωθούν οι απολαβές με την παράλληλη μείωση των εφημεριών και να επανακαθοριστούν οι απολαβές των γιατρών με νέο μισθολόγιο.
Τι περιλαμβάνει –σχετικά με αυτό η πρόταση σύμβασης? Τίποτε. Απ’ εναντίας περιλαμβάνει κάτι που καμία Γ.Σ. δεν συζήτησε και δεν υιοθέτησε, δηλαδή: α) αναφορά σε εξαναγκασμό για πέραν των 7 εφημεριών ως τα μισά του 2009 και συνέχιση με maximum 7 εφημεριών μετά τα μισά. Ποια σχέση έχει αυτό με το 48ωρο? Και πώς είναι δυνατόν ένα κίνημα να αποδέχεται φράσεις μέσα στο κείμενο σύμβασης, όπως το «εξαναγκάζονται»? β) αναφορά σε οικονομικές απολαβές (καθαρά ευκαιριακά), χωρίς καμία προοπτική κατάρτισης νέου μισθολογίου.

2. Αποζημίωση υπερωρίας κατά την εφημερία: Πολλές ενώσεις και Γ.Σ. έβαλαν επιτακτικά το να μιλάμε για υπερωρία και όχι «εφημερία» και ως τέτοια να απαιτήσουμε να αμείβεται.
Τι περιλαμβάνει το σχέδιο επ’ αυτού? α) μιλάει κυνικά για αποζημίωση «ωρομισθίου» «εφημερίας» και όχι «υπερωρίας». β) αναφέρεται στο να «προσεγγίσουμε» «σταδιακά» την αποζημίωση αυτής της ώρας όπως στους δημοσίους υπαλλήλους. Καμία αναφορά για το πόσο θα την προσεγγίσουμε? 1%, 10%, 50%, 99% ? Τουμπεκί γι’ αυτό. Από την άλλη να προσεγγίσουμε «σταδιακά». Πόσο σταδιακά? Με ρυθμό 1, 5, 20, 50, ή άλλο %?
Είναι σαφές ότι αυτά τα πράγματα, όταν τα ονοματίζεις με αυτό τον τρόπο, χωρίς να βάζεις ποσοστά προσπέλασης ή βήματα «σταδιακής ανάπτυξης», τότε τα βάζεις για να τα βάλεις, δεχόμενος εκ των προτέρων ότι δεν θα γίνουν. Καλά να το δέχεσαι, αλλά να το βάζεις και σε Συλλογική Σύμβαση? !!!

3. Το ρεπό μετά από εφημερία: Η Ευρωπαϊκή Οδηγία δεν προβλέπει απλά ρεπό. Προβλέπει ανάπαυση μετά από 16 ώρες εργασίας (συνεχούς), προκειμένου να μη δουλέψει περισσότερες ώρες ο εργαζόμενος. Σημειώνω δε ότι το συγκεκριμένο σημείο δεν μπορεί να τροποποιηθεί με Συλλογική Σύμβαση. Τι προβλέπει το σχέδιο? ΡΕΠΟ !!! Δηλαδή μία μέρα «χάρισμα» μετά από εφημερία. Γιατί το λέω χάρισμα? Γιατί δεν μπαίνει στο σχέδιο ως πραγματική απαίτηση να μη δουλεύει κανείς περισσότερο από 16 ώρες. Μπορείς να δουλεύεις συνεχόμενες 7 πρωινό καθημερινής +17 (εφημερία καθημερινής)+7 την άλλη μέρα πρωί =32 συνεχόμενες και η υπηρεσία θα σου δώσει 1 μέρα «ρεπό» κάποια από τις επόμενες μέρες !!! Βλέπετε πουθενά εσείς το πνεύμα της διάταξης που περιλαμβάνει η ευρωπαϊκή οδηγία για το ρεπό? Και βάζουμε τέτοια διάταξη σε Συλλογική Σύμβαση, «ομόφωνα» και με «όρους κινήματος» !!! Ας σοβαρευτούμε. Μπορεί πολλοί να τρώνε κουτόχορτο. Πώς θα επιβίωνε αλώστε αυτός ο μεσαίωνας στο ΕΣΥ, αν δεν υπήρχαν και αυτοί !!! Θα πρέπει όμως οι «προστάτες μας συνδικαλιστές» να θυμούνται κάπου –κάπου ότι υπάρχουν και σκεπτόμενοι συνάδελφοι.
Το ότι ο δικός μας προβληματισμός και οι θέσεις μας δεν φτάνουν σε πολυπληθείς mailing lists δεν σημαίνει ότι στερείται σοβαρότητας, η σημασίας, ώστε να μπορούν να τον προσπερνούν άδωντες κάποιοι.

4. Πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν ακόμη, αλλά ας έρθουμε στο θέμα του «πολυδιευθυντικού» και των «προσλήψεων» για να μη κουράζουμε περισσότερο.
Α) Πρώτα –πρώτα μονοπωλεί το σύνολο των σελίδων του σχεδίου, χωρίς να είναι κάν συναφές με το κύριο θέμα, το ωράριο.
Η σημειολογία έχει πάντα τη σημασία της και αυτό το γεγονός, μαζί με το ότι δεν αναφέρεται ούτε τιμής ένεκεν η λέξη 48ωρο, αλλά και η εμμονή σε «ωρομίσθιο εφημερίας» έχουν ειδικό βάρος στη σημειολογία αυτής της σύμβασης.
Β) Προσωπικά δεν διαφωνώ με το πολυδιευθυντικό υπό την έννοια της ανάγκης προοπτικής εξέλιξης όλων. Αποτελεί κίνητρο. (Μπα? Είπα κίνητρο? Και ποιο άλλο κίνητρο εισηγείται το κείμενο αυτό, εκτός της Τσουκαλίου έμπνευσης [όχι πάντως από το «τσουκάλι»] πολυδιευθυντικής εξέλιξης? Αν ήμασταν ειλικρινείς δεν θα προτείναμε και άλλα πολύ αποτελεσματικότερα κίνητρα? Τα είδατε? Όχι βέβαια γιατί η «Τσουκάλια» λογική ως εκεί φθάνει. Φαίνεται όμως ότι είναι γλυκιά για να την υιοθετούν «ομοφώνως» και άνθρωποι με σοβαρή πορεία στο κίνημα (το εννοώ και δεν ειρωνεύομαι).
Πάσχει ως «συλλογική» λοιπόν έτσι –ξεκάρφωτα- που μπήκε σε ένα τόσο σοβαρό –ιερό θα έλεγα- κίνημα διεκδίκησης ανθρωπίνων ωρών εργασίας.
Πάσχει όμως και από συλλογιστική. Σκοπεύει να μετατρέψει το άμορφο σχήμα της σύνθεσης των βαθμών στο ΕΣΥ από άμορφο σε πυραμίδα (που είναι το περισσότερα υποσχόμενο σχήμα). Ανέλυσε ήδη όμως πολύ γλαφυρά ο κ. Κουναλάκης ότι έτσι που τέθηκε το θέμα δεν οδηγούμεθα σε πυραμίδα, αλλά κάτι άλλο άμορφο (ή μάλλον σχήματος κλεψύδρας), κάτι που δεν μπορεί να οδηγήσει στο στόχο.
Θέλουμε ικανό προσωπικό στην κορυφή για να πετύχουμε καλύτερη διαχείριση του Τμήματος / Μονάδας? Γιατί δεν κοιτάμε μοντέλα επιτυχημένα σε όλες τις σύγχρονες χώρες? Είδατε πουθενά σε αυτά τα μοντέλα «λαοσυνάξεις»? Μόνο σε μαύρες σελίδες με «λαϊκά δικαστήρια» θα τα βρείτε.
Όταν κάποτε –σε μια ομάδα εργασίας- είπαμε να γίνει δ/ση των Κ.Υ. σε επίπεδο Νομού και Δ/ντης να ορίζεται κάποιος από τους ΕΣΥτες (όχι απαραίτητα Δ/ντης) με συγκεκριμένα κριτήρια, δεξιότητες και εκπαίδευση, πήγαν να μας πετροβολήσουν γιατί αμφισβητήσαμε την αυθεντία «Δ/ντης». Λες και μιλάμε για ιεροσύνη και ξεχνάμε πόσα Τμήματα, Κ.Υ., Κλινικές είναι καθηλωμένες σε ρόλο διεκπεραιωτή λόγω ακριβώς κάποιων Δ/ντων. Ανάμεσά τους και «ομοφωνούντες». Δεν θα λυθεί όμως με το πολυδιευθυντικο, γιατί εκεί, εκτός από «ανέλιξη» ιεραρχικά, τίποτε άλλο δεν υπάρχει να προοιωνίζει αλλαγή.
Γ) Προσλήψεις:
Γ.1) γιατί οι θέσεις που είναι στον αέρα πρέπει να ακυρωθούν? Αυτό είναι πρόοδος? Αν ναι, μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει γιατί είναι πρόοδος και όχι οπισθοδρόμηση? Ευτυχώς αυτό το ακύρωσε το υπουργείο.
Γ.2) Γιατί δεν μπορεί παλιός να μπεί στις νέες προκηρύξεις? Εκτός του ότι αυτό είναι αντισυνταγματικό (θα το δείτε στην πορεία, που θα προσφύγουν πολλοί και θα μου το θυμηθείτε), είναι συναδελφικό? ΟΧΙ, Είναι ωφέλιμο? Είναι, λένε οι εμπνευστές του γιατί θα μπουν «υποχρεωτικά» νέοι μέσα στο Σύστημα και δεν θα μετακινηθούν οι παλιοί. Μα σε «ανοιχτές» όπως προτείνονται προκηρύξεις αγαπητοί φίλοι με το που θα φύγει ένας από τη θέση του, αυτομάτως η θέση είναι στον αέρα σε ανοικτή προκήρυξη και μπορεί να καλυφθεί αυτή. Ή μήπως το ότι θα μπεί ίσως στην «λαοσύναξη» για κρίση στο επόμενο 6μηνο, είναι αυτό που θα μας πάει πίσω? Πόσες είναι αυτές οι θέσεις? Αφού θα βγουν θέσεις κατά προτεραιότητα σε υποστελεχωμένα Τμήματα (εκτός και εννοούν ότι αυτό το λένε για να το λένε), πιστεύετε ότι θα είναι τόσες πολλές οι επιθυμίες για μεταπήδηση προς τα εκεί που θα καθυστερήσει το «ιερό» σχέδιο για 48ωρο? (λέγε με με το χαϊδευτικό μου «7 εφημερίες», μου αρέσει περισσσότερο !!!).
Γ.3. Ο Δ/ντης δεν μπορεί να διεκδικήσει στο διηνεκές άλλη θέση, ενώ οι επιμελητές τιμωρούνται αν μετακινηθούν: Ήδη έχω χαρακτηρίσει βαριά αυτές τις θέσεις. Γιατί? Μα σε τι ωφελεί το ΕΣΥ η απαγόρευση αυτή? Κάθε μέτρο πρέπει να έχει ένα σκοπό –κατά τεκμήριο ιερό. Ποιο τέτοιο σκοπό έχει αυτό το μέτρο? ΚΑΝΕΝΑΝ. Και όμως μπαίνει, φασιστικά, και μάλιστα είναι κάτι για το οποίο ΚΑΜΙΑ Γ.Σ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΘΕΣΗ, ειδικά για τους επιμελητές (για τους Δ/ντες φαίνεται πως υπάρχει θέση της ΕΙΝΑΠ από παλιά. Αλλά προς θεού !! Οι της ΕΙΝΑΠ φυσικά δεν ενδιαφέρονται να μετακινηθούν. Που να πάνε δηλαδή? Από την Αθήνα σε κανένα άγονο? Ελάχιστοι θα είναι αυτοί και ποιος νοιάζεται!!). Οι γιατροί όμως σχεδόν όλης της Περιφέρειας σε μεγάλο ποσοστό είναι άνθρωποι από άλλα μέρη που επιθυμούν κάποια στιγμή να πάνε κοντά στον τόπο τους με τίμιες μεθόδους –προκηρύξεις- και όχι μέσω του κομματικού γραφείου. Τώρα τους ωθούμε και αυτούς προς τα εκεί !!!
Σε όλο το δημόσιο υπάρχει σύστημα μετακίνησης από μακρινότερες σε κοντινότερες περιοχές και από πιο απόμερες σε πιο κεντρικές μέσα από ένα αξιοκρατικό κατά τεκμήριο σύστημα μοριοδότησης. Στο ΕΣΥ δεν υπάρχει (γιατί άραγε δεν το προτείναμε ποτέ !!!) και ο μόνος τρόπος είναι οι προκηρύξεις. Τώρα στο όνομα της προόδου το καταργούμε και αυτό. Έ λοιπόν το ξανάλεω ότι αυτό είναι φασίζουσα νοοτροπία και σαφώς εκδικητική –αντισυναδελφική συμπεριφορά.

5. Κρίσεις: Το έχω πεί με πολύ βαριές εκφράσεις τι είναι αυτές οι λαοσυνάξεις. Δε μπορεί να θεωρείται «δημοκρατική» και αξιοκρατική κρίση.
Το σημερινό σύστημα κρίσεων πάσχει. Λύσεις υπάρχουν και έχουν κατά καιρούς προταθεί (και σίγουρα θα βρίσκαμε κι’ άλλες). Όμως το ότι είναι προβληματικό το σημερινό σύστημα μας νομιμοποιεί να πάμε στην «λαοσύναξη»? Μη βιαστείτε να με πείτε «ελιτιστή»
Οι λαοσυνάξεις δεν είναι ότι δημοκρατικότερο όταν πρόκειται για κρίσεις και «δίκες» Εκεί επεισέρχεται ο παράγων «μαζική ψυχολογία» Επίσης όταν οι λαοσυνάξεις είναι «οι από πάνω σου» εμπεριέχουν υποσυνειδήτως στα κριτήρια "τη στάση σου απέναντί τους» όλο το προηγούμενο διάστημα. Αυτή είναι η φύση του ανθρώπου, εκτός και άν οι συνάξεις των Τομέων απέκτισαν υπερανθρώπους. Έτσι θα λειτουργήσει και σε αυτές τις συνάξεις των Τομέων. Τίποτε το αξιοκρατικό δεν προμηνύει. Το 2ο σημείο θα αποφευγόταν με «λαοσυνάξεις» Τομέα άλλου νοσοκομείου για να σε κρίνει. Είδατε τίποτε τέτοιο? Υπάρχουν προτάσεις πολλές. Π.χ. το παραγόμενο έργο του κρινομένου και του Τμήματός του (ώωπ !! σιγά ρε μεγάλε, όχι και να κρίνουμε το Τμήμα μας, να βάλουμε τα δάκτυλα να βγάλουμε τα μάτια μας θέλεις !!!), η εκπαίδευσή του (όχι με συνέδρια, αλλά με συγκεκριμένα –προκαθορισμένα προγράμματα εκπαίδευσής του στα αντικείμενά του και όχι στο «πόσες στροφές φέρει ο στήμονας της λεμονέας που –εν δυνάμει- προκαλεί αλλεργίες στον αετό της Κορσικής» (αλήθεια για το καπέλωμα του ΕΣΥ με τα ¨διδακτορικά¨ γιατί δεν αναφέρθηκαν οι εξωστρακίσαντες τους πανεπιστημιακούς?). Κρίση του ήθους σου και της αποδοτικότητάς σου, της αποτελεσματικότητάς σου, της ικανότητας σου για επικοινωνία και διαχείριση των διαπροσωπικών σχέσεων στην εργασία και τη διαχείριση κρίσεων. Και άλλα πολλά ακόμη.
Με τι κριτήρια? Όχι με «τα ωραία σου μάτια». Με προκαθορισμένη μοριοδότηση με αξιολογήσεις συνεχείς και ουσιαστικές, όχι από τον προϊστάμενό σου μόνο, αλλά και τους συναδέλφους σου και τους συνεργάτες σου και τους ασθενείς σου και από την αποτελεσματικότητά σου με συγκεκριμένους –προκαθορισμένους μετρήσιμους δείκτες, και με εξωτερικούς ελέγχους (ώωπα μεγάλε, πάλι μας τι φέρνεις ? Θα βάλουμε τους απέξω να μας κρίνουν? Από πού ήρθες ρεεεεε!!!).

Βέβαια θα μου πείτε: «καλά αυτά, αλλά θέλουν χρόνο. Ας ξεκινήσουμε τώρα και βλέπουμε». Τι να δούμε συνάδελφοι? Αυτή είναι μία «ευπρεπής» πρόφαση για να μη γίνει ποτέ τίποτε.
Η ΠΦΥ π.χ. ποτέ δεν προχωρά γιατί δεν έχει γιατρούς ΠΦΥ. Και ποτέ δεν αποκτά τέτοιους γιατί «δεν έχει δομές». Αν είμαστε ειλικρινείς, αν είμαστε δημοκρατικοί, αναλύουμε, εντοπίζουμε το πρόβλημα, ψάχνουμε λύσεις και τις ενεργοποιούμε. Πότε ενδιαφερθήκαμε να ενεργοποιήσουμε λύσεις? Ακόμη και την κακοδαιμονία των ΣΚΕΙΟΠΝΙ που –πέραν των άλλων- κάνουν χρόνια να κρίνουν μία θέση, θα μπορούσαμε να την περιορίσουμε αφού υπάρχει νόμος που προβλέπει ότι όταν μία θέση καθυστερεί, μπορεί να κριθεί μετά το 4μηνο με «αναγκαστικές» διαδικασίες. Πότε έγινε?
Ο ένας εκ των «ομοφωνούντων» και σε αυτά είναι ο κ. Λαοπόδης. Ως πρώην πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ είναι και στο ΚΕΣΥ. Επί ημερών του λοιπόν το ΣΚΕΙΟΠΝΙ της Στ. Ελλάδας για Νεφρολόγους δεν περιείχε ούτε έναν Νεφρολόγο (παρά την πλειάδα τους στην περιοχή)!!! Επίσης, επί των ημερών του είχε κατατεθεί στο ΚΕΣΥ μία πρωτοπόρα εισήγηση για τη μοριοδότηση στις αξιολογήσεις των ΣΚΕΙΟΠΝΙ. Ας μας πεί ότι την υποστήριξε και θα τα πάρω όλα πίσω !!! Την έφαγε όμως το μαύρο σκοτάδι.
Δεν θέλει αξιοκρατικές κρίσεις αυτή η πρόταση. Έλεγχο των από κάτω επιδιώκει.

Θα δεχόμουν τέλος- τέλος, ότι το κάνει σα λύση ανάγκης, επειδή πρέπει να προχωρήσουμε γρήγορα και οι αξιοκρατικές διαδικασίες είναι χρονοβόρες. Θα το δεχόμουν αν μαζί με την πρόταση για το πώς θα κρίνουμε σήμερα, υπήρχε και μία άλλη που θα έλεγε πώς θα κρίνουμε στη συνέχεια με αξιοκρατικά –πολυπαραγοντικά- κριτήρια και θα έθετε τη βάση για τον προσδιορισμό τους. Το είδατε? Ούτε κάν κριτήρια για το πώς θα κρίνει η «λαοσύναξη» δεν είδαμε !!!
Και εν τέλει -αν αλλάξει έτσι το σύστημα αξιολόγησης- εκείνες «οι υγιείς δυνάμεις που θα απελευθερωθούν» για να επιδοθούν σε αποτελεσματικότερες δράσεις, όπως λέει η «Τσουκάλιος» ρήση, ποιες είναι? Οι βουλευτές που τηλεφωνούν στους εισηγητές και κριτές των ΣΚΕΙΟΠΝΙ? Τώρα θα ελευθερωθούν γιατί θα τηλεφωνούν μόνο στον Τομεάρχη και εκείνος θα μεταφέρει τις «επιθυμίες» του υπουργού στη συνέλευση του Τομέα !! Όχι άλλη υποκρισία ρε παιδιά, έλεος.

Τέλος, το γεγονός ότι εισάγουμε αριθμό μη ευκαταφρόνητο ειδικευομένων, μόνο για «εργατικά χέρια» αδιαφορώντας για την «πληθώρα ειδικευμένων» που τροφοδοτούμε την αγορά εργασίας, είναι κάτι για το οποίο πρέπει να καμαρώνουν οι «εργατοπατέρες μας? (δεν θα το αναλύσω γιατί θα έπαιρνε τουλάχιστον 2-3 σελίδες).

Πολλά περισσότερα θα μπορούσα να πώ, κλείνω όμως ζητώντας την επιείκειά σας για το ολίγον αγενές και πολύ μακροσκελές κείμενό μου, αλά κάποια πράγματα πρέπει να λέγονται.

Δυστυχώς είναι στραβός ο γιαλός, γι’ αυτό κουνιόμαστε, παρά τα σταθερά –και δημοκρατικά- βήματα αυτής της πρότασης Συλλογικής Σύμβασης !!!

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[#] Επόμενη σελίδα

[*] Προηγούμενη σελίδα

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση