Θέματα Εργασίας > Εμπειρίες κατά την εργασία στην ΠΦΥ
Απ: Στη χώρα της πολυφαρμακίας
Δ. Κουναλάκης:
Δεν νομίζω ότι θα αλλάξει τίποτα και δεν είμαι σίγουρος και εάν οι πρακτικές του κ. Μάρκου είναι σωστές. Του έβαλα το ευχαριστώ μόνο γιατί σέβομαι το γεγονός ότι παλεύει για τις αρχές του.
Το έχω ξαναγράψει και μπορεί να ακούγεται αιρετικό αλλά είναι η πραγματικότητα. Δεν υπάρχει υπάρχει οικογενειακός ιατρός. Υπάρχει οικογενειακός φαρμακοποιός στην Ελλάδα. Συγνώμη, αλλά σε κάθε ασθενή, ο φαρμακοποιός ξέρει καλύτερα τα φάρμακα του ασθενή του. Διαβάζω και τα απολιθώματα του Μοσχιαλου και σιγουρεύομαι ότι καλά πάμε προς το γκρεμό.
Μπορεί να μην μας αρέσει αλλά το ΕΣΥ με βάση τις τυπικές διαδικασίες από την οικονομικίστικο τρόπο σκέψης του London School of Economics αποτελεί μόλις το 48% της παροχής υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα (βάση των δαπανών δημοσίων/ιδιωτικών του Έλληνα). Μπορεί να είναι ακόμη χειρότερο αν βάλουμε και την παρα-οικονομία των χρηματιζόμενων του ΕΣΥ ή των φοροφυγάδων ιδιωτών. Εάν μάλιστα, υπολογίζουμε ότι ένας μεγάλος αριθμός ιατρών εκτός ΕΣΥ συνταγογραφεί φάρμακα που περνιούνται στο βιβλιάριο μέσα από το πλυντήριο-ΕΣΥ και έχουν δοθεί από ιδιώτες, τότε μπορεί το ΕΣΥ να μην εκπροσωπεί ούτε το 35% των υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα. Αυτή είναι μια πραγματικότητα που όποιος δεν την βλέπει μπορεί να συνεχίσει να ζει στα σύννεφα. Δεν ξέρω συνεπώς, σε ένα σύστημα που ο ασθενής επιλέγει τον μη-ΕΣΥτη γιατρό του αλλά το σύστημα του στερεί την δυνατότητα να γραφούν τα φάρμακα στο βιβλιάριο, και βρίσκεται στο ΚΥ Ακράτας όπου ο συμπαθής κ. Μάρκου εφαρμόζει τους νόμους και τους τύπους και ο ασθενής καταλήγει θύμα του "Δωρεάν" Εθνικού Συστήματος Υγείας. Σημειώνω πως ότι κάνει ο κ. Μάρκου, προσπαθώ και εγώ για να μην νομίσετε ότι διαφωνούμε.
Υπενθυμίζω ότι σε αντίθεση με την εδραιωμένη άποψη των συνανθρώπων μας, οι ελληνικοί νόμοι και υπουργικές αποφάσεις, δεν επιτρέπουν στο ΕΣΥ την επιλογή ιατρού, ιατρείου, νοσοκομείου ή κλινικής. Δεν έχεις το δικαίωμα να αξιώσεις να σε δει ο ιατρός Χ ή να σε χειρουργήσει ο κ. Ψ. Δεν υπάρχει τρόπος μέτρησης του πόση δουλειά παράγει ο Χ ιατρός, ούτε τι νοσηρότητα ή θνητότητα έχει. Τα κίνητρα συνεπώς που επαγγέλλεται κάθε σύμβουλος υπουργού είναι από ασκήσεις επί χάρτου έως ρουσφέτια και τίποτα περισσότερο.
Είναι συνεχώς αποδείξιμο ότι η αύξηση των ιατρών αυξάνει και τις δαπάνες υγείας. Φυσικά, ούτε λόγος για μείωση των ιατρών που παράγονται σε Ελλάδα και εξωτερικό, εμπόδιο τώρα θα βάλουμε στο κοινωνικό όνειρο του έλληνα; Θα μειώσουμε τους συμβεβλημένους ιατρούς με τον ΟΠΑΔ για να αυξήσουμε το ξέπλυμα στο ΕΣΥ, εεεε, αυτό είναι Η ΙΔΕΑ!!!
Δεν μπορούμε να στηριχτούμε στην φιλοπατρία του κάθε κ. Μάρκου για να εξετάζεται ο ασθενής πριν του συνταγογραφηθούν τα φάρμακα. Εάν οι κυβερνώντες πιστεύουν κάτι τέτοιο είναι εγκληματικά επικίνδυνοι. Δεν μπορούμε να στηριχθούμε στην φιλοπατρία του ελεγκτή που θα ελέγχει stent, τροφές για γονιδιακά νοσήματα, φάρμακα, απινιδωτές, κλπ που το κόστος των παραστατικών-συνταγών μιας βδομάδας ελέγχου, ισοδυναμεί με τους μισθούς του ελεγκτή για 5 χρόνια. Συγνώμη, αλλά μόνο στο μεσαίωνα είχαν τέτοιες απόψεις. Χρειάζεται μέτρα και σταθμά, χρειάζονται κανόνες, χρειάζονται ριζικές αλλαγές σε μια χώρα που το Σύστημα Υγείας (δημόσιο και ιδιωτικό) μπορεί να είναι και επικίνδυνο για την υγεία του κάθε ασθενή.
Εάν θέλουμε να εξετάζει ο γιατρός τον ασθενή, χρειάζεται οικογενειακός ιατρός που είναι υπεύθυνος για τον ασθενή και μηχανοργάνωση. Και πρέπει να ξεχάσουμε τα ταμπού δημοσίου-ιδιωτικού αλλά να ορίσουμε κανόνες και όρια. Μέχρι τώρα, ουδείς μωρότερος των ιατρών εάν δεν υπήρχαν και οι διδάσκαλοι (συμπεριλαμβανομένων και των του London Schools of Economics). Και λυπάμαι γιατί ανήκω στην κατηγορία των ιατρών.
Δ. Κουναλάκης:
Απόψε στο Μεγκα μιλάνε για συνταγολόγιο ανά ασφαλισμένο και μέλος στο ΙΚΑ από τον Απρίλιο.
Επίσης, χρέωση ανά δόση και όχι ανά κουτί σε κάθε ασθενή που νοσηλεύεται.
anastasios theodoridis:
Πώς κλέβουν τα ταμεία
* diet_pills_400x400Πάρτι εκατομμυρίων σε βάρος των ασφαλισμένων.
* 400 εκατ. ευρώ χρωστούν οι φαρμακοβιομηχανίες, καθώς δεν αποδίδουν το 4% του τζίρου, όπως προβλέπει νόμος του 2006.
- Αδυνατεί η πολιτεία να εισπράξει τα ποσά που οφείλουν οι φαρμακοβιομήχανοι στα ασφαλιστικά ταμεία.
- Σε Ινδία και Κίνα παρασκευάζονται φάρμακα που περνούν στην Ευρώπη για την πιστοποίηση αλλά και την… ευρωπαϊκή τιμή-φαρμάκι
- Υποκαθιστούν παλαιά, ασφαλή και αποτελεσματικά, αλλά φθηνά σκευάσματα, με άλλα ακριβότερα έως και 150 φορές!
- Λανσάρουν συσκευασίες των 40 χαπιών, όταν ο ασθενής δεν θα χρειαστεί περισσότερα από δύο ή τρία. Τα υπόλοιπα πετιούνται επειδή λήγουν, όπως πετιούνται και τα χρήματα που δαπανήθηκαν για την αγορά τους.
Με… χρυσά κουτάλια τρωνε οι μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες στη χώρα μας. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια χρωστάνε ούτε λίγο ούτε πολύ 400 εκατομμύρια ευρώ στα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία “βουλιάζουν” μέρα με την ημέρα.
Με την ανοχή της ίδιας της πολιτείας, ο νόμος Κακλαμάνη του 2006, που προέβλεπε ότι κάθε φαρμακοβιομήχανος θα πληρώνει στο ασφαλιστικό ταμείο το 4% του τζίρου που κάνει το ταμείο σε κάθε φάρμακο, απλώς δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Μάλιστα, επί υπουργίας Δημήτρη Αβραμόπ**λου, το 4% μειώθηκε στο 3%, αλλά οι φαρμακοβιομήχανοι δεν το πλήρωσαν ποτέ με το αιτιολογικό ότι δεν γνωρίζουν ακριβώς τι ποσότητες πουλάει κάθε ασφαλιστικό ταμείο. Μάλιστα, προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας, όπου ακόμη εκκρεμεί η έκδοση απόφασης, ενώ όλο αυτό το διάστημα έχει χαθεί το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 400 εκατ. ευρώ, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως “τονωτική ένεση” για τα ασφαλιστικά ταμεία. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση περιορίζεται να παρακολουθεί σιωπηλά όσα συμβαίνουν, προσπαθώντας με… περικοπές επιδομάτων να σώσει τα ασφαλιστικά ταμεία.
Κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει με ακρίβεια πόσα βάζουν στις τσέπες τους οι πολυεθνικές μέχρι το φάρμακο να φτάσει στα σημεία πώλησης. Οι γνωρίζοντες παραδέχονται ότι οι πολυεθνικές στέλνουν τα φάρμακά τους για παραγωγή σε Ινδία και Κίνα, όπου το κόστος εργασίας είναι φθηνό.
Συνεπώς, το κόστος παραγωγής των φαρμάκων έχει πέσει, χωρίς αντίστοιχα να πέσει και η τιμή πώλησης. Στη συνέχεια το περνάνε στην Ευρώπη και παίρνουν την ευρωπαϊκή πιστοποίηση. Η κυβέρνηση δηλώνει αδυναμία να ελέγξει την κατάσταση, διότι παραδέχεται ότι δεν υπάρχουν στοιχεία για το συγκεκριμένο κύκλωμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι αρμόδιοι σηκώνουν τα χέρια ψηλά και παραδέχονται την ατολμία τους να οργανώσουν σχέδιο ελέγχου, ομολογώντας ότι “πιστεύουμε ό,τι μας πουν οι φαρμακοβιομήχανοι”.
Γεμίζουν τις τσέπες με κόλπα
Τα… κόλπα, όμως, που γεμίζουν τις τσέπες των εταιρειών, αλλά αδειάζουν τα ασφαλιστικά ταμεία, φαίνεται ότι δεν έχουν τελειωμό. Ένα απ’ αυτά είναι η υποκατάσταση στη συνταγογράφηση παλαιών, ασφαλών, αποτελεσματικών και φτηνών φαρμάκων με άλλα παρόμοια και κατά πολύ ακριβότερα.
Για παράδειγμα, ένα παλιό φάρμακο για τον διαβήτη κοστίζει 2,41 ευρώ, ενώ το νεότερο με την πιο εξελιγμένη φαρμακευτική ουσία κοστίζει 130,26 ευρώ, ένα αντιυπερτασικό από 2,25 ευρώ κοστίζει πλέον 72,32 ευρώ, ένα παλιό φάρμακο για την πνευμονοπάθεια από 3,33 ευρώ τώρα κοστίζει 58,45 ευρώ κι ένα αντιψυχωσικό από 2,53 ευρώ πληρώνεται 114,37 ευρώ. Αποτέλεσμα είναι ένας ασθενής να στοιχίζει 150 φορές παραπάνω στο κράτος απ’ ό,τι πριν δέκα χρόνια!
Την κατάσταση αυτή συντηρούν τόσο ο ΕΟΦ, ο οποίος δίνει την έγκριση κυκλοφορίας του φαρμάκου, όσο και το υπουργείο Ανάπτυξης, το οποίο καθορίζει τις τιμές των φαρμάκων με βάση τις χαμηλότερες τιμές στην Ευρώπη. Ωστόσο οι φαρμακοβιομηχανίες ισχυρίζονται ότι κάποια φάρμακα κυκλοφορούν μόνο σε ακριβές χώρες, όπως Δανία, Ελβετία, Σουηδία κι αφού καθοριστεί η ακριβή τιμή, στη συνέχεια δεν αποκλείεται να αποδειχτεί ότι κυκλοφορούν και σε χώρες χαμηλού ελέγχου, όπως η Βουλγαρία. Το υπουργείο, όμως, δεν ελέγχει πριν καθορίσει την τιμή πώλησης. Πώς δικαιολογείται τόσο μεγάλη διαφορά στις τιμές; Πώς είναι δυνατόν το κράτος να εγκρίνει τόσο μεγάλες διαφορές στην τιμή χωρίς καν να διενεργεί προηγουμένως σχετικό έλεγχο;
“Σε τέτοιες περιπτώσεις, είτε επιλέγουμε το πιο εξελιγμένο φάρμακο με όποια τιμή, αλλά δεν διαμαρτυρόμαστε ότι χρεωνόμαστε πολύ, είτε περιορίζουμε τη διαδικασία χορήγησης νέων φαρμάκων. Θα μπορούσε κάλλιστα η τιμή του παλιού φαρμάκου να αυξηθεί 100%, που σημαίνει ότι από δύο ευρώ θα φτάσει τα πέντε και πάλι θα είναι φθηνό και καλό”, επισημαίνει στη “ΜτΚ” ο πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Κυριάκος Θεοδοσιάδης.
Υπερδιπλασιασμός συσκευασιών
Πολλά χρήματα χάνονται, όμως, από τα ταμεία των ασφαλιστικών ταμείων και με τον υπερδιπλασιασμό των χαπιών ανά συσκευασία. Αποτέλεσμα είναι να υπερδιπλασιάζεται και η τιμή, χωρίς ωστόσο ο ασθενής να χρησιμοποιεί ποτέ όλα τα χαπάκια της συσκευασίας. Σαφώς οι μεγάλες συσκευασίες θα μπορούσαν να εξυπηρετούν διαβητικούς ή υπερτασικούς ασθενείς, οι οποίοι δεν θα χρειάζεται να τρέχουν στο φαρμακείο κάθε βδομάδα. Όταν, όμως, μιλάμε για φάρμακα που χορηγούνται για πόνους… περιόδου ή μέσης, από τα οποία ο πολίτης δεν πρόκειται να πάρει πάνω από τέσσερα χάπια το πολύ, είναι πραγματικά αξιοπερίεργο.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το Buscopan plus είναι για κοιλόπονο, πόνους περιόδου και διάρροια. Γιατί οι 20 ταμπλέτες έγιναν 40; Θα χρησιμοποιηθούν τέσσερις και οι υπόλοιπες θα πεταχτούν. Το ίδιο και τα χρήματα, διότι και η τιμή διπλασιάζεται. Το Biofenac είναι για πόνους στη μέση, αλλά μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικές διαταραχές. Πόσα θα πάρει κάποιος; Το Brasan είναι για φλεγμονές από ένα οδοντικό απόστημα. Τι θα τις κάνει κάποιος τις 40 ταμπλέτες; Ουσιαστικά πετιούνται χρήματα, ενώ ο τζίρος των φαρμακοβιομηχάνων διπλασιάζεται.
Δύο παράγοντες που αυξάνουν τη φαρμακευτική δαπάνη
1. Υποκατάσταση στη συνταγογράφηση παλαιών, ασφαλών, αποτελεσματικών και φτηνών φαρμάκων με άλλα παρόμοια αλλά κατά πολύ ακριβότερα.
Για παράδειγμα:
Φάρμακα / Παλαιά / Καινούρια
Για σακχαρώδη διαβήτη
Daonil (2,41 ευρώ) / Eucreas (130,26 ευρώ)
Glucophage (2,47 ευρώ) / Actos (60,82 ευρώ)
Αντιυπερτασιακά
Hygroton (2,25 ευρώ) / Procoralan (72,32 ευρώ)
Modyretic (2,47 ευρώ) / Copalia (45,12 ευρώ)
Για πνευμονοπάθειες
Brovent (8,90 ευρώ) / Seretide (56,15 ευρώ)
Aerolin (3,33 ευρώ) / Spiriva (58,45 ευρώ)
Αντιψυχωσικά
Ludiomil (2,53 ευρώ) / Zyprexa (144,37 ευρώ)
Anafranil (3,47 ευρώ) / Invega (144,96 ευρώ)
Aloperidin (1,34 ευρώ)
2. Αλλαγή στη συσκευασία των φαρμάκων με αντικατάσταση μικρότερων συσκευασιών από μεγαλύτερες με αποτέλεσμα να μένει αχρησιμοποίητος μεγάλος αριθμός χαπιών.
Για παράδειγμα:
Φάρμακο / ΠΡΙΝ / ΤΩΡΑ
Brasan / 18 ταμπλέτες στο κουτί: 3,03 ευρώ / 42 ταμπλέτες στο κουτί: 6,22 ευρώ
Buscopan plus / 20 ταμπλέτες στο κουτί: 3,18 ευρώ / 40 ταμπλέτες στο κουτί: 7,56 ευρώ
Biofenac tabl / 20 ταμπλέτες στο κουτί: 5,47 ευρώ / 40 ταμπλέτες στο κουτί: 9,77 ευρώ
* Στοιχεία που ανακοινώθηκαν από τον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο
* Για κάθε 100 ευρώ που χαλάμε για φάρμακα, τα 62,7 ευρώ πηγαίνουν στους φαρμακοβιομήχανους.
* Με τα 62,7 ευρώ οι φαρμακοβιομήχανοι απασχολούν το 1/3 των ατόμων που απασχολούν οι φαρμακοποιοί με τα 23,8 ευρώ.
* Μ’ αυτά τα 62,7 ευρώ, ο συγκεκριμένος κλάδος δεν έχει πρακτικά συνεισφέρει ούτε ένα ευρώ στην έρευνα (διεθνώς η απόδοσή του είναι ελάχιστα καλύτερη) κι αυτό φαίνεται από το ότι δεν έχει ανακαλυφθεί ποτέ ούτε ένα νέο φάρμακο στην Ελλάδα.
* Απ’ αυτά τα 62,7 ευρώ, ο κλάδος των φαρμακοβιομηχάνων πληρώνει κατά 15% αναλογικά λιγότερους φόρους κάθε χρόνο σε σύγκριση με τα φαρμακεία.
Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links).
Εγγραφή ή Είσοδος
anastasios theodoridis:
Οι μίζες σκοτώνουν το ΕΣΥ
ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ σύστημα υγείας στενάζει από τα χρέη. Μάλιστα η μη καταγραφή του συνολικού ποσού των χρεών των νοσοκομείων στα εθνικά στατιστικά δεδομέ.να του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους είναι ένα από τα στοιχεία που κατέστησαν τη χώρα μας παγκοσμίως αναξιόπιστη. Πώς φτάσαμε ως εδώ;
Δύο είναι οι κύριοι λόγοι: αφάνταστη σπατάλη και μηδαμινά έσοδα. Ας επικεντρωθούμε στο πρώτο: τη σπατάλη. Ο έλεγχος υπηρεσιών του υπουργείου Υγείας διαπίστωσε ότι το 2008 έγιναν πληρωμές εργαστηριακών εξετάσεων ή φαρμάκων από τα Ταμεία για ασθενείς που δεν γνώριζαν τον γιατρό που τα συνταγογράφησε! Η σχετική έκθεση αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι προκηρύχθηκαν φωτογραφικοί διαγωνισμοί ή έγιναν μεθοδευμένες, απευθείας αναθέσεις αγοράς πανάκριβων βιοτεχνολογικών υλικών.
Ολα τα υλικά (στεντς, βηματοδότες, τεχνητές κεφαλές κτλ.) στη χώρα μας είναι αγρίως υπερτιμολογημένα. Γιατί; Αφενός διότι τα Ταμεία αργούν να ξεπληρώσουν τα χρέη τους προς τις βιομηχανίες και αφετέρου γιατί οι γιατροί παίρνουν μίζες από τις βιομηχανίες. Οι μίζες κυμαίνονται από 15% ως 30% της αξίας του υλικού. Καταγγελίες για την παράνομη αυτή πρακτική έρχονται βροχηδόν από το εξωτερικό. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της χώρας όμως δείχνουν μεγάλη αδράνεια. Ετσι τα αδικήματα κινδυνεύουν να παραγραφούν.
Σε ρεπορτάζ της «Ελευθεροτυπίας» (21.1.2010) αναφέρθηκε ότι η θεραπεία του ανευρύσματος της κοιλιακής αορτής με ενδαγγειακή πρόθεση στοιχίζει σε δημόσιο νοσοκομείο της χώρας μας 50.000-60.000 ευρώ. Ξέρετε πόσο κοστίζει η ίδια επέμβαση σε πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Γερμανίας; Περίπου το ένα τρίτο (18.000-20.000 ευρώ)! Περιττό να πω ότι η νοσηλεία εκεί γίνεται σε άψογες συνθήκες, σε μονόκλινο δωμάτιο! Για τον περιορισμό αυτής της σπατάλης θα έπρεπε η νέα κυβέρνηση άμεσα να εξομοιώσει τις τιμές των υλικών με τις φθηνότερες άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
Στις 22.1.2010 το ΙΚΑ μείωσε περίπου στο μισό το κόστος των βιοτεχνολογικών υλικών των αγγειοπλαστικών επεμβάσεων. Αναρωτιέται κανείς: Γιατί μόνο αυτά; Τι θα γίνει με τα άλλα υπερτιμολογημένα βιοτεχνολογικά υλικά; Θα μιμηθούν την εγκύκλιο του ΙΚΑ και τα άλλα Ταμεία;
Στη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος των Ταμείων συμβάλλει αποφασιστικά η συνταγογράφηση ακριβών φαρμάκων, πολλές φορές χωρίς ένδειξη για τη νόσο που χορηγούνται. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος η νέα κυβέρνηση ανακοίνωσε τη δημιουργία λίστας συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Καθημερινά σχεδόν διαρρέουν πληροφορίες ότι θα ξαναεφαρμοστεί η λίστα. Να θυμίσω ότι η λίστα είναι κατάλογος όλων των αποδεδειγμένα αποτελεσματικών και ασφαλών φαρμακευτικών ουσιών. Η αυστηρή τήρησή της αποσκοπεί αφενός στην προστασία της δημόσιας υγείας και αφετέρου στην περιστολή της φαρμακευτικής σπατάλης. Η συντριπτική πλειονότητα των υγειονομικά προηγμένων χωρών έχει θεσπίσει τη λίστα. Να θυμίσω ότι η πρώτη προσπάθεια για τη θέσπιση της λίστας ξεκίνησε από το σημερινό κυβερνών κόμμα το 1996. Παρά τη σημαντική επιστημονική εργασία που έγινε, και τα πρώτα στάδια της εφαρμογής της, η λίστα τελικά δεν ευδοκίμησε. Βλέπετε, θίγονταν συμφέροντα μεγαλόσχημων της εγχώριας βιομηχανίας φαρμάκων, οι οποίοι αντέδρασαν έντονα, όπως άλλωστε αντιδρούν και σήμερα. Αν η κυβέρνηση εννοεί αυτά που λέει, δεν χρειάζεται να κάνει ανακοινώσεις αλλά να ξαναπιάσει το νήμα των μεταρρυθμίσεων εκεί που κόπηκε. Τα ποσά που θα εξοικονομηθούν θα είναι τεράστια. Η εφαρμογή της λίστας δεν είναι η μόνη θεραπεία για την περιστολή της φαρμακευτικής δαπάνης. Τα θεραπευτικά πρωτόκολλα, τόσο για περιπατητικούς όσο και για νοσηλευόμενους ασθενείς, είναι η άλλη αναγκαία συνθήκη για εξοικονόμηση μεγάλων χρηματικών ποσών. Τι είναι το θεραπευτικό πρωτόκολλο; Είναι η διαδοχική εφαρμογή θεραπειών ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου και την απόκριση του ασθενούς στη θεραπεία. Η εφαρμογή των θεραπευτικών πρωτοκόλλων δεν περιορίζει μόνο άσκοπες φαρμακευτικές δαπάνες αλλά αποτελεί σημαντικό εργαλείο συνεχιζόμενης εκπαίδευσης των γιατρών. Ολες οι υγειονομικά προηγμένες χώρες έχουν θεσπίσει θεραπευτικά πρωτόκολλα.
Με ελπίδα ακούσαμε από τα χείλη του Πρωθυπουργού και των αρμόδιων υπουργών τις εξαγγελίες για τον εξορθολογισμό των ιατρικών δαπανών. Η πορεία όμως των ενεργειών τους, παρά τις προθέσεις, θυμίζει τη λαϊκή ρήση «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει όλη μέρα κοσκινίζει».
Ας μην είμαστε όμως αρνητικοί. Πιθανώς όλα να αρχίσουν να διορθώνονται τους επόμενους μήνες. Ας περιμένουμε!
Ο κ. Χαράλαμπος Μ. Μουτσόπουλος είναι καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, διευθυντής του Τμήματος Παθοφυσιολογίας.
Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links).
Εγγραφή ή Είσοδος
anastasios theodoridis:
Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links).
Εγγραφή ή ΕίσοδοςΚρατάει χρόνια αυτή η κολόνια!Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links).
Εγγραφή ή Είσοδος
--- Τέλος παράθεσης ---
Ανακοστολόγηση για 6.500 φάρμακα
Αρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την ανακοστολόγηση των 6.500 φαρμάκων που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά καθώς και τον τρόπο τιμολόγησής τους. Στην αυριανή συνάντηση μεταξύ των συναρμόδιων υπουργών Οικονομίας, Εργασίας και Υγείας, θα ανακοινωθεί ο νέος τρόπος τιμολόγησης των φαρμάκων αλλά και τα κριτήρια ένταξής τους στην λίστα συνταγογραφούμενων φαρμάκων.
Για την ανατιμολόγηση των φαρμάκων φαίνεται ότι οι υπουργοί έχουν αποφασίσει να υπολογίζεται με βάση τις τρεις χαμηλότερες τιμές της Ευρώπης των 25 και όχι με τις τρεις χαμηλότερες τιμές των χωρών της Ευρωζώνης (συμπεριλαμβανομένης και της Αγγλίας), που έχει προτείνει ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Υγείας. Στόχος της κυβέρνησης να «ψαλιδίσει» τις φαρμακευτικές δαπάνες, που μόνο πέρυσι ξεπέρασαν τα 8 δισ. ευρώ (περισσότερα από 5 δισ. αφορούν στη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη)! Σε ό,τι αφορά το σύστημα τιμολόγησης των αντιγράφων φαρμάκων, τα οποία σήμερα κοστολογούνται στο 80% της τιμής των πρωτοτύπων, θα γίνεται πλέον με βάση τον μέσο όρο των τριών φθηνότερων χωρών της Ε.Ε. Ωστόσο, εξετάζεται και το ενδεχόμενο να μειωθεί το 80% σε επίπεδα γύρω στο 60%, ενώ δεν αποκλείεται να δοθεί το δικαίωμα στις φαρμακοβιομηχανίες να καθορίζουν τιμές χαμηλότερες από αυτό το ποσοστό.
Αντίδραση
Σε εκδήλωση, της Πανελλήνιας Ενωσης Φαρμακοβιομηχανίας, ο πρόεδρος της Ενωσης κ. Θ. Κωλέτης, υπογράμμισε πως «τα μέτρα αυτά, εφόσον εφαρμοστούν αποσπασματικά, δεν θα μπορέσουν να ελέγξουν τη δαπάνη, ενώ θα δημιουργήσουν μια νέα τάξη πραγμάτων, σηματοδοτώντας την πλήρη εξάρτηση της χώρας από τα εισαγόμενα φάρμακα».
Δεν είναι ορατοί οι σύνδεσμοι (links).
Εγγραφή ή Είσοδος
Πλοήγηση
[0] Λίστα μηνυμάτων
[#] Επόμενη σελίδα
Μετάβαση στην πλήρη έκδοση